درخشش حاجیلوییان در چچن؛ یک طلا و یک برنز برای کشتی آزاد ایران در جام قدیروف

کادر فنی کشتی آزاد ایران، تیمی هفت نفره و جوان را روانه یکی از دشوارترین میدان‌های بین‌المللی کرد؛ جام احمد قدیروف در گروزنی چچن. هدف از این اعزام در شهریور ۲۰۲۶، محک زدن نسل آینده کشتی ایران در برابر رقبای سرسخت روسی و ارزیابی توانایی آن‌ها در شرایط پرفشار بود.[1][3]

این تورنمنت که همواره با حضور پرتعداد مدعیان روسی برگزار می‌شود، عرصه درخشش مهدی حاجیلوییان بود. این کشتی‌گیر جوان ایرانی در وزن ۹۷ کیلوگرم با ارائه نمایش‌هایی حساب‌شده، به فینال راه یافت و موفق شد مدال طلای این رقابت‌ها را از آن خود کند.[1][2]

حاجیلوییان در دیدار نهایی وزن ۹۷ کیلوگرم به مصاف شمیل تامبیف از روسیه رفت. او با کنترل جریان مبارزه، حریف روسی خود را شکست داد و بر سکوی نخست ایستاد تا نشان دهد برای حضور در میادین بزرگ‌تر آماده است.[1][3]

در کنار حاجیلوییان، مرتضی جان‌محمدزاده نیز در وزن ۱۲۵ کیلوگرم به روی تشک رفت. او در رقابت با سنگین‌وزن‌های قدرتمند، موفق شد به دیدار رده‌بندی راه یابد و با پیروزی در این مسابقه، مدال برنز را به گردن آویخت تا سهم ایران از این جام به دو مدال برسد.[1]

ترکیب تیم اعزامی ایران به این مسابقات کاملاً جوان‌گرایانه بود. علی‌اصغر سلطانی و امیررضا تیموری‌زاد در ۶۵ کیلوگرم، سجاد پیردایه در ۷۰ کیلوگرم، علی‌اکبر فضلی در ۷۴ کیلوگرم و امیرعلی مسلمی در ۸۶ کیلوگرم دیگر نمایندگان ایران بودند که برای کسب تجربه تنه به تنه رقبای خارجی زدند.[3]

جام قدیروف ۲۰۲۶ حواشی و اتفاقات مهم دیگری نیز داشت. به نوشته رسانه‌های ورزشی، غیبت عبدالرشید سعدالله‌یف و ماگومد قربانوف در وزن ۹۷ کیلوگرم که پیش‌تر گفته می‌شد قرار است مسابقه انتخابی خود را در این جام برگزار کنند، از نکات قابل توجه مسابقات بود. همچنین دائورن کوروگلیف، دارنده مدال برنز المپیک، در وزن ۹۲ کیلوگرم با شکستی غیرمنتظره مواجه شد و از رسیدن به مدال بازماند.[2]

اگرچه در گزارش‌های منتشر شده از این تورنمنت هیچ نقل قول مستقیمی از مربیان یا کشتی‌گیران ایرانی ثبت نشده است، اما عملکرد این تیم هفت نفره و کسب یک طلا و یک برنز، پیام روشنی برای کادر فنی داشت.[1][2]

این نتایج به کادر فنی کمک می‌کند تا با شناخت بهتری از پشتوانه‌های کشتی آزاد، ترکیب تیم‌های ملی را برای رویدادهای پیش‌رو از جمله مسابقات قهرمانی آسیا و جهان شکل دهند. درخشش در خاک روسیه، همواره یکی از معیارهای اصلی برای سنجش عیار کشتی‌گیران ایرانی بوده است.[1][3]