ارین مک‌نیس و آنی سندرز در صدر جدول بولدر زنان ۲۰۲۶؛ رقابت قهرمانی داغ‌تر می‌شود

سری جهانی سنگ‌نوردی ۲۰۲۶ یکی از غیرقابل پیش‌بینی‌ترین و شدیدترین فصول رقابت‌های بولدر زنان در حافظه اخیر را رقم زده است. در حالی که این تور جهانی وارد مراحل پایانی خود می‌شود، ارین مک‌نیس از بریتانیای کبیر و آنی سندرز، نوجوان آمریکایی، خود را در صدر جدول رده‌بندی کلی تثبیت کرده‌اند.[1]

این دو سنگ‌نورد که با کمترین اختلاف از هم جدا شده‌اند، در طول تابستان جایگاه‌های سکو را با هم مبادله کرده‌اند و از یک میدان رقابتی بسیار بااستعداد و چشم‌انداز متغیر رقابت بهره برده‌اند. صعود مک‌نیس به رتبه اول با عملکردی شجاعانه و تعیین‌کننده در رویداد «کومونیداد د مادرید» در اواخر ماه مه تثبیت شد.[1]

این ورزشکار ۲۲ ساله اهل چسترفیلد تنها زنی بود که توانست هر چهار مسیر (مسئله) را در دور نهایی مادرید تاپ کند. او با مبارزه در یک توالی طاقت‌فرسای ٣٥ حرکتی در آخرین بولدر، دومین پیروزی فصل خود را با ٩٩.١ امتیاز به دست آورد. در همین حال، سندرز به ثبات چشمگیری تکیه کرده است، در تمام حضورهایش به فینال رسیده و از سبک پویای خاص خود برای جمع‌آوری امتیازات حیاتی استفاده کرده است.[1]

اما رقابت قهرمانی بسیار فراتر از یک نبرد دو نفره است. جدول رده‌بندی در جریان توقف برن سوئیس، جایی که اوشنیا مکنزی استرالیایی یک موفقیت تاریخی را رقم زد، به شدت دستخوش تغییر شد. مکنزی، که با کسب مدال‌های برنز در پراگ و کچیاو حضور ثابتی در صحنه جهانی داشت، سرانجام برای اولین بار مدال طلای سری جهانی سنگ‌نوردی را کسب کرد.[2]

این پیروزی مکنزی را به رتبه چهارم کلی رساند و او را قاطعانه وارد بحث قهرمانی کرد. عملکرد او در برن، نمونه‌ای عالی از حفظ خونسردی تحت فشار بود. او با شروعی قدرتمند، تنها سنگ‌نوردی در فینال بود که بولدر افتتاحیه را تاپ کرد و بلافاصله پیشتاز شد. او با فلش کردن (تک‌تلاش) مسیر دوم، برتری خود را نسبت به سندرز و مائو ناکامورا از ژاپن حفظ کرد.[1][2][3]

تنش در بولدر سوم بالا گرفت، زمانی که مکنزی نتوانست گیره منطقه (Zone) را بگیرد و در را برای بقیه رقبا باز گذاشت. رقابت تا صعود نهایی کاملاً باز ماند، به طوری که از نظر ریاضی هنوز چندین نتیجه برای سکو امکان‌پذیر بود. با این حال، مکنزی کاملاً خونسرد باقی ماند.[2][3]

در طول یک وقفه برای بررسی بتا (مسیر) در بولدر چهارم، او تقریباً بی‌تفاوت دست خود را دراز کرد تا تاپ نهایی را بگیرد. این حرکت حیاتی او را در موقعیتی قرار داد که تنها سندرز می‌توانست به طور بالقوه از او پیشی بگیرد. هنگامی که سندرز در آخرین تلاش خود نتوانست به منطقه برسد، پیروزی مکنزی با ٧٤.٥ امتیاز بی‌رقیب تأیید شد.[2][3]

پیروزی برن یک نقطه عطف بزرگ بود و اولین مدال طلای سری جهانی سنگ‌نوردی را برای یک سنگ‌نورد استرالیایی در رشته بولدر به ارمغان آورد. مکنزی پس از فینال اظهار داشت: «فکر می‌کنم هنوز کمی در شوک هستم. اما واقعاً شگفت‌انگیز است.» او به پیروزی‌ای اشاره کرد که ثابت کرد می‌تواند به طور مداوم بهترین‌های جهان را در بزرگترین صحنه شکست دهد.[2][3]

غیرقابل پیش‌بینی بودن محض فصل ۲۰۲۶ به طور ناگسستنی با غیبت یانیا گارنبرت، فوق ستاره اسلوونیایی و قهرمان مدافع، در چندین رویداد کلیدی مرتبط است. گارنبرت، که به طور گسترده به عنوان بزرگترین سنگ‌نورد رقابتی تاریخ شناخته می‌شود، امسال برنامه بسیار انتخابی را در پیش گرفت و توقف‌هایی مانند برن را برای تمرکز بر اوج‌های خاص نادیده گرفت. غیبت او بزرگترین مانع مسلط این ورزش را حذف کرده و رقابت قهرمانی را کاملاً باز کرده است.

این چشم‌انداز متغیر به نسل جدیدی از سنگ‌نوردان اجازه داده است که وارد کانون توجه شوند و برای تاج قهرمانی بجنگند. اوریان برتون فرانسوی در حال حاضر در رتبه سوم کلی قرار دارد، او پس از بهبودی از مصدومیت اوایل فصل در پراگ، به طور مداوم برای کسب سکو تلاش کرده است. ملودی سکیکاوا از ژاپن، پنج نفر برتر را تکمیل می‌کند و نماینده فهرست عمیق ژاپنی است که همچنان در هر توقف تور، فینالیست‌های در سطح جهانی تولید می‌کند.[1]

سیستم امتیازدهی سری جهانی سنگ‌نوردی که نام تجاری جدیدی یافته است – که بر اساس تعداد تاپ‌ها، مناطق (زون‌ها) و تلاش‌های مورد نیاز برای رسیدن به آن‌ها امتیاز می‌دهد – به شدت به ورزشکارانی پاداش می‌دهد که می‌توانند اوج آمادگی بدنی خود را در چندین قاره و منطقه زمانی حفظ کنند. با توجه به حاشیه بسیار کم بین مک‌نیس، سندرز، برتون و مکنزی، یک لغزش کوچک پا یا یک تلاش اضافی در دور نیمه‌نهایی می‌تواند تصویر قهرمانی را به طور کامل تغییر دهد.[1][4]

در حالی که این تور به سمت رویدادهای پایانی خود، که با فینال فصل در سانتیاگو، شیلی در اکتبر امسال به اوج می‌رسد، پیش می‌رود، سطح رقابت هرگز تا این حد بالا نبوده است. فصل ۲۰۲۶ بولدر زنان ثابت کرده است که عمق استعداد در این ورزش بی‌سابقه است. چه مک‌نیس خونسردی خود را حفظ کند، چه سندرز پیشتاز شود، یا مکنزی به روند تاریخی خود ادامه دهد، قهرمان نهایی از یکی از طاقت‌فرساترین و رقابتی‌ترین مسابقات قهرمانی در تاریخ سنگ‌نوردی جان سالم به در خواهد برد.[1][4]