رقابت برای کسب دوگانه: سوراتو آنراکو در تعقیب صدر جدول آزاد مردان لید، همزمان با رسیدن مسابقات به شامونی

سری مسابقات جهانی سنگنوردی ۲۰۲۶ به نیمه راه خود رسیده است و جدول رده‌بندی مردان حکایت از دو رشته کاملاً متفاوت دارد. در حالی که بخش بولدر به طور کامل توسط یک نوجوان قبضه شده، جدول لید همچنان یک میدان نبرد آشفته و کاملاً باز است، در حالی که تور این هفته به شامونی فرانسه می‌رسد.[1][4]

سواراتو آنراکو، پدیده ۱۹ ساله ژاپنی، نام خود را در کتاب‌های تاریخ ثبت کرده است. او با کسب پیروزی در هر پنج رویداد ابتدایی بولدر فصل – کسب مدال طلا در کچیاو، برن، مادرید، پراگ و اینسبروک – به طور ریاضی چهارمین عنوان متوالی قهرمانی سری بولدر خود را پیش از پایان فصل قطعی کرد. این شروع بی‌سابقه ۵ از ۵، جایگاه او را به عنوان پادشاه بلامنازع دیواره‌های مدرن بولدر تثبیت کرد.[1][2]

اما در حالی که دیواره‌های ۱۵ متری فضای باز در پس‌زمینه چشمگیر کوه مون بلان در شامونی برپا می‌شوند، تمرکز آنراکو به سمت جایزه‌ای بسیار دست‌نیافتنی‌تر معطوف می‌شود: دوگانه بولدر-لید. او در فصل تازه‌کاری خود در سال ۲۰۲۳ به این موفقیت دوگانه دست یافت، اما میدان لید ۲۰۲۶ مقاومت بسیار بیشتری در برابر سلطه یک سنگنورد واحد نشان می‌دهد.[3][4]

در سه رویداد ابتدایی لید سال، برابری و رقابت تنگاتنگ حاکم بوده است. ساتونه یوشیدا از ژاپن اولین ضربه را زد و در افتتاحیه فصل در ووجیانگ طلا گرفت. این پیروزی نشان داد که متخصصان باتجربه استقامتی آماده‌اند تا از قلمرو خود در برابر قدرت انفجاری ستاره‌های جوان‌تر که از بولدر به لید آمده‌اند، دفاع کنند.[3]

غیرقابل پیش‌بینی بودن در اوایل ژوئن ادامه یافت، زمانی که پوترا تری رمضانی از اندونزی در پراگ تاریخ‌ساز شد. رمضانی با ارائه یک عملکرد مسلط بر روی دیواره، اولین سنگنورد از کشورش شد که در رویدادی غیر از رشته سرعت، قهرمان جام جهانی می‌شود و صدر جدول رده‌بندی را به لرزه درآورد.

اخیراً، نئو سوزوکی پس از یک رقابت هیجان‌انگیز و نفس‌گیر که با قانون شمارش معکوس (Countback) در اینسبروک به پایان رسید، کنترل جدول رده‌بندی را به دست گرفت. این چرخش قهرمانان، بخش بالای جدول لید را بسیار شلوغ و متراکم کرده است. آلبرتو خینس لوپز، قهرمان طلای المپیک از اسپانیا، و دوهیون لی از کره جنوبی نیز با حضورهای مداوم در فینال‌ها، در فاصله نزدیکی برای حمله به صدر قرار دارند.[1][3]

برای متخصصان لید، ایستگاه شامونی یک زمین مقدس است. طراحی مسیر معمولاً نیازمند ریتم بی‌نقص، خواندن پیچیده مسیر و استقامت فوق‌العاده ساعد است و سنگنوردانی را که بیش از حد به حرکات پویا و سبک پارکور متکی هستند، مجازات می‌کند. خینس لوپز و یوشیدا روی این مسیرهای طاقت‌فرسا و خسته‌کننده حساب باز کرده‌اند تا خود را از سایرین جدا کرده و ذخایر انرژی بولدرکاران را تخلیه کنند.[4]

با این حال، آنراکو بارها سازگاری خود را ثابت کرده است. مدال نقره او در رویداد ترکیبی المپیک پاریس ۲۰۲۴، توانایی او را در انتقال بی‌درنگ از مسائل کوتاه و قدرتی بولدر به دیواره‌های طولانی لید نشان داد. با این وجود، عمق بالای فهرست سنگنوردان لید در سال ۲۰۲۶ به این معنی است که اگر او امیدوار است در رقابت امتیازی از سوزوکی و رمضانی پیشی بگیرد، نمی‌تواند حتی یک اشتباه کوچک داشته باشد.[2][3]

اهمیت مسابقات در آلپ فرانسه بسیار زیاد است. با تنها سه رویداد لید باقی‌مانده در تقویم پس از این هفته – کوپر و فینال فصل در سانتیاگو – امتیازاتی که در میدان مون بلان (Place du Mont-Blanc) کسب می‌شوند، احتمالاً تعیین خواهند کرد که چه کسی سرنوشت خود را در مسابقه قهرمانی کنترل خواهد کرد.[4]

با شروع مسابقات مقدماتی، تمام نگاه‌ها به آسمان است. پیش‌بینی طوفان‌های تندری از قبل برگزارکنندگان را مجبور کرده است تا برنامه آخر هفته را تنظیم کنند، که این امر یک عنصر غیرقابل پیش‌بینی محیطی به جدول رده‌بندی از قبل بی‌ثبات اضافه می‌کند. اینکه آیا آنراکو می‌تواند شتاب تاریخی بولدر خود را به یک خیزش در لید تبدیل کند، یا اینکه چهارمین برنده متفاوت از سایه‌های شامونی بیرون خواهد آمد، جدول رده‌بندی لید مردان ۲۰۲۶ در حال تبدیل شدن به رقابتی‌ترین نبرد قهرمانی در تاریخ اخیر سنگنوردی است.[4]