هفته نخست یورولیگ: شوک تاریخی دبی به رئال مادرید و خط‌ونشان مقتدرانه المپیاکوس و بایرن

سوت آغاز فصل ۲۷-۲۰۲۶ بسکتبال یورولیگ در تاریخ ۲۴ سپتامبر به صدا درآمد و فرمت جدید ۲۰ تیمی از همان ابتدا هیجان و آشوب تمام‌عیاری به همراه آورد. در دراماتیک‌ترین نتیجه دور نخست، باشگاه نوپای بسکتبال دبی در سالن کوکاکولا آرنا با برتری ۷۸ بر ۷۷ برابر غول بسکتبال اروپا یعنی رئال مادرید شگفتی‌ساز شد؛ بردی بزرگ که خیلی زود جدول مسابقات را دگرگون کرد و ثابت نمود که این تیم شایستگی حضور در بالاترین سطح بسکتبال قاره را دارد.[1][2]

لحظه سرنوشت‌ساز بازی در ۸۰ ثانیه پایانی رقم خورد. در حالی که رئال مادرید با نتیجه ۷۷ بر ۷۵ پیش بود، مک‌کینلی رایت چهارم، گارد دبی، با یک شوت سه‌امتیازی سرنوشت‌ساز و بدون نقص میزبان را پیش انداخت. در ثانیه‌های واپسین نیز اقدام پرتاب ناامیدانه آندرس فلیز از رئال مادرید با بوق پایان به خطا رفت تا پیروزی تاریخی تیمی که تنها چند ماه از شکل‌گیری آن می‌گذرد، قطعی شود.[1][2]

برتری شگفت‌انگیز دبی بر پایه تسلط فیزیکی خیره‌کننده در منطقه رنگی زیر سبد پایه‌ریزی شد. با وجود ثبت دقت پرتاب میدانی ۴۰ درصدی دبی در مقایسه با ۴۶ درصد مادریدی‌ها، شاگردان ژاوی پاسکوال در نبرد ریباند با آمار ۴۵ بر ۳۰ حریف نامدار اسپانیایی را مقهور کردند. مهم‌تر آنکه دبی ۱۸ ریباند هجومی دشت کرد تا در دقایق افت درصد پرتاب، فرصت‌های شوت‌زنی دوم حیاتی برای تیم مهیا شود.[2]

دواین بیکن با ثبت ۲۴ امتیاز ستاره بی‌چون‌وچرای تازه‌واردهای یورولیگ بود و رایت نیز کار را با ۱۲ امتیاز تمام کرد. پاسکوال پیش از آغاز بازی هشدار داده بود: «قرار است برابر یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های تاریخ این رقابت‌ها قرار بگیریم. می‌دانیم چه ماموریت دشواری پیش رو داریم، اما باید همراه هواداران تمام انرژی‌مان را بگذاریم و تا آخرین ثانیه بجنگیم.» شاگردان او بندبند این راهبرد را در زمین عملی کردند.[1][4]

همزمان با تاریخ‌سازی دبی، بایرن مونیخ در نبردی نفس‌گیر در صوفیه بلغارستان از لبه تیغ گریخت. باواریایی‌ها هاپوئل تل‌آویو را با نتیجه ۸۶ بر ۸۴ در دیداری پر از فرازونشیب و دراماتیک مغلوب ساختند؛ دیداری که در آن هاپوئل اختلاف ۱۸ امتیازی کوارتر چهارم را جبران کرد و حتی با پرتاب الایجا برایانت جلو افتاد تا نخستین تجربه آنتون گاول به عنوان سرمربی در یورولیگ در آستانه تلخی قرار گیرد.[1]

اما بایرن ۳۴٫۳ ثانیه مانده به پایان با شلیک سه‌امتیازی پیروزی‌بخش یوهانس فویگتمن بازگشتی نجات‌بخش داشت. یک دفاع بی‌نقص در لحظات پایانی پیروزی را برای نماینده آلمان تثبیت کرد؛ بردی که با درخشش ۱۹ امتیازی آندی اوبست و دبل ارزشمند ۱۵ امتیاز و ۷ ریباند یوهانس تایمان حاصل شد، هرچند دن اوتورو با ثبت دبل‌دبل سهمگین ۲۰ امتیاز و ۱۲ ریباند برای هاپوئل جنگید اما در نهایت ناکام ماند.[1]

گاول پس از مسابقه تاکید کرد: «این پیروزی حیاتی را به شاگردانم تبریک می‌گویم. در نیمه اول از نظر ساختار دفاعی تحت فشار بودیم، اما از همان کوارتر دوم ورق برگشت و بی‌تردید کوارتر سوم بهترین عملکرد ما در زمین بود.»

در صدر جدول آغازین فصل، المپیاکوس پیرائوس مدافع عنوان قهرمانی با تاخت‌وتاز هجومی بی‌رحمانه در خاک اسپانیا، باسکونیا ویتوریا را ۱۰۶ بر ۸۹ در هم کوبید. یونانی‌ها که پس از شکست در فینال سوپرکاپ پیش‌فصل انگیزه فراوانی داشتند، در نیمه نخست با ران ویرانگر ۲۱ بر ۷ فاصله انداختند و با ثبت رکورد خارق‌العاده ۶۶٫۷ درصد موفقیت در پرتاب‌های دوانتیازی تا انتها مهارنشدنی ماندند.[1]

تایلر دورسی با ۲۵ امتیاز رهبری آتش‌بازی هجومی المپیاکوس را در دست داشت و ساشا وزنکوف، ارزشمندترین بازیکن فینال گذشته نیز ۲۲ امتیاز افزود. ژان مونترو پوینت‌گارد تازه‌وارد نیز بدون اتلاف وقت در تاکتیک قهرمان جا افتاد و با ۱۵ امتیاز و ۵ پاس گل نشان داد المپیاکوس در این ماراتن ۳۸ هفته‌ای مدعی بی‌چون‌وچرای فتح جام است.[1][4]

در دیگر بازی‌های جذاب هفته افتتاحیه، والنسیا بسکت در یک نبرد تماشایی و میلی‌متری در ترکیه با نتیجه ۹۶ بر ۹۴ بشیکتاش بازگشته به رقابت‌ها را از پیش رو برداشت. تی‌جی شورتس در نخستین بازی رسمی خود برای والنسیا با ۲۶ امتیاز از جمله سبد پیروزی‌بخش درخشید و نیکولا میروتیچ باسابقه نیز ۱۳ امتیاز گرفت. پرتاب سه‌امتیازی جیلن نوول بازیکن بشیکتاش در ثانیه آخر روی لبه حلقه چرخید و وارد سبد نشد.[1][4]

در بلگراد، پارتیزان موزارت بت در سایه نمایش استثنایی کارلیک جونز با ۲۰ امتیاز و ۱۰ پاس گل، آرمانی المپیا میلان را ۹۲ بر ۷۶ تحقیر کرد. ترکیب بازسازی‌شده پارتیزان ۱۱ بار از پشت قوس پرتاب موفق داشت و خط دفاعی میلان را که جز مارکو گودوریچ و الک پیترز (هر کدام ۱۷ امتیاز) نشانی از کارایی هجومی نداشت، کاملاً زمین‌گیر کرد.[1]

تنها پس از پایان یک دور از ۳۸ هفته مرحله مقدماتی، جدول یورولیگ چشم‌اندازی از رقابتی به‌شدت فشرده و پیش‌بینی‌ناپذیر را ترسیم می‌کند. در شرایطی که بزرگان سنتی مانند رئال مادرید و آرمانی میلان در تلاش برای جبران لغزش‌های هفته نخست هستند، موفقیت برق‌آسای دبی و انعطاف‌پذیری تحسین‌برانگیز بایرن مونیخ نشان می‌دهد ماراتن رسیدن به فینال چهار تیم ۲۰۲۷، یکی از غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین تورنمنت‌های تاریخ خواهد بود.[1][3]