اعتصاب سراسری کارگران هیوندای موتور پس از یک دهه؛ مطالبه دستمزد و تضمین شغلی در برابر اتوماسیون

برای اولین بار در یک دهه، خطوط مونتاژی که محصولات هیوندای را به نمایندگی‌های سراسر جهان می‌رسانند، روز جمعه، ۲۱ آگوست ۲۰۲۶، کاملاً خاموش شدند. تقریباً ۳۹,۰۰۰ کارگر عضو اتحادیه، یک اعتصاب تمام‌وقت را به اجرا گذاشتند و کل تولید داخلی این خودروساز در کره جنوبی را متوقف کردند.[1][2]

این توقف ۱۶ ساعته، شیفت‌های صبح و بعدازظهر را در بر گرفت و کارخانه‌های عظیم اولسان، آسان و جئونجو را به سکوت کشاند. برای مصرف‌کنندگانی که منتظر تحویل خودروی جدید خود هستند، این توقف به معنای تأخیر فوری در روند تولید است.[1]

این اعتصاب نشان‌دهنده تشدید عمده‌ای در مناقشه کارگری است که از اوایل ماه می آغاز شده و مذاکرات انتزاعی شرکت را به کمبودهای ملموس موجودی در محوطه‌های نمایندگی‌ها تبدیل کرده است.[1][2]

در قلب این بن‌بست، سه خواسته اصلی از سوی اتحادیه کارگران فلزات کره قرار دارد: افزایش سن اجباری بازنشستگی، تضمین سهم بزرگتری از سود شرکت و ایجاد حمایت‌های شغلی قاطع در برابر ظهور هوش مصنوعی و اتوماسیون.[3][4]

اتحادیه در تلاش است تا سن بازنشستگی را از ۶۰ به ۶۵ سال افزایش دهد. در کشوری که با پیری سریع جمعیت روبروست، کارگران می‌خواهند مطمئن شوند که می‌توانند معیشت خود را حفظ کرده و هزینه‌های مسکن و زندگی خود را برای مدت طولانی‌تری در سال‌های کهولت تأمین کنند.[4][5]

در جبهه مالی، کارکنان خواستار سهم ۳۰ درصدی از سود خالص سال ۲۰۲۵ شرکت به عنوان پاداش عملکرد هستند. آنها استدلال می‌کنند که نیروی کار باید مستقیماً از خودروهایی که می‌سازند و درآمدی که تولید می‌کنند، بهره‌مند شود.[1][4]

اما ساختاری‌ترین تغییر مربوط به رباتیک است. هیوندای که مالک شرکت بوستون داینامیکس (Boston Dynamics) است، قصد دارد ربات‌های انسان‌نما را از سال ۲۰۲۸ در کارخانه تولیدی جدید خود در جورجیا مستقر کند؛ اقدامی که اساساً نحوه ساخت خودروها و سازندگان آنها را تغییر می‌دهد.[3][4]

رهبران اتحادیه استدلال می‌کنند که این اتوماسیون، اساس نیروی کار صنعت خودرو را تهدید می‌کند. آنها خواستار تضمین‌های سختگیرانه‌ای هستند که کارگران انسانی جایگزین نشوند و اطمینان حاصل شود که جوامع محلی که حول این قطب‌های تولیدی شکل گرفته‌اند، لنگرهای اقتصادی خود را از دست ندهند.[3][5]

هزینه‌های مالی و لجستیکی در حال افزایش است. با احتساب توقف‌های جزئی قبلی از ماه جولای، این اختلالات تخمیناً ۵۵,۲۰۰ تا ۶۲,۰۰۰ دستگاه خودرو برای هیوندای هزینه داشته است – که معادل ۱.۶۵ میلیارد تا ۱.۸۸ میلیارد دلار فروش از دست رفته است و عرضه خودروهای موجود برای خریداران عادی را محدودتر می‌کند.[1][2][4]

این فشار عرضه در زمان حساسی برای هیوندای رخ می‌دهد، زیرا این شرکت در حال حاضر با فروش جهانی کند و رقابت شدید از سوی خودروسازان چینی دست و پنجه نرم می‌کند، و هر روز تولید از دست رفته، ضربه‌ای حیاتی به جایگاه بازار آن وارد می‌کند.[4][5]

با این حال، یک پنجره کوتاه تسکین برای زنجیره تأمین وجود دارد. اتحادیه اعتصابات جزئی برنامه‌ریزی شده برای دوشنبه، ۲۴ آگوست را به حالت تعلیق درآورد و در عوض تصمیم گرفت وارد هفدهمین دور مذاکرات دستمزد با مدیریت در تأسیسات اولسان شود.[2]

اینکه آیا خطوط مونتاژ به حرکت خود ادامه خواهند داد – و اینکه آیا خریداران برای خودروی بعدی خود با زمان‌های انتظار طولانی‌تری روبرو خواهند شد – اکنون کاملاً به نتیجه این مذاکرات مجدد بستگی دارد و آینده فوری تولید داخلی هیوندای را در وضعیتی نامشخص قرار داده است.[2][6]