جامعه محلی شهرستان کَس با فشار بر قوانین منطقه‌بندی، توسعه مراکز داده عظیم را محدود می‌کند

در ۱۱ آگوست، پنجاه نفر از ساکنان در یک اتاق کوچک در پلاتسموث، نبراسکا، جمع شدند تا رأی‌گیری کمیسیونرهای شهرستان خود را در مورد آینده زمین‌های کشاورزی‌شان تماشا کنند. هیئت کمیسیونرهای شهرستان کَس به اتفاق آرا یک توقف ۱۲ ماهه برای توسعه مراکز داده را تصویب کرد و تمام درخواست‌های جدید را متوقف ساخت. برای جوامعی که با پیشنهادهای ناگهانی برای زیرساخت‌های عظیم فناوری مواجه هستند، نتیجه عملی روشن است: هیئت‌های منطقه‌بندی محلی، سازوکار اصلی برای توقف و وضع قوانین حمایتی هستند.

کاتالیزور بسیج شدن مردم شهرستان کَس، تلاش گسترده شرکت تناسکا (Tenaska)، یک توسعه‌دهنده خصوصی انرژی مستقر در اوماها، برای تملک زمین بود. این شرکت بیش از ۱۱۰۰ جریب زمین در امتداد بزرگراه ۷۵ در نزدیکی روستاهای موری و بیور لیک را تحت اختیار خود درآورده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که تناسکا با گوگل برای ساخت یک نیروگاه گاز طبیعی و مرکز داده هایپراسکِیل به مساحت ۲۰۰۰ جریب در جنوب شرقی نبراسکا همکاری می‌کند.[2]

مقیاس زیرساخت پیشنهادی ساکنان را نگران کرد. تخمین‌ها نشان می‌دهد که این تأسیسات می‌تواند بین ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ مگاوات برق مصرف کند. برای درک بهتر، این میزان بیش از سه برابر اوج تقاضای انرژی کل شهر لینکلن در گرم‌ترین ماه‌های سال است.[2]

در مواجهه با یک پروژه صنعتی با ابعاد بی‌سابقه، ساکنان سازماندهی شدند. در ماه جولای، تقریباً ۱۵۰ نفر در جلسه کمیسیون برنامه‌ریزی و منطقه‌بندی در روستای ویپینگ واتر شرکت کردند. هنگامی که کمیسیون با رأی ۷ به ۱ توصیه به توقف موقت را به هیئت شهرستان داد، اتاق غرق در تشویق شد. جامعه محلی تشخیص داد که بدون این توقف، شهرستان فاقد چارچوب نظارتی لازم برای مدیریت این توسعه است.[1]

توقف موقت (موراتوریوم) مراکز داده را به طور دائم ممنوع نمی‌کند؛ بلکه فرآیند صدور مجوز را متوقف می‌سازد. این وقفه قانونی به دولت‌های محلی زمان لازم را می‌دهد تا مقررات منطقه‌بندی خاصی را که از منابع محلی محافظت می‌کنند، تحقیق، تدوین و اجرا کنند. در شهرستان کَس، کمیسیون برنامه‌ریزی از این فرصت استفاده می‌کند تا قوانینی را نهایی کند که دقیقاً نحوه و محل فعالیت تأسیسات فناوری را تعیین خواهند کرد.[1]

مقررات پیشنهادی در شهرستان کَس الگویی برای سایر شهرداری‌های روستایی ارائه می‌دهد. اولاً، این قوانین ایجاب می‌کنند که هر مرکز داده‌ای منحصراً در زمین‌هایی که برای کاربری صنعتی منطقه‌بندی شده‌اند، ساخته شود و از تقسیم زمین‌های کشاورزی توسط توسعه‌دهندگان جلوگیری می‌کند. در حال حاضر، شهرستان کَس زمین بسیار کمی با کاربری صنعتی سنگین دارد، که توسعه‌دهندگان را مجبور می‌کند به دنبال تأییدیه تغییر کاربری باشند که مستلزم جلسات عمومی است.[1]

ثانیاً، این مقررات مصرف آب را هدف قرار می‌دهند، که یک مسئله حیاتی برای جوامع کشاورزی وابسته به سفره‌های آب زیرزمینی محلی است. قوانین پیشنهادی حکم می‌کنند که توسعه‌دهندگان مراکز داده در صورت امکان از سیستم‌های خنک‌کننده با چرخه بسته (closed-loop) استفاده کنند. برخلاف سیستم‌های سنتی که به طور مداوم میلیون‌ها گالن آب شیرین را برای خنک کردن سرورها مصرف می‌کنند، سیستم‌های چرخه بسته همان آب را بازیافت می‌کنند و ردپای زیست‌محیطی تأسیسات را به شدت کاهش می‌دهند.[1]

ثالثاً، شهرستان خواستار شفافیت در مورد مصرف انرژی است. توسعه‌دهندگان تأسیسات «هایپراسکِیل» ملزم خواهند بود هنگام درخواست مجوز استفاده مشروط، یک برنامه تفصیلی برای مصرف مگاوات ارائه دهند. این امر تضمین می‌کند که شهرستان و شرکت‌های برق محلی دقیقاً بدانند که این تأسیسات در طول عمر خود چه فشاری بر شبکه برق منطقه‌ای وارد خواهد کرد.[1]

مقاومت در شهرستان کَس ناشی از تمایل به حفظ زمین‌های کشاورزی چند نسلی و جلوگیری از مزاحمت‌های صنعتی است. در طول جلسه ۱۱ آگوست، ساکنان نگرانی‌هایی را در مورد صدای ثابت و با فرکانس پایین تولید شده توسط فن‌های خنک‌کننده مراکز داده ابراز کردند، صدایی که جوامع دیگر را آزار داده است. یکی از ساکنان تعریف کرد که پیشنهاد گران‌قیمت تناسکا را رد کرده و تأکید نمود که مزرعه خانوادگی‌شان، که بیش از یک قرن پیش خریداری شده، فروشی نیست.[1]

شهرستان کَس به تنهایی اقدام نکرده است. این حداقل دوازدهمین شهرستان در نبراسکا است که تعلیق موقتی را برای پروژه‌های مرکز داده اعمال می‌کند. شهرستان همسایه، اوتو (Otoe)، اخیراً یک توقف یک ساله را تصویب کرده است و شهرستان‌هایی مانند باتلر، باکس بوت و سوارد نیز اقدامات مشابهی را اجرا کرده‌اند. این واکنش منطقه‌ای هماهنگ از این امر جلوگیری می‌کند که توسعه‌دهندگان به سادگی پیشنهادات خود را به شهرستان مجاور منتقل کنند تا از قوانین منطقه‌بندی ضعیف‌تر سوء استفاده نمایند.[1]

افزایش علاقه به مراکز داده در سراسر نبراسکا تا حدی ناشی از قانون‌گذاری اخیر ایالتی است. اوایل امسال، قانون‌گذاران لایحه‌ای را تصویب کردند که به تولید برق خصوصی ساخته شده به طور خاص برای مشتریان بزرگ صنعتی اجازه می‌دهد به شبکه برق ایالتی متصل شود. اگرچه این قانون برای جذب سرمایه‌گذاری فناوری طراحی شده بود، اما ناخواسته تملک زمین در مناطق روستایی را تسریع کرد و موجی از توقف‌های موقت در سطح شهرستان‌ها را به دنبال داشت.

عدم قطعیت در مورد اینکه این مقررات محلی چگونه در برابر شرکت‌های فناوری با بودجه کلان یا احتمال لغو شدن در سطح ایالتی مقاومت خواهند کرد، همچنان باقی است. با این حال، موفقیت جامعه شهرستان کَس نشان می‌دهد که ساکنان سازمان‌یافته می‌توانند به طور مؤثر از ابزارهای منطقه‌بندی شهرداری برای اجبار به شفافیت و حفاظت از محیط زیست محلی خود استفاده کنند. آنها با تغییر از مخالفت واکنشی به تنظیم مقررات پیشگیرانه، استانداردی را برای جوامع روستایی که در حال مدیریت رونق هوش مصنوعی هستند، تعیین می‌کنند.