مارسل زابیتسر برای فرار از فرسودگی، از تیم ملی اتریش کناره‌گیری کرد

روز یکشنبه، ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶، اتحادیه فوتبال اتریش (ÖFB) اعلام کرد که مارسل زابیتسر، هافبک ۳۲ ساله، برای مدیریت فشار جسمانی‌اش تا اطلاع ثانوی از تیم ملی کناره‌گیری می‌کند. این بازیکن باتجربه بروسیا دورتموند که ۱۰۲ بازی ملی و ۲۷ گل در کارنامه دارد، دیدارهای حساس پیش‌روی اتریش در لیگ ملت‌های اروپا مقابل اسرائیل، کوزوو و ایرلند را از دست خواهد داد.

این تصمیم، تعقیب رکورد بیشترین بازی ملی را برای او متوقف می‌کند و زابیتسر را در کنار آندریاس هرتزوگ، تنها پشت سر دیوید آلابا با ۱۱۷ و مارکو آرناتوویچ با ۱۳۷ بازی ملی نگه می‌دارد.[2][3]

تقویم بی‌رحم و طاقت‌فرسای فوتبال مدرن، او را به این تصمیم وادار کرد. زابیتسر در بیانیه‌ای که توسط اتحادیه فوتبال اتریش منتشر شد، گفت: «دو سال گذشته به شدت سنگین و فشرده بود. از زمان یورو ۲۰۲۴، به خاطر جام جهانی باشگاه‌ها و جام جهانی، من عملاً به اندازه سه فصل بازی کرده‌ام.» این هافبک با اشاره به تعهدات باشگاهی‌اش در بوندس‌لیگا، جام حذفی آلمان و لیگ قهرمانان اروپا، تاکید کرد که برای ادامه حضور در بالاترین سطح، باید از بدن خود محافظت کند.[1][2]

رالف رانگنیک، سرمربی تیم ملی اتریش، علناً از تصمیم کاپیتان دوم خود حمایت کرد. رانگنیک تایید کرد که پیش از این اعلام رسمی، این دو نفر «گفتگوهایی صریح و مبتنی بر اعتماد» داشته‌اند. رانگنیک با اشاره به اینکه قصد دارند اوایل سال آینده و پیش از آغاز مسابقات انتخابی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۸ در مارس ۲۰۲۷ شرایط را دوباره ارزیابی کنند، گفت: «در هر صورت، خوشحالم که اگر به مارسل نیاز داشته باشیم، او اساساً دوباره در دسترس خواهد بود.»[2][3]

غیبت زابیتسر یک خلاء تاکتیکی بزرگ برای اتریش در مسیر رقابت‌های لیگ B ملت‌های اروپا ایجاد می‌کند. تیم ملی در ۲۱ سپتامبر در ویندیشگارستن اردو می‌زند و سه روز بعد در لینتس میزبان اسرائیل خواهد بود. بدون موتور محرک خط میانی—کسی که از سال ۲۰۲۳ در ۳۱ بازی ملی ۱۳ گل به ثمر رسانده—رانگنیک برای حفظ ثبات در میانه میدان باید به هسته اصلی بازیکنانی چون کنراد لایمر، خاور شلاگر و نیکولاس زایوالد تکیه کند.[4][5]

در آلمان، زابیتسر در حال عبور از یک دوره گذار در فصلی است که انتظار می‌رود آخرین سال حضورش در بروسیا دورتموند باشد. قرارداد او تا ژوئن ۲۰۲۷ اعتبار دارد، اما ورود اوله بوک، مدیر ورزشی جدید، و نیکو کواچ، سرمربی تیم، پویایی ترکیب را تغییر داده است. دورتموند خط میانی خود را با بازیکنانی مانند فلیکس انمچا و جوی فیرمن تقویت کرده و فضاهای مرکزی که زابیتسر معمولاً در آن‌ها بازی می‌کرد را شلوغ کرده است.[5]

در نتیجه، کواچ به طور فزاینده‌ای از این ستاره اتریشی به عنوان یک بازیکن چرخشی استفاده کرده یا او را به کناره‌های خط حمله فرستاده است. زابیتسر فصل گذشته در ۲۶ بازی فیکس بود، اما در رقابت‌های فعلی بوندس‌لیگا هنوز نتوانسته جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی پیدا کند. با وجود کاهش دقایق بازی، راجر ویتمن، مدیر برنامه‌های او، در روز پایانی نقل و انتقالات تایید کرد که زابیتسر در دورتموند «خوشحال» است و متعهد است تا تعطیلات زمستانی در بالاترین سطح به تیم کمک کند.[5]

وقفه زابیتسر، نقطه اصطکاک فزاینده‌ای را در سطح اول فوتبال اروپا برجسته می‌کند: حجم وحشتناک مسابقات. بازیکنان تراز اول به طور معمول سالانه بیش از ۶۰ بازی در لیگ‌های داخلی، رقابت‌های گسترده اروپایی و تورنمنت‌های ملی انجام می‌دهند. زابیتسر با این عقب‌نشینی، فعالانه طول عمر ورزشی را به بازی‌های ملی فوری ترجیح می‌دهد و خط قرمزی می‌کشد که کمتر ستاره فعالی حاضر به ترسیم علنی آن بوده است.[1][2]

نقطه عطف سرنوشت‌ساز برای آینده ملی زابیتسر در اوایل سال ۲۰۲۷ فرا می‌رسد. قرعه‌کشی گروه‌های انتخابی یورو ۲۰۲۸ در ۶ دسامبر ۲۰۲۶ در بلفاست برگزار می‌شود. بسته به عملکرد اتریش در لیگ ملت‌ها، رقابت‌های انتخابی آن‌ها ممکن است از همان ماه مارس آغاز شود. تا آن زمان، زابیتسر تمام تمرکز خود را روی تور خداحافظی‌اش در دورتموند خواهد گذاشت و تلاش می‌کند تا شم گلزنی بالای ملی خود را به دقایق حیاتی در عرصه باشگاهی تبدیل کند.[4][5]