متا محدودیت لینک‌های خروجی صفحات فیس‌بوک را به دو عدد در ماه گسترش می‌دهد؛ مگر اینکه اشتراک «Meta One» را بخرید

صفحات رایگان فیس‌بوک اکنون به انتشار تنها دو لینک خارجی در ماه محدود شده‌اند؛ اتفاقی که نحوه هدایت ترافیک به خارج از پلتفرم توسط تولیدکنندگان محتوای مستقل و کسب‌وکارهای کوچک را اساساً تغییر می‌دهد. این محدودیت که متا در حال حاضر آن را در قالب یک «آزمایش گسترش‌یافته» توجیه می‌کند، حساب‌ها را از اشتراک‌گذاری سومین آدرس اینترنتی (URL) خروجی مسدود می‌کند، مگر اینکه اشتراک پولی طرح «Meta One» را خریداری کنند.[1][2][3][6]

این سقف مجاز لینک‌دهی هم برای پست‌های ارگانیک و هم برای نظراتی (کامنت‌هایی) که توسط یک صفحه منتشر می‌شود اعمال می‌گردد؛ به این معنی که قرار دادن یک URL در یک پاسخ نیز اکنون از سهمیه ماهانه کسر می‌شود. این سهمیه رایگان در روز اول هر ماه میلادی بازنشانی می‌شود.

به محض اینکه یک صفحه به محدودیت دو لینک خود برسد، پلتفرم به طور فعال از انتشار آدرس‌های وب خارجی بیشتر جلوگیری کرده و با نمایش یک هشدار پاپ‌آپ، از کاربر می‌خواهد برای ادامه اشتراک‌گذاری لینک‌ها، حساب کاربری خود را ارتقا دهد.[1][4][5][6]

البته چند استثنای خاص برای این قانون جدید وجود دارد. لینک‌هایی که به دارایی‌های خود متا - از جمله اینستاگرام، واتس‌اپ و تردز - اشاره می‌کنند، جزو این سهمیه محسوب نمی‌شوند. علاوه بر این، لینک‌های قرار داده شده در داخل تبلیغات پولی و لینک‌های همکاری در فروش (افیلیت) که از طریق برنامه مشارکت رسمی فیس‌بوک متصل شده‌اند، همچنان بدون محدودیت باقی می‌مانند و کاربران می‌توانند لینک‌های اضافی را در بخش نظرات پستی که از قبل حاوی یک لینک است، اضافه کنند.[1][5]

برای دور زدن این محدودیت، مدیران صفحات باید اشتراک Meta One را بخرند؛ بسته اشتراکی که این شرکت اخیراً معرفی کرده است. سطح «Advanced» با قیمت ۴۹٫۹۹ دلار در ماه، این محدودیت را به هشت لینک در سراسر فیس‌بوک و اینستاگرام افزایش می‌دهد.

برای دستیابی به امکان ارسال نامحدود لینک، کسب‌وکارها باید مشترک سطح «Max» شوند که ماهانه ۴۹۹٫۹۹ دلار هزینه دارد. متا با ادبیاتی بازاریابی ادعا می‌کند که این اشتراک ابزارهای انتشار و کسب‌وکار پیشرفته‌ای را ارائه می‌دهد، هرچند که همین سهمیه لینک، مانع عملیاتی فوری برای اکثر کاربران است.[4][5][6]

متا رسماً اعلام می‌کند که این آزمایش برای ارزیابی این موضوع طراحی شده است که آیا افزایش حجم ارسال لینک «ارزش افزوده‌ای» برای مشترکین پولی آن به همراه دارد یا خیر. با این حال، این سازوکار در عمل چیزی را که از نظر تاریخی یک عملکرد بنیادی در وب بوده است - یعنی هدایت مخاطب به یک منبع خارجی - به یک ویژگی پولی تبدیل می‌کند که پشت یک هزینه اشتراک مستمر پنهان شده است.[1][4][6]

این اقدام با یک تغییر الگوریتمی بلندمدت در متا برای دوری از ترافیک خروجی همسو است. بر اساس گزارش خود این شرکت با عنوان «محتوای پربازدید» برای سه‌ماهه اول سال ۲۰۲۶، در ۹۸٫۷ درصد از بازدیدهای پست‌ها در ایالات متحده هیچ لینکی به منبعی خارج از فیس‌بوک وجود نداشته است. میزان نمایش پست‌های حاوی لینک به طور پیوسته از ۹٫۸ درصدِ محتوای مشاهده‌شده در سال ۲۰۲۲ به تنها ۱٫۳ درصد در اوایل سال جاری کاهش یافته است.[6]

برای هنرمندان مستقل، سالن‌های محلی و خرده‌فروشان کوچک، این سیاست آن‌ها را مجبور به یک تغییر تاکتیکی فوری می‌کند. یک موسیقی‌دان که لینک‌های خرید بلیت را برای چندین اجرای پیش‌رو به اشتراک می‌گذارد یا رستورانی که به‌روزرسانی‌های منوی هفتگی خود را پست می‌کند، سهمیه رایگان خود را در عرض چند روز تمام خواهد کرد. بسیاری از همین حالا به دنبال‌کنندگان خود توصیه می‌کنند که برای یافتن URLهای خارجی، بیوگرافی اینستاگرام آن‌ها را بررسی کنند یا صفحات اختصاصی رویدادهای فیس‌بوک را جستجو کنند.[2]

این محدودیت همچنین بر ابزارهای اتوماسیون شبکه‌های اجتماعی تأثیر می‌گذارد، زیرا هر پست یا نظری که توسط یک عامل نرم‌افزاری تولید می‌شود و حاوی یک لینک است، اکنون از همان سهمیه ماهانه کسر می‌شود. لینک‌های استفاده‌نشده به ماه بعد منتقل نمی‌شوند و این موضوع مدیران صفحات را مجبور می‌کند تا ترافیک خروجی خود را با دقت جیره‌بندی کنند.[5]

در حالی که متا تأکید می‌کند صفحات ناشران در حال حاضر از این قاعده مستثنی هستند تا جریان محتوای خبری به داخل اپلیکیشن حفظ شود، گسترش این آزمایش نسبت به طرح آزمایشی اولیه آن در دسامبر ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که عرضه گسترده‌تری در راه است. برای حساب‌هایی که از قبل تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، دوران استفاده از یک صفحه رایگان فیس‌بوک به عنوان کانال توزیع اصلی برای وب‌سایت‌های خارجی عملاً به پایان رسیده است.[1][4][6]