مواجهه با محدودیت‌های مالی، موقوفات دانشگاه‌های بزرگ میلیاردها دلار را به سهام فناوری و صندوق‌های قابل معامله رمزارز منتقل می‌کنند

معماری مالی آموزش عالی آمریکا در حال بازسازی عمیق و سریع است. دانشگاه‌های ثروتمند جهان در مواجهه با همگرایی کاهش بودجه فدرال، بارهای مالیاتی بی‌سابقه و بازدهی راکد از سرمایه‌گذاری‌های جایگزین سنتی، در حال کنار گذاشتن شیوه‌های محافظه‌کارانه تاریخی خود هستند. در تلاش برای تأمین بودجه عملیاتی و حفاظت از برنامه‌های کمک مالی دانشجویی، موقوفات بزرگ دانشگاهی در حال انجام یک چرخش چند میلیارد دلاری به سمت دارایی‌های بسیار نقدشونده و با رشد بالا هستند.

کاتالیزور اصلی این همسویی استراتژیک، یک فشار مالی شدید و فزاینده در سراسر بخش دانشگاهی است. تخصیص‌های تحقیقاتی فدرال، که مدت‌ها پایه و اساس بودجه دانشگاه‌ها بوده‌اند، به شدت کاهش یافته‌اند. وزارت آموزش و پرورش اخیراً ۱۵ درصد کاهش در کمک‌های مالی تحقیقاتی فدرال برای سال مالی ۲۰۲۶ اعمال کرده است که مؤسسات تحقیقاتی بزرگ در سراسر کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این کاهش‌ها به ویژه در مؤسسات نخبه‌ای که در معرض چالش‌های سیاسی قرار دارند، شدید بوده است. دانشگاه هاروارد در حال حاضر با مسدود شدن ۲.۲ میلیارد دلار کمک مالی فدرال و تعلیق قرارداد ۶۰ میلیون دلاری روبرو است، در حالی که دانشگاه پرینستون شاهد تعلیق تقریباً ۲۰۰ میلیون دلار کمک مالی از وزارت انرژی و وزارت دفاع بوده است.[1][3]

علاوه بر این کاهش‌های فدرال، یک رژیم مالیاتی جدید و تهاجمی ثروت دانشگاه‌ها را هدف قرار داده است. مالیات موقوفات پلکانی که در سال ۲۰۲۶ اجرایی می‌شود، تا ۸ درصد بر بازدهی بزرگترین صندوق‌ها وضع خواهد کرد، که افزایش عظیمی نسبت به نرخ ثابت ۱.۴ درصد قبلی است. برای مؤسساتی مانند هاروارد، که موقوفه‌ای ۵۷ میلیارد دلاری را مدیریت می‌کند، این به معنای برآورد ۳۰۰ میلیون دلار مالیات سالانه است—سرمایه‌ای که در غیر این صورت صرف تأمین مالی تحقیقات دانشگاهی و دسترسی دانشجویان می‌شد.