مستند «You Can See Everything» جوایز اصلی جوایز مستند انتخاب منتقدان را از آن خود کرد
این مستند به کارگردانی نیتن فیلدر و لنس اوپنهایم که روزهای پایانی پیش از زندان الیزابت هولمز را به تصویر میکشد، در یازدهمین دوره جوایز مستند انتخاب منتقدان پنج جایزه از جمله بهترین مستند سال را دریافت کرد.
به قلم هستی فیروزی
این خبر را به اشتراک بگذارید
مراسم یازدهمین دوره جوایز مستند انتخاب منتقدان در روز یکشنبه، ۸ نوامبر ۲۰۲۶، در سالن ادیسون نیویورک برگزار شد. در این شب، مستند تحسینشده «You Can See Everything» محصول استودیوی A24 توانست با برندهشدن در هر پنج بخشی که نامزد شده بود، از جمله جایزه مهم «بهترین مستند سال»، شگفتیساز شود.[1][2][3]
این فیلم ۱۷۴ دقیقهای که توسط نیتن فیلدر و لنس اوپنهایم کارگردانی شده است، دسترسی بیسابقهای به زندگی الیزابت هولمز، بنیانگذار رسوای شرکت ترانوس دارد. مستند دقیقاً ۳۴ روز پایانی زندگی هولمز و شریک زندگیاش، بیلی ایوانز، را در یک خانه ساحلی اجارهای در دل مار کالیفرنیا، پیش از معرفی او به زندان فدرال به تصویر میکشد.[2][3][4]
علاوه بر جایزه اصلی، فیلدر و اوپنهایم جایزه بهترین کارگردانی را نیز از آن خود کردند. دستاوردهای فنی این اثر نیز مورد تقدیر قرار گرفت؛ دیوید بولن جایزه بهترین فیلمبرداری، آدام لاک-نورتون جایزه بهترین تدوین و آری بالوزیان جایزه بهترین موسیقی متن را برای این مستند دریافت کردند تا موفقیت آن تکمیل شود.[1][2]
موفقیت تجاری در گیشه
فراتر از تحسین منتقدان، این مستند به یک پدیده تجاری عظیم تبدیل شده است. این فیلم که در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ روی پرده سینماها رفت، تاکنون توانسته است ۸۰ میلیون دلار در گیشه آمریکای شمالی فروش داشته باشد. این رقم در مقایسه با بودجه تولید ۷ میلیون دلاری آن، یک بازگشت سرمایه خیرهکننده برای سازندگانش محسوب میشود.[3][4]
منتقدان سینمایی اشاره کردهاند که این اثر از چارچوب یک مستند زندگینامهای سنتی فراتر میرود. آنچه در ابتدا به عنوان تلاشی برای درک انگیزههای هولمز آغاز میشود، به سرعت به یک بحران وجودی برای فیلدر تبدیل میگردد. او در طول فیلم تلاش میکند تا زنی را که در مقابل دوربینش میبیند، با کلاهبردار محکومی که جهان میشناسد، تطبیق دهد.[5][6]
منتقدان پیچیدگیهای روانشناختی این اثر را ستودهاند. همانطور که یکی از منتقدان نشریه The Wrap اشاره کرده است، این فیلم «بازجویی از خود فرم مستند» است که بندهای پنهان در قرارداد نانوشته میان مستندسازان و مخاطبانشان را برجسته میکند و در نهایت به فیلمی درباره ماهیت گریزپای خود حقیقت تبدیل میشود.[5]
این مستند مخاطب را وادار میکند تا در پدیده دستکاری روانشناختی مشارکت کند. بینندگان تماشا میکنند که فیلدر سعی دارد حقیقت را درباره دستگاههای معیوب آزمایش خون ترانوس بیرون بکشد، اما هولمز ادعا میکند که اظهارات او صرفاً از نظر معنایی اشتباه تفسیر شدهاند؛ پاسخی که کارگردانان و مخاطبان را در درک خود از واقعیت دچار تردید میکند.[4][5]
سایر برندگان برجسته مراسم
در حالی که «You Can See Everything» تیترهای اصلی را به خود اختصاص داد، مستند «Once Upon a Time in Harlem» به کارگردانی دیوید گریوز و پخشکنندگی شرکت نئون، دیگر موفقیت بزرگ این مراسم بود. این اثر توانست سه تندیس شامل بهترین مستند اول، بهترین مستند آرشیوی و بهترین مستند تاریخی را به خانه ببرد.[1][2][3]
در بخش آثار زندگینامهای، مستند مورد انتظار «Musk» به کارگردانی الکس گیبنی توانست جایزه بهترین مستند بیوگرافی را از آن خود کند. همچنین مستند «NAZA» به کارگردانی یووال آبراهام و راشل سزور به عنوان بهترین مستند سیاسی انتخاب شد که نشاندهنده سالی قدرتمند برای سینمای مستندِ شخصیتمحور و مبتنی بر تحقیقات عمیق است.[1][2][3]
صدای متمایز جان ویلسون، جایزه بهترین روایت را برای مستند «The History of Concrete» محصول مگنولیا پیکچرز برای او به ارمغان آورد. در دستهبندیهای علمی و طبیعت نیز، گابریلا اوسیو واندن و جک وایزمن برای ساخت اثر تحسینشده «Nuisance Bear» موفق به دریافت جایزه بهترین مستند علمی/طبیعت شدند.[1][2][3]
جایزه بهترین مستند موسیقی به فیلم «EPiC: Elvis Presley in Concert» به کارگردانی باز لورمن رسید. در بخش ورزشی نیز، مستند «Everest: The Other Side» پیروز میدان شد که این تنوع برندگان، نشاندهنده گستردگی موضوعاتی است که امسال توسط انجمن انتخاب منتقدان مورد بررسی و تقدیر قرار گرفتهاند.[1][2]
بخش مستندهای جنایی واقعی با یک تساوی نادر بین دو اثر «The Idaho Murders: College Nightmare» از شبکه نتفلیکس و «Lost Women of Alaska» از شبکه Investigation Discovery به پایان رسید. در فرمتهای تلویزیونی نیز، «Lion» از نشنال جئوگرافیک بهترین مینیسریال مستند و «30 for 30» از شبکه ESPN بهترین سریال مستند ادامهدار شناخته شدند.[1][2]
تقدیر از پیشگامان مستندسازی
این مراسم که اجرای آن بر عهده راس متیوز، مجری و تهیهکننده تلویزیونی بود، زمانی را نیز به تقدیر از پیشکسوتان صنعت سینما اختصاص داد. ران هاوارد، فیلمساز برجسته، جایزه «تاثیرگذاری انتخاب منتقدان» را از دستان فرانک اوز دریافت کرد تا از نفوذ و تعهد ماندگار او به داستانگویی غیرداستانی تقدیر شود.[2]
همچنین، جهان نجیم، کارگردان صاحبسبک، با دریافت جایزه معتبر پنیبیکر که پیشتر با نام جایزه دستاورد یک عمر شناخته میشد، مورد تجلیل قرار گرفت. این افتخار توسط کریس هگدوس، بیوه و همکار مستندساز پیشگام، دی.ای. پنیبیکر که این جایزه به نام اوست، به نجیم اهدا شد.[2]
چشمانداز رقابتهای اسکار
با وجود پیروزی قاطع «You Can See Everything»، مسیر این فیلم برای رسیدن به جوایز اسکار همچنان نامشخص است. در طول ده سال اول برگزاری جوایز مستند انتخاب منتقدان، برنده جایزه اصلی تنها دو بار توانسته است در نهایت برنده جایزه اسکار بهترین مستند بلند نیز بشود.[1]
در سال ۲۰۱۶، مستند «O.J.: Made in America» به این پیروزی دوگانه دست یافت و «Summer of Soul» نیز در سال ۲۰۲۲ این موفقیت را تکرار کرد. با این حال، در هفت سال دیگر، انتخاب اول منتقدان حتی نتوانست نامزدی اسکار را به دست آورد که این موضوع نشاندهنده شکاف تاریخی بین سلیقه منتقدان و شاخه مستند آکادمی اسکار است.[1]
غیرقابل پیشبینی بودن این جوایز در عملکرد مستند «14th» ساخته ایوا دوورنی نیز مشهود بود. با وجود اینکه این مستند محصول نتفلیکس با شش نامزدی پیشتاز فهرست نامزدها پیش از شروع مراسم بود، در نهایت شب را بدون دریافت حتی یک جایزه به پایان رساند که نشان از رقابت شدید در میان آثار امسال دارد.[1]
همزمان با نگاه صنعت مستندسازی به فصل جوایز پیش رو، «You Can See Everything» خود را به عنوان فیلمی که رقبا باید آن را شکست دهند، تثبیت کرده است. اینکه آیا رویکرد آوانگارد این فیلم به مفاهیم حقیقت و فریب میتواند نظر رایدهندگان اسکار را نیز جلب کند یا خیر، همچنان پرسش اصلی رقابتهای مستند در سال ۲۰۲۶ باقی مانده است.[1][5]
نکات کلیدی
- مستند «You Can See Everything» با کسب پنج جایزه از جمله بهترین مستند سال، فاتح بلامنازع یازدهمین دوره جوایز مستند انتخاب منتقدان شد.
- این فیلم ۱۷۴ دقیقهای که ۳۴ روز پایانی آزادی الیزابت هولمز را به تصویر میکشد، با فروش ۸۰ میلیون دلاری به یک موفقیت تجاری بزرگ دست یافته است.
- مستند «Once Upon a Time in Harlem» نیز با دریافت سه جایزه، از دیگر آثار موفق این مراسم در نیویورک بود.
- با وجود این پیروزی قاطع، تاریخچه این جوایز نشان میدهد که تضمینی برای موفقیت این مستند در رقابتهای اسکار پیش رو وجود ندارد.
آنچه نمیدانیم
- هنوز مشخص نیست که آیا آکادمی اسکار نیز از این رویکرد ساختارشکنانه استقبال خواهد کرد یا مانند سالهای گذشته، فیلم دیگری را ترجیح میدهد.
- تأثیر بلندمدت این سبک از مستندسازی بر نحوه روایت داستانهای واقعی در آینده سینما هنوز نامشخص است.
- منتقدان سینمایی
- تحسین رویکرد آوانگارد فیلم در به چالش کشیدن مفهوم حقیقت و مستندسازی.
- تحلیلگران فرهنگی
- بررسی پیامدهای اخلاقی و فرهنگی تبدیل کردن یک پرونده کلاهبرداری به سرگرمی روانشناختی.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده
- قربانیان و سرمایهگذاران فریبخورده شرکت ترانوس
- اعضای آکادمی اسکار و داوران بخش مستند
منابع
[1]The Wrapمنتقدان سینمایی'You Can See Everything' Sweeps Critics Choice Documentary Awards
مطالعه در The Wrap →
[2]Critics Choice Associationمنتقدان سینماییYou Can See Everything Wins Five Awards Including Best Documentary Feature at the 11th Annual Critics Choice Documentary Awards
مطالعه در Critics Choice Association →
[3]Screen Dailyمنتقدان سینمایی'You Can See Everything' wins five Critics Choice doc awards
مطالعه در Screen Daily →
[4]Wikipediaمنتقدان سینماییYou Can See Everything
مطالعه در Wikipedia →
[5]The Wrapمنتقدان سینماییYou Can See Everything Review
مطالعه در The Wrap →
[6]Film Slopتحلیلگران فرهنگیThe Conversations Around You Can See Everything
مطالعه در Film Slop →
بیشتر در سرگرمی
مشاهده همه →معماری پخش زنده
چرا قاعده بافر سه تکهای، پخش زنده فوتبال را ۳۰ ثانیه عقب میاندازد؟
3 منبع
آموزش استریم
راهنمای کامل دسترسی به نتفلیکس و سرویسهای استریم جهانی در ایران
3 منبع
راهنمای کامل استفاده از VPN برای دسترسی به سرویسهای استریم جهانی
6 منبع
سینمای مستقل
راهیابی فیلم «تنها در تهران» به بخش مسابقه جشنواره بینالمللی فیلم برلین
2 منبع
نظرات
هر زاویه. هر روز.
اخبار سرگرمی با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، هر روز و رایگان.





