نهایی شدن رده‌بندی جام جهانی وسایل FIG؛ ژیمناست‌ها منتظر تخصیص مجدد سهمیه‌های روتردام

سری مسابقات جام جهانی وسایل FIG در سال ۲۰۲۶ رسماً به پایان رسیده است، اما برای ده‌ها ژیمناست نخبه در سراسر جهان، رقابت برای رسیدن به مسابقات جهانی در حال حاضر در یک انتظار پرتنش و بسیار غیرمعمول متوقف شده است. پس از یک دور طاقت‌فرسای بهاری که در آلمان، آذربایجان، ترکیه، مصر و کرواسی برگزار شد، متخصصان برجسته وسایل، امتیازات نهایی رده‌بندی خود را ثبت کردند. در این رقابت، حداکثر ۴۸ سهمیه مردان و ۳۲ سهمیه زنان برای پنجاه و چهارمین دوره مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری FIG که قرار است اکتبر امسال در روتردام آهوی (Rotterdam Ahoy) هلند برگزار شود، در معرض خطر است. با این حال، با وجود اهدای جوایز جام جهانی و خالی شدن سکوها، فهرست رسمی واجدین شرایط روتردام هنوز کاملاً موقت است و ورزشکاران را در حالت تعلیق رقابتی قرار داده است.[1][6]

این تأخیر مستقیماً ناشی از سلسله مراتب پیچیده و درهم تنیده کسب سهمیه فدراسیون بین‌المللی ژیمناستیک (FIG) است. در حالی که هشت ورزشکار واجد شرایط برتر در هر وسیله در پایان سری جام جهانی، یک بلیت ارزشمند برای روتردام کسب می‌کنند، این سهمیه‌ها منحصراً برای متخصصانی در نظر گرفته شده است که کشورشان سهمیه تیمی کامل را کسب نکرده و خودشان نیز به صورت انفرادی از طریق بخش مجموع امتیازات در مسابقات قهرمانی قاره‌ای مربوطه، سهمیه نگرفته باشند. با توجه به اینکه مسابقات قهرمانی آسیا، آفریقا و پان آمریکا در حال اتمام است و مسابقات مهم قهرمانی اروپا در ماه آگوست در پیش است، رده‌بندی فعلی جام جهانی اساساً یک جایگاه موقت است که با پیشرفت تابستان، دستخوش تغییرات بزرگی خواهد شد.[2][3]

مکانیسم این سیستم حکم می‌کند که هر بار یک متخصص رده‌بالا از طریق تیم ملی خود یا کسب سهمیه مجموع امتیازات قاره‌ای، سهمیه مسابقات جهانی را تضمین کند، نام او بلافاصله از فهرست واجدین شرایط جام جهانی حذف می‌شود. سپس امتیازات او مجدداً تخصیص داده می‌شود و ژیمناست واجد شرایط بعدی در رده‌بندی بالا می‌آید. برای ورزشکارانی که در رده‌های پایین‌تر قرار دارند و تیم ملی قدرتمندی برای تکیه بر آن ندارند، تابستان با نگرانی و تماشای نتایج از راه دور سپری می‌شود. آنها مجبورند آرزو کنند که ژیمناست‌های بالاتر از خود در سطح قاره‌ای موفق شوند، زیرا می‌دانند که کسب سهمیه تیمی توسط یک رقیب، تنها سازوکاری است که جایگاه جام جهانی را خالی کرده و مسیر آنها را به روتردام هموار می‌کند.[2]

با وجود تخصیص مجدد قریب‌الوقوع و ابهاماتی که به همراه دارد، قهرمانان سری مسابقات با عملکرد غالب خود در بهار، نام خود را در کتاب رکوردهای ۲۰۲۶ ثبت کرده‌اند. در بخش مردان، تانگ چیا-هونگ (Tang Chia-hung) از چین تایپه بی‌نقص‌ترین عملکرد فصل را به نمایش گذاشت. این متخصص دارحلقه، مدال‌های طلا را در باکو، آنتالیا و اوسیج کسب کرد و تنها ژیمناستی در تمام رشته‌ها شد که سری مسابقات را با امتیاز کامل ۹۰ به پایان رساند. پیروزی قاطع او نه تنها عنوان قهرمانی سری را تضمین کرد، بلکه جایگاه او را به عنوان مرد بلامنازع دارحلقه در آستانه مسابقات جهانی تثبیت کرد.[1][3]

رقابت خرک حلقه مردان، دراماتیک‌ترین و پربیننده‌ترین پایان را در این دور از مسابقات داشت. زین‌الله ادریسوف (Zeinolla Idrissov) از قزاقستان با استفاده از ثبات محض، توانست هاملت مانوکیان (Hamlet Manukyan) از ارمنستان، قهرمان سری ۲۰۲۵، را پشت سر بگذارد. ادریسوف با کسب سه مدال نقره در قاهره، آنتالیا و اوسیج، ۷۵ امتیاز جمع‌آوری کرد و با اختلاف اندکی نسبت به ۷۲ امتیاز مانوکیان، عنوان کلی این وسیله را بدون اینکه حتی یک بار روی سکوی اول بایستد، از آن خود کرد. در جای دیگر، نزار چپورنی (Nazar Chepurnyi) از اوکراین با ۸۰ امتیاز، عنوان پرش خرک را به دست آورد و آرتور داوتیان (Artur Davtyan)، قهرمان چهار دوره متوالی، را شکست داد، در حالی که آنخل باراخاس (Ángel Barajas) از کلمبیا با ۸۵ امتیاز عنوان پارالل را کسب کرد.[1][3]

در بخش زنان، کایلیا نمور (Kaylia Nemour) به عنوان اولین ژیمناست آفریقایی که تاکنون عنوان قهرمانی سری جام جهانی را کسب کرده است، تاریخ‌ساز شد. این پدیده ۱۹ ساله الجزایری با بازگشت از عقب، عناوین پارالل ناهم‌سطح و چوب موازنه را درو کرد و هر دو عنوان را با عملکردهای تماشایی مدال طلا در جام جهانی قاهره در اوایل آوریل به دست آورد. نمور با ۷۲ امتیاز در پارالل و ۸۰ امتیاز در چوب موازنه، به راحتی از میلانا کایومووا (Milana Kaiumova) پیشتاز اولیه پیشی گرفت و شهرت خود را به عنوان یک مدعی دوگانه برای سکوهای جهانی در هلند تثبیت کرد.[1]

رده‌بندی پرش خرک زنان، پیروزی قابل توجهی در طول عمر ورزشی را برجسته کرد، زیرا تیا بلاک (Teja Belak) ۳۲ ساله از اسلوونی، تنها ژیمناست زنی بود که با موفقیت از عنوان قهرمانی سری ۲۰۲۵ خود دفاع کرد. این مادر دو فرزند که با حرکت امضای خود یعنی «هنداسپرینگ فرانت پایک فول تویست» رقابت می‌کرد، ۶۳ امتیاز کسب کرد تا آنا کالمیکووا (Anna Kalmykova) را پشت سر بگذارد و ثابت کند که ژیمناست‌های نخبه می‌توانند عملکرد اوج خود را تا دهه سوم زندگی حفظ کنند. کالمیکووا، که به عنوان یک ورزشکار بی‌طرف مستقل رقابت می‌کرد، موفقیت خود را در حرکات زمینی پیدا کرد و با ۵۵ امتیاز، عنوان قهرمانی سری را کسب کرد و با ۱۰ امتیاز اختلاف بالاتر از لایا فونت (Laia Font) از اسپانیا قرار گرفت.[1][2]

رده‌بندی امسال به طور منحصر به فردی تحت تأثیر اختلالات ژئوپلیتیکی قرار گرفت که ورزشکاران را مجبور کرد استراتژی‌های خود را به سرعت تنظیم کنند. در ابتدا قرار بود دوره‌های ۲۰۲۶ شامل شش مرحله باشد، اما جام جهانی دوحه در ماه مارس به دلیل درگیری‌های جاری در خاورمیانه به طور ناگهانی توسط کمیته میزبان لغو شد. این لغو، کمیته اجرایی FIG را مجبور کرد تا در اواسط فصل یک تعدیل اضطراری در قوانین اعمال کند. به جای محاسبه چهار نتیجه برتر یک ژیمناست طبق برنامه اولیه، رده‌بندی نهایی تنها با استفاده از سه بالاترین امتیاز آنها در پنج رویداد باقی‌مانده محاسبه شد، که به شدت به ثبات عملکرد در اوایل فصل پاداش داد.[3][5]

در حالی که متخصصان وسایل منتظرند تا محاسبات نهایی مشخص شود، تقویم جهانی ژیمناستیک تمرکز خود را به سری مسابقات جام چالش جهانی (World Challenge Cup) معطوف کرده است—یک دور دوم که جوایز نقدی و تجربه حیاتی بین‌المللی را ارائه می‌دهد، اما هیچ سهمیه‌ای برای مسابقات جهانی ندارد. مسابقات وارنا، کوپر و تاشکند ورزشکاران را آماده نگه داشته است و قرار است این سری در سپتامبر امسال در سومباتهی و پاریس به پایان برسد. با این حال، برای متخصصانی که به سختی به مرز هشت نفر برتر چسبیده‌اند، تمام نگاه‌ها به مسابقات قهرمانی اروپای آتی در زاگرب دوخته شده است، جایی که تخصیص مجدد نهایی و بزرگ امتیازات، سرنوشت کسانی که به روتردام پرواز خواهند کرد را تعیین خواهد کرد.[4][5]