نیکولا تسولوف با پیروزی هیجان‌انگیز در مسابقه اصلی اتریش، نبرد قهرمانی فرمول ۲ را شعله‌ور کرد

مسابقات قهرمانی فرمول ۲ فیا ۲۰۲۶ رسماً به یک رقابت دو اسبه تبدیل شده است. پس از یک آخر هفته دراماتیک در پیست ردبول رینگ در اسپیلبرگ اتریش، نیکولا تسولوف، راننده جوان ردبول، با جهشی چشمگیر فاصله خود را با صدر جدول قهرمانی به دو امتیاز رساند. راننده تیم کامپوس ریسینگ در مسابقه اصلی روز یکشنبه یک کلاس درس ارائه داد و با عبور از دورهای اولیه پر هرج و مرج و تحمل فشار شدید اواخر مسابقه، دومین پیروزی بزرگ فصل خود را تضمین کرد.[1][5]

این نتیجه در حالی که تیم‌ها برای جایزه بزرگ بریتانیا در سیلورستون آماده می‌شوند، جدول رده‌بندی را در لبه تیغ قرار داده است. گابریله مینی از تیم ام‌پی موتوراسپورت با ۱۰۸ امتیاز جایگاه اول را حفظ کرده است، اما تسولوف با ۱۰۶ امتیاز نفس به نفس او حرکت می‌کند. پشت سر آنها، رافائل کامارا از اینویکتا ریسینگ با ۸۲ امتیاز سوم است، در حالی که الکساندر دان از رودین موتوراسپورت با ۷۸ امتیاز در جایگاه چهارم قرار دارد.[2][3]

پیروزی تسولوف در اتریش به هیچ وجه آسان نبود. این راننده جوان بلغاری که نزدیک به جلوی شبکه شروع کرده بود، شروعی بی‌نقص داشت و بلافاصله الکساندر دان را پشت سر گذاشت. لحظاتی بعد، او با یک شیرجه قاطعانه از داخل پیچ ۳ از نوئل لئون سبقت گرفت و صدرنشینی را به دست آورد. از آنجا، تسولوف سرعت مسابقه را دیکته کرد، اگرچه هرگز فرصت استراحت پیدا نکرد.[1][5]

مسابقه اصلی به سرعت به نبردی چند خودرویی برای برتری تبدیل شد. دان که به شدت به دنبال بازپس‌گیری صدرنشینی بود، یک حرکت تهاجمی را از بیرون مینی آغاز کرد و با یک شیرجه به سمت تسولوف حمله برد. این مانور برای مدت کوتاهی موفقیت‌آمیز بود، اما دان چند دور بعد در خروجی پیچ نهایی دچار لغزش شد و صدرنشینی را دوباره به راننده کامپوس ریسینگ واگذار کرد.[1][6]

با ورود مسابقه به مراحل پایانی، استراتژی‌های متفاوت تایر، نظم تثبیت شده را بر هم زد. رانندگانی که از ترکیب فوق‌نرم (Supersoft) استفاده می‌کردند، از جمله الیور گوته، لورنس فن هوپن و تاساناپول اینترافوواساک، شروع به پیشروی در میان میدان کردند. به ویژه گوته، با سبقت گرفتن از دان و کامارا در یک حرکت جسورانه، هیجان اواخر مسابقه را فراهم کرد و جایگاه سکو را به دست آورد.[1][5]

در میان این هرج و مرج، گابریله مینی، صدرنشین جدول قهرمانی، دقیقاً نشان داد که چرا در طول کمپین ۲۰۲۶ «آقای باثبات» لقب گرفته است. راننده ایتالیایی با اجتناب از نبردهای پرخطر که چندین رقیب او را از دور خارج کرد، به آرامی و کارآمد تایرهای خود را مدیریت کرد تا در جایگاه دوم از خط پایان عبور کند. این رانندگی حساب‌شده به سختی کافی بود تا صدرنشینی او در جدول قهرمانی، هرچند با کمترین اختلاف، حفظ شود.[1][3][7]

برای تسولوف، پیروزی اتریش ادامه یک فصل تاریخی و درخشان است. او اوایل امسال، زمانی که در مسابقه اصلی معتبر موناکو پیروز شد، به اولین راننده بلغاری تبدیل شد که در فرمول ۲ برنده می‌شود. توانایی او در پیروزی هم در خیابان‌های تنگ و بی‌رحم مونت کارلو و هم در پیست‌های پرسرعت و آیرودینامیک‌محور ردبول رینگ، او را به عنوان یک راننده کامل معرفی کرده است.[1][4][7]

آخر هفته برای مدعیان قهرمانی بدون مشکل نبود. مسابقه اسپرینت روز شنبه، که دارای شبکه شروع معکوس برای ده نفر برتر واجد شرایط است، به هرج و مرج کشیده شد. جان بنت از شبکه معکوس استفاده کرد تا با سبقت گرفتن از سباستین مونتویا، پول‌پوزیشن‌نشین، اولین پیروزی خود در فرمول ۲ را کسب کند.[1][5]

کمی عقب‌تر در مسابقه اسپرینت، یک تصادف بزرگ تصویر قهرمانی را تغییر داد. رافائل کامارا با اینترافوواساک برخورد کرد و باعث چرخش او شد، که این امر یک واکنش زنجیره‌ای را به دنبال داشت و چندین راننده را مجبور به کناره‌گیری کرد و تسولوف را تا جایگاه پانزدهم پایین کشید. تسولوف جنگید تا هشتم شود و آخرین جایگاه کسب امتیاز را به دست آورد—یک ریکاوری سرسختانه که در نهایت همان دو امتیازی را فراهم کرد که اکنون او را پشت سر مینی قرار داده است.[1][3]

در همین حال، آخر هفته کامارا به تمرینی برای مدیریت خسارت تبدیل شد. این راننده آکادمی فراری در مسابقه اصلی نتوانست با سرعت مطلق پیشتازان رقابت کند و در نهایت با تقریباً ۱۵ ثانیه اختلاف نسبت به تسولوف، چهارم شد. با وجود این فاصله، کامارا سنجیده عمل کرد و خاطرنشان کرد که این نتیجه «امتیازات خوبی» را در آخر هفته‌ای که به راحتی می‌توانست امیدهای قهرمانی او را از بین ببرد، فراهم کرد.[2][7]

اینویکتا ریسینگ اکنون به سیلورستون، رویداد خانگی خود، به عنوان مکانی عالی برای بازسازی نگاه می‌کند. پیست پرسرعت بریتانیا بر دورهای تعیین خط تمیز و کارایی آیرودینامیکی تأکید دارد، حوزه‌هایی که تیم اینویکتا به طور سنتی در آنها برتری داشته است. کامارا در جدول رده‌بندی بالاتر از دان باقی مانده و در موقعیت خوبی قرار دارد تا در صورت لغزش دو نفر برتر، ضربه خود را وارد کند.[2][3][7]

زمان اوج‌گیری این قهرمانی برای رانندگان درگیر نمی‌توانست بهتر از این باشد. «فصل احمقانه» بدنام فرمول ۱ در حال شتاب گرفتن است و مدیران تیم‌ها فعالانه در حال جستجوی استعدادهای رده‌های پایین‌تر برای سال ۲۰۲۷ هستند. جشنواره سبقت‌گیری چرخ به چرخ در اتریش به عنوان یک آزمون استماع سطح بالا عمل کرد و ثابت کرد که نسل فعلی رانندگان فرمول ۲ از مهارت‌های رانندگی لازم برای اوج ورزش‌های موتوری برخوردارند.[1][7]

با حرکت قهرمانی به سمت بریتانیا، فشار بر مینی و تسولوف بسیار زیاد خواهد بود. با تنها دو امتیاز فاصله بین آنها، یک اشتباه کوچک، یک خودروی ایمنی در زمان نامناسب، یا یک پیت استاپ خراب می‌تواند تمام شتاب قهرمانی را تغییر دهد. فرمول ۲ به طور مداوم درام غیرقابل پیش‌بینی ارائه داده است، و فصل ۲۰۲۶ در حال تبدیل شدن به یکی از سخت‌ترین رقابت‌ها در حافظه اخیر است.[3][7]