نیمی از تعدیل نیروی ۲۰۲۶ در بخش فناوری، هوش مصنوعی را دلیل اخراج ۱۷۲ هزار کارمند اعلام کرده‌اند

بخش فناوری در سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۷۲ هزار شغل را حذف کرده است. نیمی از این کاهش نیروی کار صراحتاً هوش مصنوعی یا اتوماسیون را به عنوان عامل اصلی محرک ذکر کرده‌اند. این وضعیت نشان‌دهنده یک چرخش ساختاری است تا یک رکود چرخه‌ای، زیرا شرکت‌ها به شدت سرمایه را از حقوق و دستمزد سنتی به زیرساخت‌ها و ابزارهای هوش مصنوعی اختصاص می‌دهند.[1]

مقیاس این تغییر در تاریخ اخیر بی‌سابقه است. بر اساس داده‌های ردیابی صنعت، تنها در سال جاری بیش از ۱۷۲٬۰۴۴ کارمند در ۱۸۳ شرکت تحت تأثیر تعدیل‌های منتسب به هوش مصنوعی قرار گرفته‌اند. این نشان‌دهنده یک تشدید شدید نسبت به سال ۲۰۲۵ است، زمانی که هوش مصنوعی به عنوان عامل مؤثر در کمتر از ۸ درصد از اعلامیه‌های تعدیل نیرو ذکر شده بود.[1][2]

شرکت‌ها صرفاً در حال کوچک شدن نیستند؛ آنها اساساً در حال بازسازی عملیات خود هستند. شرکت‌های بزرگ فناوری در حال حذف نقش‌هایی در پشتیبانی مشتری، تعدیل محتوا، ورود داده، تست تضمین کیفیت و مهندسی نرم‌افزار سنتی هستند. سرمایه ذخیره‌شده از این کاهش نیروی انسانی مستقیماً به مراکز داده هوش مصنوعی، سیلیکون تخصصی و توسعه مدل‌های اختصاصی هدایت می‌شود.[1][3]

بزرگترین رویدادهای منفرد تأثیر زیادی بر مجموع ارقام امسال داشته‌اند. آمازون (Amazon) پس از هزینه‌های هنگفت زیرساخت هوش مصنوعی، ۱۶ هزار موقعیت شغلی شرکتی را حذف کرد، در حالی که متا (Meta) تقریباً ۱۶ هزار شغل را برای جبران هزینه‌های محاسباتی خود کاهش داد. شرکت پرداخت بلاک (Block) حدود ۴ هزار شغل – تقریباً ۴۰ درصد از نیروی کار جهانی خود – را در یکی از بزرگترین رویدادهای تعدیل نیروی منتسب به هوش مصنوعی در صنعت، حذف کرد.[2]

تنها در ماه مه ۲۰۲۶، کارفرمایان آمریکایی بیش از ۹۷ هزار تعدیل شغلی را اعلام کردند که برای سومین ماه متوالی، هوش مصنوعی به عنوان دلیل اصلی ذکر شد. بخش فناوری سهم عمده‌ای از این کاهش‌ها را به خود اختصاص داد، به طوری که تقریباً سه برابر سطح صنعت بعدی که بیشترین آسیب را دیده بود، تعدیل نیرو داشت.[4]

با این حال، اقتصاددانان کار و تحلیلگران نسبت به «شستشوی تعدیل هوش مصنوعی» (AI redundancy washing) هشدار می‌دهند. همه این کاهش‌ها نشان‌دهنده جایگزینی مستقیم توسط نرم‌افزار نیستند. بسیاری از شرکت‌ها از چرخش به سمت هوش مصنوعی به عنوان یک توجیه آینده‌نگر برای کاهش نیروی کاری استفاده می‌کنند که در واقع ناشی از استخدام بیش از حد در دوران پاندمی، کاهش درآمد یا فشار شدید سرمایه‌گذاران برای افزایش حاشیه سود بوده است.[1][6]

این گذار برای پذیرندگان اولیه نیز بسیار پرنوسان است. تحقیقات پیش‌بینی می‌کند که تا سال ۲۰۲۷، ۵۰ درصد از شرکت‌هایی که کاهش نیروی انسانی را به هوش مصنوعی نسبت داده‌اند، مجبور خواهند شد کارکنانی را برای انجام وظایف مشابه تحت عناوین شغلی متفاوت دوباره استخدام کنند. سازمان‌ها در حال کشف این موضوع هستند که مدل‌های فعلی هوش مصنوعی هنوز به اندازه کافی بالغ نیستند تا بتوانند تخصص، همدلی و قضاوت ارائه شده توسط عوامل انسانی را به طور کامل جایگزین کنند.[5]

این پویایی باعث ورود گسترده استعدادهای بسیار ماهر به بازار کار شده است. اکنون بیش از ۱۷۰ هزار متخصص باتجربه در دسترس هستند که فرصت استخدام نادری را برای استارتاپ‌ها و شرکت‌های غیرفناوری فراهم می‌کند. بسیاری از این کارگران دانش فنی عمیقی دارند و فعالانه به دنبال نقش‌هایی هستند که در آن مهارت‌هایشان توسط هوش مصنوعی تقویت شود، نه اینکه جایگزین آن گردد.[8]

پیامدهای عملی برای مسیر شغلی خواننده واضح است: مهارت‌هایی که شرکت‌ها ارزش قائلند به سرعت در حال تغییر هستند. در حالی که وظایف روتین کدنویسی و اداری در معرض خطر بالای اتوماسیون قرار دارند، تقاضا برای کارمندانی که می‌توانند سیستم‌های خودکار را مدیریت کنند، محصولات هوش مصنوعی بسازند و این ابزارها را در گردش کارهای پیچیده سازمانی ادغام کنند، به شدت در حال افزایش است.[3]

با وجود تمرکز درد و رنج در بخش فناوری، بازار کار گسترده‌تر ایالات متحده همچنان به طرز چشمگیری انعطاف‌پذیر است. در ماه مه ۲۰۲۶، تعداد حقوق‌بگیران ۱۷۲ هزار نفر افزایش یافت که ناشی از استخدام قوی در بخش‌های تفریحی، مهمان‌نوازی و مراقبت‌های بهداشتی بود. در این بخش‌ها، هوش مصنوعی عمدتاً برای تقویت کارگران و جبران کمبودهای مداوم پرسنل به کار گرفته می‌شود، نه برای جایگزینی نیروی کار موجود.[7]