پنجره ۱۶ روزه: وقفه بین‌المللی جدید فیفا واقعا چطور کار می‌کند؟

محدودیت بی‌چون‌وچرای فوتبال مدرن، توان فیزیکی انسان در تحمل سفر است. شما نمی‌توانید یک مهاجم اهل آمریکای جنوبی را از لندن به بوینس آیرس پرواز دهید، دو بار او را به زمین بفرستید، دوباره برش گردانید و انتظار داشته باشید سه روز بعد در بالاترین سطح ممکن بازی کند؛ با این حال، تقویم فیفا پیش از این دقیقا همین را می‌خواست، آن هم دو بار در دو ماه. اما این ماه، این محدودیت بالاخره باعث یک تغییر ساختاری شد.[1][5]

ریتم سنتی فصل باشگاهی اروپا — یعنی شروعی طوفانی در ماه اوت که با دو وقفه آزاردهنده ۹ روزه در سپتامبر و اکتبر قطع می‌شد — حالا دیگر به تاریخ پیوسته است.[3][4]

به جای آن، فیفا یک پنجره بین‌المللی یکپارچه و ۱۶ روزه را معرفی کرده است که از ۲۱ سپتامبر تا ۶ اکتبر ۲۰۲۶ اجرا می‌شود.[3][6]

در طول این بازه زمانی طولانی‌تر، تیم‌های ملی مجازند تا چهار بازی انجام دهند که عملا اردوهای قدیمی سپتامبر و اکتبر را در یک بلوک پیوسته ادغام می‌کند.[1][4]

سازوکار این تغییر که در مارس ۲۰۲۳ با رای قاطع شورای فیفا به عنوان بخشی از تقویم بازی‌های ملی مردان ۲۰۲۵-۲۰۳۰ تصویب شد، با هدف کاهش حجم سنگین پروازهای طولانی‌مدت طراحی شده است.[2][5]

نهاد حاکم بر فوتبال با نگه داشتن بازیکنان در اردوی تیم‌های ملی برای کمی بیشتر از دو هفته، یک سفر رفت‌وبرگشت قاره‌پیمای کامل را برای هر بازیکن حذف می‌کند. همان‌طور که در طرح‌های اولیه آمده بود، هدف اصلی کاملا روشن است: «کاهش تعداد وقفه‌ها باعث می‌شود سفرهای بین‌قاره‌ای بازیکنان برای حضور در بازی‌های ملی کمتر شود»؛ هدفی که مستقیما بازیکنانی را نشانه گرفته که «مجبورند برای انجام بازی‌های ملی سفرهای قاره‌پیما داشته باشند.»[5]

برای باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس، تاثیر عملیاتی این تصمیم فوری است. مسابقات لیگ تا هفته پنجم در ۲۰ سپتامبر برگزار می‌شود و سپس کاملا متوقف خواهد شد.[1]

بالاترین سطح فوتبال باشگاهی تا ۱۰ اکتبر از سر گرفته نمی‌شود؛ یک خاموشی سه هفته‌ای در لیگ‌های داخلی که نحوه برنامه‌ریزی مربیان برای آمادگی جسمانی و هماهنگ کردن خریدهای اواخر تابستان را از اساس تغییر می‌دهد.[1][6]

با وجود اینکه تعداد کل بازی‌های ملی پاییزی روی عدد چهار ثابت مانده است، اما حساب‌وکتاب تقویم در واقع زمان بیشتری را به باشگاه‌ها برمی‌گرداند.[3][6]

سیستم قدیمی ۱۸ روز از تقویم را در قالب دو پنجره مجزای ۹ روزه می‌بلعید. اما پنجره ادغام‌شده جدید دقیقا ۱۶ روز طول می‌کشد.[6]

با این حال، تاثیر روانی این اتفاق روی هواداران و شبکه‌های پخش‌کننده داخلی، یک توقف ناگهانی و آزاردهنده است؛ درست در زمانی که فصل ۲۰۲۶/۲۷ در حال اوج گرفتن است.[6]

این پنجره طولانی‌تر، چهار روز ابتدایی مسابقات لیگ ملت‌های اروپای ۲۰۲۶/۲۷ را در خود جای می‌دهد؛ به این معنی که کشورهای اروپایی جایگاه خود در گروه‌ها را در یک دوره فشرده و نفس‌گیر تثبیت خواهند کرد.[1][3]

در همین حال، کشورهای آفریقایی در مسابقات حساس مقدماتی جام ملت‌های آفریقا به میدان می‌روند و تیم‌های کونکاکاف بازی‌های لیگ ملت‌ها را با دیدارهای دوستانه ترکیب خواهند کرد.[1][3]

تاوان این تغییر برای باشگاه‌ها، خطر تمرکز فشار روی بازیکنان است. بازیکنی که در ۱۶ روز چهار بازی ملی پرفشار انجام می‌دهد، حتی بدون پروازهای طولانی‌مدت، با یک بار فیزیکی بی‌سابقه روبه‌رو می‌شود.[5]

اگر بازیکنی در اولین بازی این پنجره دچار یک مصدومیت عضلانی جزئی شود، طولانی بودن اردو به این معناست که ممکن است سه بازی ملی بعدی را از دست بدهد و در حالی به باشگاهش برگردد که به توان‌بخشی بیشتری نیاز دارد.[1]

پنجره ۱۶ روزه نشان‌دهنده یک سازش نادر میان باشگاه و تیم ملی است؛ یک اعتراف ساختاری به اینکه تقویم تکه‌تکه قبلی در حال نابود کردن ارزشمندترین دارایی‌های این ورزش بود. آزمون واقعی این فرمت در اواسط اکتبر فرا می‌رسد؛ زمانی که تیم‌های پزشکی لیگ برتر ارزیابی می‌کنند که آیا یک غیبت طولانی‌تر و یکپارچه، واقعا تیم‌های شاداب‌تری را تحویل می‌دهد یا خیر.[2][5]