پیشتازی دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا؛ بررسی داده‌های آماری رویترز و کویینی‌پیاک

در فاصله چند هفته مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶ در ایالات متحده، تجمیع داده‌های نظرسنجی‌های ملی نشان‌دهنده تغییر قابل‌توجهی در گرایش رای‌دهندگان است. داده‌های دانشگاه کویینی‌پیاک که از ۳ تا ۶ سپتامبر جمع‌آوری شده، نشان می‌دهد دموکرات‌ها با اختلاف ۱۱ درصدی (۴۹ درصد در برابر ۳۸ درصد) پیشتاز هستند. این نظرسنجی که در میان ۹۷۰ رای‌دهنده ثبت‌نام‌شده در سراسر کشور انجام شده، دارای حاشیه خطای ۳.۹ واحد درصد است. این ارقام نشان‌دهنده افزایش ۴ درصدی شکاف میان دو حزب نسبت به داده‌های ماه جولای همین موسسه است.[2]

خبرگزاری رویترز و موسسه ایپسوس نیز در پیمایش چهار روزه خود که نتایج آن در اواسط سپتامبر منتشر شد، فاصله ۷ امتیازی را گزارش کرده‌اند. در پاسخ به پرسش استاندارد «رای‌گیری عمومی» مبنی بر اینکه اگر انتخابات همین امروز برگزار شود به کدام حزب رای می‌دهند، ۴۴ درصد از شرکت‌کنندگان دموکرات‌ها و ۳۷ درصد جمهوری‌خواهان را انتخاب کردند. به گزارش رویترز، این بیشترین فاصله ثبت‌شده از زمان آغاز به کار مجدد دولت دونالد ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵ است.[1]

از منظر تحلیل داده، یکی از شاخص‌های کلیدی در این نظرسنجی‌ها، میزان محبوبیت رئیس‌جمهور مستقر است که معمولاً همبستگی بالایی با عملکرد حزب حاکم در انتخابات میان‌دوره‌ای دارد. داده‌های کویینی‌پیاک نشان می‌دهد که تنها ۳۳ درصد از رای‌دهندگان عملکرد ترامپ را تایید می‌کنند، در حالی که ۵۹ درصد با آن مخالفند. این پایین‌ترین رقم تایید در سری زمانی نظرسنجی‌های این دانشگاه محسوب می‌شود.[2]

تحلیلگران داده‌های انتخاباتی معتقدند که انگیزه مشارکت در میان پایگاه رای دموکرات‌ها به شدت افزایش یافته است. بررسی‌های آماری نشان می‌دهد که این انگیزه بیش از آنکه ایجابی باشد، سلبی است. داده‌ها حاکی از آن است که مخالفت با سیاست‌های دولت فعلی، موتور محرک اصلی برای حضور در پای صندوق‌های رای است. در همین راستا، ۴۶ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی کویینی‌پیاک اظهار داشته‌اند که حزب دموکرات «بیشتر با دغدغه‌های اکثر مردم آمریکا همسو است»، در حالی که این رقم برای حزب جمهوری‌خواه تنها ۳۵ درصد بوده است.[2]

با این وجود، کارشناسان آمار هشدار می‌دهند که برتری در آرای عمومی ملی لزوماً به معنای کسب اکثریت کرسی‌ها در کنگره نیست. ساختار جغرافیایی حوزه‌های انتخاباتی و پدیده بازترسیم مرزها باعث می‌شود که توزیع آرا اهمیت بیشتری نسبت به حجم کل آرا داشته باشد. در مجلس نمایندگان، تمامی ۴۳۵ کرسی در سال ۲۰۲۶ به رای گذاشته می‌شوند و جمهوری‌خواهان در حال حاضر با ۲۱۸ کرسی در برابر ۲۱۴ کرسی دموکرات‌ها، اکثریت بسیار شکننده‌ای دارند.[2]

نارضایتی از نهادهای حاکمیتی در داده‌ها به وضوح دیده می‌شود و این نارضایتی تنها مختص به یک حزب نیست. بر اساس آمارها، تنها ۲۱ درصد از مردم عملکرد دموکرات‌ها در کنگره را تایید می‌کنند (با ۷۰ درصد مخالف) و میزان تایید عملکرد جمهوری‌خواهان نیز تنها ۲۶ درصد (با ۶۷ درصد مخالف) است. این ارقام نشان می‌دهد که رای‌دهندگان به دنبال تغییر وضعیت موجود هستند تا حمایت از یک ایدئولوژی خاص.[2]

در نهایت، متغیرهای اقتصادی نقش تعیین‌کننده‌ای در مدل‌های پیش‌بینی انتخابات ایفا می‌کنند. افزایش هزینه‌های زندگی و قیمت انرژی، به ویژه پس از تحولات ژئوپلیتیک ماه‌های اخیر، به عنوان مهم‌ترین دغدغه رای‌دهندگان در مدل‌های رگرسیون انتخاباتی وزن بالایی پیدا کرده است. اگرچه دموکرات‌ها در حال حاضر در نظرسنجی‌ها پیشتاز هستند، اما تغییرات شاخص‌های کلان اقتصادی در هفته‌های منتهی به انتخابات می‌تواند حاشیه خطای مدل‌های فعلی را به چالش بکشد.[1]

آنچه در هفته‌های آینده برای تحلیلگران داده اهمیت خواهد داشت، بررسی روند تغییرات در ایالت‌های چرخشی و حوزه‌های رقابتی است. نظرسنجی‌های ایالتی با نمونه‌های بزرگتر می‌توانند تصویر دقیق‌تری از ترکیب نهایی کنگره ارائه دهند و مشخص کنند آیا این پیشتازی ملی در سطح حوزه‌های انتخابیه نیز ترجمه خواهد شد یا خیر.[1][2]