گزارش جدید پیو: سهم ۱۰ درصدی شهروندان نوپذیرفته در میان رأی‌دهندگان واجد شرایط انتخابات آمریکا

بر اساس جدیدترین تحلیل مرکز تحقیقات پیو که در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، چشم‌انداز جمعیتی انتخابات ایالات متحده شاهد تغییرات قابل‌توجهی است. داده‌ها نشان می‌دهد که بیش از ۲۵.۲ میلیون نفر از شهروندان نوپذیرفته در انتخابات میان‌دوره‌ای امسال واجد شرایط رأی دادن هستند.[1]

این رقم معادل ۱۰.۳ درصد از کل رأی‌دهندگان واجد شرایط در سراسر ایالات متحده است. این آمار نشان‌دهنده یک نقطه عطف تاریخی در میزان مشارکت مدنی مهاجرانی است که پس از طی مراحل قانونی، تابعیت آمریکا را دریافت کرده‌اند.[1][2]

رشد این گروه جمعیتی در دو دهه گذشته بسیار چشمگیر بوده است. در سال ۲۰۰۰، تنها حدود ۱۲ میلیون شهروند نوپذیرفته واجد شرایط رأی دادن بودند که در آن زمان ۶.۲ درصد از کل رأی‌دهندگان را تشکیل می‌دادند.[2]

اکنون این جمعیت بیش از دو برابر شده و سرعت رشد آن از سرعت رشد کل جمعیت واجد شرایط رأی دادن در آمریکا پیشی گرفته است. این تغییرات، پویایی‌های جدیدی را به صندوق‌های رأی در ایالت‌های مختلف می‌آورد.[1][4]

ویژگی‌های زبانی و آموزشی

یکی از برجسته‌ترین یافته‌های این گزارش، چندزبانگی گسترده در میان این گروه از رأی‌دهندگان است. پایگاه خبری فینگرلیکس‌وان در گزارش ۲۸ اکتبر خود می‌نویسد: «سه چهارم از شهروندان نوپذیرفته واجد شرایط رأی دادن، به زبان انگلیسی و حداقل یک زبان دیگر صحبت می‌کنند.»[2]

به طور دقیق‌تر، ۷۶ درصد از این افراد در خانه‌های خود به زبانی غیر از انگلیسی نیز صحبت می‌کنند. این در حالی است که این رقم در میان رأی‌دهندگان متولد آمریکا تنها ۱۰.۲ درصد گزارش شده است.[2]

با وجود این چندزبانگی، تسلط بر زبان انگلیسی در میان آن‌ها بسیار بالاست. آمارها نشان می‌دهد که ۹۶.۴ درصد از رأی‌دهندگان نوپذیرفته به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند که تفاوت چندانی با آمار ۹۹.۹ درصدی رأی‌دهندگان متولد آمریکا ندارد.[1][2]

پس از انگلیسی، زبان اسپانیایی رایج‌ترین زبان در میان این گروه است. پس از آن، زبان‌های چینی، هندی و زبان‌های مرتبط با آن، و همچنین تاگالوگ (زبان فیلیپینی) بیشترین کاربرد را در میان رأی‌دهندگان نوپذیرفته دارند.[2]

از نظر سطح تحصیلات نیز این گروه آمار قابل‌توجهی را ثبت کرده‌اند. حدود ۳۹.۸ درصد از رأی‌دهندگان نوپذیرفته دارای مدرک کارشناسی یا بالاتر هستند، در حالی که این رقم برای رأی‌دهندگان متولد آمریکا ۳۴.۱ درصد برآورد شده است.[1][2]

وضعیت اقتصادی و ترکیب سنی

داده‌های استخراج‌شده از بررسی جامعه آمریکا در سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که میانگین درآمد خانواده‌های این گروه نیز بالاتر است. میانگین درآمد خانواده برای رأی‌دهندگان نوپذیرفته ۱۰۵ هزار دلار در سال محاسبه شده است.[2][3]

در مقابل، میانگین درآمد خانواده برای رأی‌دهندگان واجد شرایطی که در داخل ایالات متحده متولد شده‌اند، حدود ۹۴ هزار دلار است. این تفاوت ۱۱ هزار دلاری، نشان‌دهنده ادغام موفق اقتصادی و تحصیلی بسیاری از این شهروندان جدید است.[1][2]

از منظر ترکیب سنی، رأی‌دهندگان نوپذیرفته به طور کلی مسن‌تر از همتایان متولد آمریکای خود هستند. میانگین سنی این گروه ۵۴ سال است، در حالی که میانگین سنی رأی‌دهندگان متولد آمریکا ۴۷ سال برآورد می‌شود.[1][2]

حدود ۵۹.۸ درصد از رأی‌دهندگان نوپذیرفته ۵۰ سال یا بیشتر سن دارند. در نقطه مقابل، تنها ۷.۵ درصد از آن‌ها در بازه سنی ۱۸ تا ۲۹ سال قرار می‌گیرند، که بسیار کمتر از سهم ۲۱.۵ درصدی جوانان در میان رأی‌دهندگان بومی است.[2]

دلیل اصلی این تفاوت سنی، الزامات قانونی زمان‌بر برای دریافت تابعیت است. متقاضیان معمولاً باید حداقل پنج سال به عنوان مقیم دائم در این کشور زندگی کرده باشند تا بتوانند برای دریافت شهروندی اقدام کنند.[1][2]

توزیع جغرافیایی و ایالت‌های کلیدی

تأثیر سیاسی این رأی‌دهندگان در سراسر آمریکا یکسان نیست و در برخی ایالت‌ها تمرکز بسیار بالایی دارند. کالیفرنیا با اختصاص ۲۲ درصد از کل رأی‌دهندگان خود به شهروندان نوپذیرفته، با فاصله چشمگیری در صدر این فهرست قرار دارد.[1][2]

پس از کالیفرنیا، ایالت‌های نیوجرسی با ۱۹.۸ درصد و نیویورک با ۱۸.۹ درصد بیشترین سهم را دارا هستند. فلوریدا با ۱۷.۲ درصد، هاوایی با ۱۵.۶ درصد و نوادا با ۱۴.۶ درصد نیز در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند.[2]

در مجموع، ۱۴ ایالت آمریکا سهمی برابر یا بیشتر از میانگین ملی از رأی‌دهندگان نوپذیرفته دارند. این تمرکز جغرافیایی می‌تواند در رقابت‌های نزدیک انتخاباتی، به ویژه در ایالت‌های چرخشی مانند نوادا، نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کند.[1][4]

در سوی دیگر طیف، ایالت‌هایی با کمترین تنوع جمعیتی قرار دارند. مونتانا با ۱.۴ درصد، می‌سی‌سی‌پی با ۱.۳ درصد و ویرجینیای غربی با ۱.۲ درصد، کمترین سهم رأی‌دهندگان نوپذیرفته را در کل کشور به خود اختصاص داده‌اند.[2]

سابقه حضور این شهروندان در آمریکا نیز نشان‌دهنده ریشه‌های عمیق آن‌هاست. حدود ۹۲ درصد از آن‌ها حداقل ۱۱ سال در ایالات متحده زندگی کرده‌اند و ۷۳ درصد از آن‌ها سابقه‌ای بیش از ۲۱ سال اقامت در این کشور دارند.[1][2]

کشورهای مبدأ و تنوع نژادی

بررسی کشورهای مبدأ نشان می‌دهد که مکزیک با اختصاص ۱۵ درصد از کل رأی‌دهندگان نوپذیرفته، همچنان در جایگاه نخست قرار دارد. با این حال، ترکیب کشورهای بعدی در سال‌های اخیر دستخوش تغییراتی شده است.[2]

فیلیپین با ۶.۴ درصد در جایگاه دوم قرار گرفته و از هند با ۵.۸ درصد و چین با ۴.۸ درصد پیشی گرفته است. ویتنام نیز با ۴.۴ درصد در رتبه پنجم کشورهای مبدأ این رأی‌دهندگان قرار دارد.[1][2]

مرکز تحقیقات پیو دلیل پیشی گرفتن فیلیپین را نرخ نسبتاً بالای دریافت تابعیت در میان مهاجران فیلیپینی عنوان کرده است. این تنوع در کشورهای مبدأ، بازتابی از تغییرات گسترده‌تر در الگوهای مهاجرتی آمریکا است.[1][2]

از نظر نژادی، بزرگسالان آسیایی‌تبار تنها گروه عمده‌ای هستند که اکثریت رأی‌دهندگان واجد شرایط آن‌ها را شهروندان نوپذیرفته تشکیل می‌دهند. آمار ۶۴.۷ درصدی این گروه، نشان‌دهنده اهمیت حیاتی فرآیند تابعیت برای مشارکت سیاسی آن‌هاست.[2][3]

در مقایسه، شهروندان نوپذیرفته حدود یک چهارم از رأی‌دهندگان واجد شرایط هیسپانیک، ۹.۲ درصد از رأی‌دهندگان سیاه‌پوست و تنها ۳.۳ درصد از رأی‌دهندگان سفیدپوست را تشکیل می‌دهند.[1][2]

با نزدیک شدن به روز برگزاری انتخابات، نقش این بلوک جمعیتی ۲۵ میلیون نفری بیش از پیش مورد توجه قرار می‌گیرد. حضور پررنگ آن‌ها، نه تنها نقشه جمعیتی آمریکا، بلکه آینده سیاست‌گذاری‌های کلان این کشور را نیز شکل خواهد داد.[1][4]