پشت کردن فدراسیون فوتبال سوئیس به جانی اینفانتینو؛ پایان حمایت زادگاه در انتخابات ۲۰۲۷ فیفا

در مقر فدراسیون فوتبال سوئیس در برن، مدیران ارشد این نهاد تصمیمی سرنوشت‌ساز را نهایی کردند که مهم‌ترین لنگرگاه سیاسی جانی اینفانتینو را از او گرفت. فدراسیون سوئیس رسماً اعلام کرد که در انتخابات سال ۲۰۲۷ از نامزدی او برای دوره چهارم حمایت نخواهد کرد.[1][2]

این تصمیم ضربه‌ای حیثیتی و سهمگین به این رئیس ۵۶ ساله است؛ چهره‌ای که تابعیت دوگانه سوئیس و ایتالیا را دارد و تمام هویت مدیریتی‌اش را در سوئیس بنا کرده است. بدون پشتوانه فدراسیون خانگی، اینفانتینو در کارزار حفظ تاج و تخت فوتبال جهان با بلوک به‌شدت متزلزل و شکاف‌خورده‌ای در اروپا روبه‌روست.[3][4]

مقامات سوئیسی در بیانیه خود هیچ تعارفی نداشتند. فدراسیون فوتبال سوئیس صراحتاً اعلام کرد که دیگر «نمی‌تواند حمایت از اینفانتینو را توجیه کند»؛ جمله‌ای صریح که از عمق اختلافات پیرامون بحران‌های حاکمیتی اخیر و تورم سرسام‌آور تقویم مسابقات فیفا پرده برمی‌دارد.[1]

این اقدام سوئیسی‌ها به موج فزاینده شورش علیه اینفانتینو در میان اعضای یوفا شتابی مضاعف می‌بخشد؛ آن هم درست چند هفته پس از آنکه فدراسیون فوتبال فرانسه دست رد به سینه او زد تا اینفانتینو در کانون‌های سنتی قدرت در اروپای غربی منزوی‌تر از همیشه شود.[8]

اینفانتینو نخستین بار در فوریه ۲۰۱۶ و در پی رسوایی بزرگ فساد مالی که به سقوط سپ بلاتر، هم‌وطن سوئیسی‌اش انجامید، سکان هدایت فیفا را به دست گرفت تا وجهه این نهاد را پاکسازی کند. او اکنون چشم به دوره چهارمی دوخته که ماندگاری‌اش در قدرت را تا سال ۲۰۳۱ تضمین می‌کند.[1][2]

پیروزی در انتخابات ۲۰۲۷ نیازمند کسب اکثریت ساده آرای ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا در کنگره انتخاباتی است. با وجود اینکه اینفانتینو پایگاه قدرتمندی در کنفدراسیون فوتبال آسیا با ۴۷ عضو و کنفدراسیون فوتبال آفریقا با ۵۴ عضو دارد، از دست دادن پایگاه خانگی بازی تبلیغاتی و سیاسی او را حسابی بر هم زده است.[3][9]

در طول ۱۸ ماه گذشته، فدراسیون‌های اروپایی صدای اعتراض خود را نسبت به تصمیم‌گیری‌های یکجانبه فیفا بلندتر کرده‌اند. جرقه اصلی این رویارویی، نسخه ۳۲ تیمی و گسترش‌یافته جام جهانی باشگاه‌هاست؛ تورنمنتی که به باور اعضای یوفا بدون کمترین توجه و رایزنی درباره سلامت بازیکنان به تقویم جهانی تحمیل شده است.[8]

عقب‌نشینی سوئیس این تنش انفجاری بر سر ترافیک خردکننده بازی‌ها را کاملاً آشکار کرد. لیگ‌های داخلی و اتحادیه‌های بازیکنان در سراسر اروپا در ماه‌های اخیر بارها به فیفا تاخته‌اند و مدیران آن را متهم کرده‌اند که پیش‌بینی درآمد تجاری ۴ میلیارد دلاری را به سلامت جسمی فوتبالیست‌ها ترجیح داده‌اند.[1][4]

هرچند جبهه مخالفان هنوز روی یک چهره واحد برای به چالش کشیدن او در انتخابات ۲۰۲۷ به توافق نرسیده‌اند، اما همراهی پیاپی فرانسه و سوئیس راه را برای ورود رقبای جدی هموار کرده است. حالا هر نامزد احتمالی می‌داند که دست‌کم دو وزنه سنگین در فوتبال اروپا آماده شورش آشکار هستند.[8]

فیفا هنوز واکنشی به بیانیه ۳۰ سپتامبر فدراسیون فوتبال سوئیس نشان نداده است. با این حال انتظار می‌رود ستاد انتخاباتی اینفانتینو تمرکز خود را بر کشورهای جنوب جهانی متمرکز کند؛ جایی که تزریق منابع برنامه مالی «فوروارد ۳.۰» به ارزش ۲٫۲۵ میلیارد دلار، پایگاه رای او را بسیار گرم نگه داشته است.[5][6]

گردنه حساس بعدی، کنگره یوفا در اوایل سال ۲۰۲۷ خواهد بود؛ جایی که ۵۵ فدراسیون اروپایی موضع جمعی خود را به بحث خواهند گذاشت. اگر فدراسیون‌های دیگر مسیر سوئیس و فرانسه را دنبال کنند، اینفانتینو پس از یک دهه بی‌رقیب بودن، طعم نخستین نبرد واقعی برای ریاست را خواهد چشید.[8][9]