ریتینگ ۲۶۰۰، حداقل ۹ دور بازی و ۳ نورم: شرایط دقیق کسب عنوان استادبزرگ فیده

برای شطرنج‌بازان سنت‌گرا، عنوان استادبزرگ یک مرز مقدس است که باید از تورم ریتینگ و تورنمنت‌های دربسته و «نورم‌ساز» که برای تسریع روند رشد نوابغ طراحی شده‌اند، محافظت شود. اما برای رقابت‌کنندگان امروزی، سیستم فعلی همین حالا هم یک ماراتن طاقت‌فرسا و از نظر ریاضی بی‌رحمانه است که به سال‌ها عملکرد بی‌نقص در برابر حریفان جهانی (که اغلب ریتینگی کمتر از سطح واقعی‌شان دارند) نیاز دارد. تنش میان حفظ انحصار این عنوان و پذیرش واقعیت بی‌رحمانه این صعود، چشم‌انداز شطرنج مدرن را تعریف می‌کند.[4][5]

در مرکز این بحث، الزامات دقیقی قرار دارد که توسط فدراسیون بین‌المللی شطرنج (فیده) تعیین شده است. قرار گرفتن دو حرف GM در کنار نام یک بازیکن، صرفاً به معنای بردن چند بازی یا جمع‌آوری امتیاز در طول زندگی نیست. این کار نیازمند عبور از یک مرز ریتینگ مشخص و اثبات قدرت در سطح نخبگان در شرایط تورنمنتی بسیار قانون‌مند است که به عنوان «نورم» شناخته می‌شوند.[1][2]

شرط پایه ساده اما فوق‌العاده دشوار است: یک بازیکن باید حداقل یک بار در دوران حرفه‌ای خود به ریتینگ استاندارد ۲۵۰۰ فیده برسد. نیازی به حفظ این ریتینگ نیست؛ به محض عبور از مرز ۲۵۰۰، چه در لیست منتشرشده ریتینگ‌ها و چه به صورت زنده در طول یک تورنمنت، این نیمی از مسیر برای همیشه برآورده می‌شود.[1][3]

با این حال، ریتینگ ۲۵۰۰ به تنهایی کسی را استادبزرگ نمی‌کند. گلوگاه اصلی در نورم‌هاست؛ گواهی‌های عملکردی که در رویدادهای مجزا به دست می‌آیند. یک بازیکن معمولاً باید سه نورم استادبزرگی (GM) کسب کند که در مجموع حداقل شامل ۲۷ بازی می‌شود.[1]

برای کسب یک نورم استادبزرگی، بازیکن باید در یک تورنمنت مورد تایید فیده با حداقل ۹ دور بازی رقابت کند. الزامات ساختاری این رویداد برای تضمین تنوع بین‌المللی و حضور حریفان نخبه بسیار سخت‌گیرانه است. حداقل یک‌سوم حریفانی که بازیکن با آن‌ها روبرو می‌شود باید از قبل استادبزرگ باشند و حداقل نیمی از آن‌ها باید یک عنوان رسمی فیده را در اختیار داشته باشند.[1]

علاوه بر این، بازیکن نمی‌تواند به سادگی در کشور خود و در برابر حریفان آشنا نورم جمع کند. حریفان باید نماینده حداقل دو فدراسیون غیر از فدراسیون خود بازیکن باشند. حداکثر سه‌پنجم حریفان می‌توانند از فدراسیون کشور خود بازیکن باشند؛ قانونی که متقاضیان استادبزرگی را مجبور می‌کند سفر کنند و در سطح جهانی به رقابت بپردازند.[1][4]

مانع ریاضی برای کسب یک نورم، رسیدن به «ریتینگ عملکرد تورنمنت» ۲۶۰۰ یا بالاتر است. این یعنی بازیکن نه تنها باید در برابر حریفان قدرتمند بازی کند، بلکه باید امتیاز بالایی از آن‌ها بگیرد. حداقل میانگین ریتینگ حریفانی که در طول تورنمنت با آن‌ها روبرو می‌شود باید دست‌کم ۲۳۸۰ باشد.[1]

اگر بازیکنی با حریفانی با میانگین ریتینگ دقیقاً ۲۳۸۰ روبرو شود، دستیابی به عملکرد ۲۶۰۰ نیازمند کسب حدود ۷۵ درصد از امتیازات ممکن است؛ به عنوان مثال، هفت امتیاز از ۹ دور بازی. یک باخت در یک رویداد ۹ دوره‌ای می‌تواند در یک لحظه احتمال ریاضی کسب نورم را نابود کند و بازیکن را مجبور کند در تورنمنت بعدی دوباره از صفر شروع کند.[5]

سخت‌گیری این قوانین جرقه بحث‌های مداومی را زده است، به ویژه در مورد تورنمنت‌های دوره‌ای (راوند-روبین) بسته که در آن‌ها بازیکنان حریفان خود را از قبل می‌شناسند. در ژوئن ۲۰۲۱، پس از آنکه آبهیمانیو میشرا (Abhimanyu Mishra) ۱۲ ساله با بازی در مجموعه‌ای از رویدادهای بسته در بوداپست رکورد جوان‌ترین استادبزرگ تاریخ را شکست، بازیکنان برتر استدلال کردند که سیستم در حال دور خوردن است. یان نپومنیاشی (Ian Nepomniachtchi)، مدعی قهرمانی جهان، علناً از این فرمت انتقاد کرد و گفت: «من از این رکورد جدید شگفت‌زده‌ام، بنابراین می‌خواهم تغییراتی در روند اعطای عناوین پیشنهاد کنم. به عنوان مثال، یکی از نورم‌ها باید در یک تورنمنت آزاد برآورده شود و مشارکت اساتیدبزرگ با ریتینگ ۲۴۰۰ در مهر تایید زدن بر عناوین جدید باید بالاخره محدود شود.»[4]

در پاسخ به این فشارها، فیده نظارت‌های خود را سخت‌تر کرده است. بر اساس مقررات اصلاح‌شده عناوین که از اول ژانویه ۲۰۲۴ اعمال شد، این نهاد حاکم الزامات سخت‌گیرانه‌تری برای گزارش داده‌ها معرفی کرد و ارسال فایل‌های بازی PGN را برای تمام تورنمنت‌های نورم اجباری کرد تا کمیسیون بازی جوانمردانه بتواند بی‌نظمی‌ها را بررسی کند. اکنون بحث بر سر این است که آیا فیده در نهایت پیشنهاد نپومنیاشی را می‌پذیرد و اجباری می‌کند که حداقل یکی از سه نورم مورد نیاز در یک تورنمنت آزاد سوئیسی بزرگ با ۴۰ بازیکن به دست آید؛ تغییری که مسیر رسیدن به مرز ۲۵۰۰ را اساساً دگرگون خواهد کرد.[2][4]