شکایت یک گروه ملی حامی مصرف‌کنندگان از «پلی‌مارکت» به دلیل تبلیغات پنهان اینفلوئنسرها

تلاقی اقتصاد تولیدکنندگان محتوا و مقررات مالی در حال گذراندن یک آزمون استرس با ریسک بالا است. در اواخر ژوئن ۲۰۲۶، انجمن ملی وکلای مصرف‌کننده (NACA) شکایتی را در دادگاه عالی ناحیه کلمبیا علیه پلتفرم بازار پیش‌بینی «پلی‌مارکت» (Polymarket)، مدیرعامل آن شین کوپلان (Shayne Coplan) و مدیر ارشد بازاریابی آن متیو مودابر (Matthew Modabber) ثبت کرد. این شکایت یک کمپین بازاریابی فریبنده، گسترده و چندلایه را ادعا می‌کند که برای جذب جوانان آمریکایی به معاملات مبتنی بر رویداد طراحی شده است.[1][3]

این شکایت به جای تمرکز بر قانونی بودن خود بازارهای پیش‌بینی، بر سازوکارهای بازاریابی پنهان مدرن متمرکز است. وکلای مصرف‌کننده ادعا می‌کنند که این پلتفرم به طور سیستماتیک به مفسران سیاسی، اینفلوئنسرهای سبک زندگی و دانشجویان پول پرداخت کرده تا خدمات آن را تبلیغ کنند، بدون اینکه روابط مالی خود را افشا کنند. این استراتژی ادعایی، شک و تردید طبیعی را که بینندگان معمولاً نسبت به تبلیغات سنتی دارند، دور زده و تأییدیه‌های پولی را به عنوان شور و شوق ارگانیک و مستقل ارائه کرده است.[1][4]

پیچیده‌ترین سازوکار شرح داده شده در این شکایت، شامل استفاده از «پلتفرم‌های شبیه‌سازی‌شده» است. بر اساس اسناد و گزارش‌های تحقیقاتی، گفته می‌شود این شرکت به تولیدکنندگان محتوا دستور داده است تا از وب‌سایت‌های کلون – مانند دامنه‌هایی که حرف 'l' را با 'i' جایگزین کرده‌اند – برای ضبط ویدیوهای تبلیغاتی خود استفاده کنند. این محیط‌های شبیه‌سازی‌شده به اینفلوئنسرها اجازه می‌دادند تا شرط‌بندی‌های ساختگی انجام دهند و معاملات «برنده» تضمین‌شده را بدون به خطر انداختن سرمایه واقعی ضبط کنند.[3][5]

با پخش این بردهای ساختگی، کمپین ادعا می‌شود که تصور غلطی از سودآوری و سهولت استفاده از پلتفرم ایجاد کرده است. وال استریت ژورنال پیش از این بیش از ۱۱۰۰ ویدیوی از این دست را که عمدتاً توسط تولیدکنندگان محتوای در سنین دانشگاهی تولید شده بودند، بررسی کرده بود. این شکایت استدلال می‌کند که این تاکتیک به طور خاص برای هدف قرار دادن جمعیت‌های جوان‌تر مهندسی شده بود و از اعتمادی که بینندگان به تولیدکنندگان محتوای مورد علاقه خود دارند، برای تشویق به معاملات با پول واقعی سوءاستفاده می‌کرد.[2][6]

برای پنهان کردن منشأ شرکتی این کمپین، شکایت یک سیستم هدایت پرداخت بسیار غیرمتعارف را ادعا می‌کند. محققان ادعا می‌کنند که مدیر ارشد بازاریابی پلی‌مارکت از یک حساب شخصی پی‌پال (PayPal) – که تحت یک آدرس ایمیل مرتبط با یک سالاد فروشی که قبلاً در تأسیس آن شریک بود، ثبت شده بود – برای توزیع وجوه استفاده کرده است. گفته می‌شود بین ژانویه ۲۰۲۵ تا فوریه ۲۰۲۶، این حساب بیش از ۲.۵ میلیون دلار به بیش از ۸۰۰ نفر منتقل کرده است.[1][4]

از این وجوه، حداقل ۳۵۰,۰۰۰ دلار مستقیماً به تولیدکنندگان محتوا و اینفلوئنسرهای سیاسی سرازیر شده است. این شکایت نام چندین چهره برجسته را که ادعا می‌شود پول دریافت کرده‌اند، ذکر می‌کند، از جمله فعال سیاسی رایلی گینز (Riley Gaines) که طبق گزارش‌ها حداقل ۶,۰۰۰ دلار دریافت کرده و مفسر برایان کراسنستاین (Brian Krassenstein) که گفته می‌شود ۹,۳۰۰ دلار دریافت کرده است. بر اساس این شکایت، این افراد متعاقباً بدون درج هیچ‌گونه شناسه حمایت مالی، نظرات مثبتی در مورد دقت پیش‌بینی پلی‌مارکت منتشر کرده‌اند.[1][4]

این شیوه‌های ادعایی مستقیماً مقررات افشای کمیسیون تجارت فدرال (FTC) را هدف قرار می‌دهند. کمیسیون تجارت فدرال حکم می‌کند که هرگونه «ارتباط مادی» بین تأییدکننده و یک برند باید به وضوح و آشکارا افشا شود. اگر به یک تولیدکننده محتوا برای انتشار پستی پول پرداخت شود، دسترسی رایگان داده شود یا یک متن آماده دریافت کند، باید به مخاطب اطلاع داده شود. مقامات نظارتی سابق خاطرنشان می‌کنند که عدم برچسب‌گذاری این پست‌ها به عنوان تبلیغات پولی، نقض آشکار استانداردهای حمایت از مصرف‌کننده است.[3][6]

فراتر از پرداخت‌های مستقیم به اینفلوئنسرها، این شکایت جزئیات یک طرح پیچیده «برش» (clipping) را شرح می‌دهد که برای تولید ویروسی بودن طراحی شده است. گفته می‌شود این شرکت شبکه‌ای غیرمتمرکز از کاربران ثانویه را استخدام کرده تا بخش‌های کوتاهی از ویدیوهای اینفلوئنسرهای اصلی را برش داده و آن‌ها را در حساب‌های جعلی یا ناشناس رسانه‌های اجتماعی توزیع کنند. گزارش شده است که به این «برش‌دهندگان» به ازای هر ۱۰۰۰ بازدید که پست‌هایشان ایجاد می‌کرد، ۱ دلار پرداخت می‌شد.[3]

استراتژی برش شامل دستورالعمل‌های صریحی بود تا محتوا «طبیعی و بومی پلتفرم» به نظر برسد. با پر کردن الگوریتم‌ها با کلیپ‌هایی که ظاهراً ارگانیک بودند و از حساب‌های متعدد و نامرتبط می‌آمدند، این کمپین ادعا می‌شود که یک اجماع مصنوعی ایجاد کرده و باعث شده پلی‌مارکت به جای یک فشار تبلیغاتی هماهنگ و پولی، یک پدیده ویروسی و مردمی به نظر برسد.[3]

دامنه تبلیغاتی ادعایی این پلتفرم به صورت آفلاین نیز گسترش یافت و مستقیماً وارد پردیس‌های دانشگاهی شد. این شکایت ادعا می‌کند که پلی‌مارکت با یک شرکت بازاریابی دانشگاهی همکاری کرده تا کمپین‌های خیابانی را در چندین دانشگاه اجرا کند. گزارش شده است که این شرکت پیشنهاد داده به انجمن‌های دانشجویی ۱۵ دلار برای هر کاربر جدیدی که ثبت‌نام می‌کنند، بپردازد، ۱۵۰ دلار برای فرصت ارائه پلتفرم در جلسات فصلی پرداخت کند و حامی مالی مهمانی‌ها با کالاهای برند شده باشد.[3][5]

این فشار بازاریابی تهاجمی در حالی رخ داد که پلی‌مارکت در تلاش بود جای پای خود را در ایالات متحده دوباره محکم کند. در سال ۲۰۲۲، این پلتفرم مجبور شد پس از رسیدن به توافق با کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) بر سر راه‌اندازی یک پلتفرم آپشن‌های باینری ثبت نشده، از بازار ایالات متحده خارج شود، که شامل جریمه ۱.۴ میلیون دلاری بود. این شرکت اخیراً در اواخر سال ۲۰۲۵ به کاربران آمریکایی اجازه داد تا دوباره وارد پلتفرم آن شوند.[2][4]

این جنجال اکنون توجه دوحزبی را از سوی کنگره جلب کرده است. سناتورها جان کورتیس (John Curtis) (جمهوری‌خواه از یوتا) و آدام شیف (Adam Schiff) (دموکرات از کالیفرنیا) رسماً از مایکل سلیگ (Michael Selig)، رئیس CFTC، درخواست کرده‌اند تا در مورد شیوه‌های بازاریابی این پلتفرم تحقیق کند. این قانون‌گذاران در نامه مشترک خود از این سازمان خواستند تا تعیین کند که آیا فعالیت شرط‌بندی شبیه‌سازی‌شده و کمپین‌های اینفلوئنسری افشا نشده، قوانین فدرال یا مقررات CFTC را نقض می‌کنند یا خیر، که نشان‌دهنده احتمال سخت‌گیری بیشتر در نظارت بر بازارهای پیش‌بینی است.[2]

پلی‌مارکت مستقیماً در مورد جزئیات این شکایت اظهار نظر نکرده است، اگرچه نماینده شرکت اظهار داشت که این کسب‌وکار متعهد به حفظ بازارهای دقیق و شفاف است و در حال بررسی استراتژی‌های ارتباطی کاربران خود می‌باشد. شکایت NACA به دنبال حکم توقف شیوه‌های فریبنده، همراه با جبران عادلانه خسارت و استرداد سودهای حاصل از این کمپین است.[1][4]

در نهایت، این پرونده به عنوان یک توضیح‌دهنده حیاتی در مورد معماری در حال تحول نفوذ دیجیتال عمل می‌کند. همانطور که برندها از تبلیغات بنری و تلویزیونی که به راحتی قابل شناسایی هستند فاصله می‌گیرند، به طور فزاینده‌ای به شبکه‌های غیرمتمرکز از اینفلوئنسرهای خرد، محتوای شبیه‌سازی‌شده و دستکاری الگوریتمی متکی می‌شوند. برای تنظیم‌کنندگان و مصرف‌کنندگان به طور یکسان، شکایت پلی‌مارکت بر دشواری فزاینده تشخیص احساسات عمومی واقعی از بازاریابی مهندسی‌شده و افشا نشده تأکید می‌کند.[3][6]