سوت پایان برای اسطوره؛ خداحافظی لیونل مسی از تیم ملی آرژانتین پس از شکست در فینال جام جهانی ۲۰۲۶

دوران ۲۱ ساله حضور لیونل مسی در پیراهن آبی و سفید آرژانتین به پایان رسید. کاپیتان ۳۹ ساله آلبی‌سلسته در تاریخ ۳۱ اوت رسماً از فوتبال ملی خداحافظی کرد و تنها کمی بیش از یک ماه پس از شکست تلخ آرژانتین در فینال جام جهانی ۲۰۲۶، از ترکیب تیم ملی کنار رفت.[1][2]

این تصمیم، نقطه پایانی بر یک دوران ملی است که رکورد خیره‌کننده ۱۰۹ گل در ۱۸۷ بازی بزرگسالان را به همراه داشت و جایگاه او را به عنوان بهترین گلزن تاریخ کشورش تثبیت کرد. مسی در بیانیه روز دوشنبه خود گفت: «این تصمیمی بود که روحم را آزار داد.» او در ادامه افزود که پس از دو دهه خدمت، احساس می‌کند «دیگر چیزی برای ارائه» به تیم ملی ندارد.[5][6]

این اعلامیه پس از یک کارزار طاقت‌فرسای تابستانی منتشر می‌شود؛ جایی که آرژانتین در دفاع از عنوان قهرمانی جهان در سال ۲۰۲۲ ناکام ماند. اگرچه مسی در تمام دقایق مراحل حذفی در آمریکای شمالی به میدان رفت، اما فشار فیزیکی تورنمنت در نهایت به شکست در فینال ختم شد و بلافاصله این گمانه‌زنی را به وجود آورد که کاپیتان برای مسابقات انتخابی پاییز پیش رو بازنخواهد گشت.[3]

فیفا در پلتفرم‌های رسمی خود این خداحافظی را تایید کرد و به تحول او از یک نابغه زیر ذره‌بین به رهبری قاطع که قهرمانی کوپا آمریکا ۲۰۲۱ و جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را به ارمغان آورد، پرداخت. این نهاد حاکم بر فوتبال خاطرنشان کرد که خروج او نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری بزرگ برای فوتبال آمریکای جنوبی است و شناخته‌شده‌ترین چهره آن را از تقویم مسابقات بین‌المللی حذف می‌کند.[4]

لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، حالا با این واقعیت روبرو است که برای اولین بار از زمان به دست گرفتن سکان هدایت تیم در سال ۲۰۱۸، باید ترکیب اصلی ۱۱ نفره خود را بدون بازی‌ساز اصلی‌اش بچیند. این دوران گذار بلافاصله آغاز می‌شود، چرا که مسابقات انتخابی جام جهانی در منطقه کونمبول از ماه سپتامبر از سر گرفته خواهد شد. حالا بار تاکتیکی تیم روی دوش نسل جوان‌تری از مهاجمان، به‌ویژه خولیان آلوارز ۲۶ ساله و الخاندرو گارناچو ۲۲ ساله می‌افتد که باید خروجی خلاقانه مسی را در زمین بازتولید کنند.[1][2]

با وجود پایان یافتن دوران ملی، مسی به فوتبال باشگاهی خود با اینتر میامی در لیگ برتر فوتبال آمریکا (MLS) ادامه خواهد داد. قرارداد داخلی فعلی او تا پایان فصل ۲۰۲۶ اعتبار دارد و این مهاجم قصد دارد با حذف سفرهای طولانی و فشارهای فیزیکی ناشی از پنجره‌های بازی‌های ملی فیفا، میزان حضور و آمادگی خود را برای بازی‌های باشگاهی باقیمانده به حداکثر برساند.[2]

واکنش‌ها در سراسر دنیای ورزش فوری و قاطع بود. شبکه‌های تلویزیونی و تحلیلگران در بوئنوس آیرس این اعلامیه را پایان اجتناب‌ناپذیر اما دردناک یک عصر طلایی توصیف کردند، در حالی که فدراسیون‌های رقیب با انتشار بیانیه‌هایی، به تاثیر شگرف او بر تکامل تاکتیکی این ورزش از زمان اولین بازی ملی‌اش در اوت ۲۰۰۵ اذعان کردند.[3][6]

اتحادیه فوتبال آرژانتین از همین حالا برنامه‌ریزی برای یک مراسم تقدیر رسمی در بازی خانگی آینده خود در ورزشگاه مونومنتال بوئنوس آیرس را آغاز کرده است. برای خود تیم، تمرکز کاملاً به چرخه کوپا آمریکا ۲۰۲۸ معطوف می‌شود؛ جایی که باید در جدول به شدت رقابتی انتخابی آمریکای جنوبی، بدون بازیکنی که هویت مدرن آن‌ها را تعریف کرده بود، مسیر خود را پیدا کنند.[1][5]