تامین انرژی فرودگاه جدید سیدنی با نصب ۹ هزار پنل خورشیدی؛ گامی به سوی هوانوردی سبز

در هفته دوم اکتبر ۲۰۲۶، عملیات نصب ۸۸۲۴ پنل خورشیدی بر روی سقف ترمینال اصلی، اسکله‌ها و سایبان‌های پارکینگ فرودگاه بین‌المللی جدید سیدنی غربی (نانسی-برد والتون) با موفقیت به پایان رسید. این سیستم خورشیدی با ظرفیت ۴.۵ مگاوات، نخستین گام عملی این فرودگاه برای تامین صد درصدی انرژی خود از منابع تجدیدپذیر پیش از افتتاح رسمی در ۲۵ اکتبر است.[1][2]

این پروژه که توسط شرکت «اسمارت کامرشال انرژی» و با استفاده از پنل‌های پیشرفته شرکت «تریناسولار» اجرا شده، سالانه بیش از ۵۸۰۰ مگاوات‌ساعت برق پاک تولید خواهد کرد. این حجم از تولید انرژی می‌تواند از انتشار حدود ۳۷۱۲ تن دی‌اکسید کربن در هر سال جلوگیری کند و پایه‌ای کم‌کربن برای آغاز به کار این زیرساخت عظیم فراهم آورد.[2]

ادغام انرژی‌های تجدیدپذیر در زیرساخت‌های هوانوردی نیازمند غلبه بر چالش‌های فنی پیچیده‌ای است. به دلیل حساسیت بالای محیط فرودگاه، مهندسان پیش از نصب پنل‌ها مطالعات دقیقی روی بازتاب نور انجام دادند تا اطمینان حاصل کنند که تابش خورشید از سطح پنل‌ها هیچ‌گونه اختلالی در دید خلبانان یا عملیات برج مراقبت ایجاد نخواهد کرد.[2]

هیوون هوگستگر، مدیرعامل شرکت اسمارت کامرشال انرژی، درباره این دستاورد می‌گوید: «انرژی تجدیدپذیر و زیرساخت‌های کلاس جهانی دیگر دو مفهوم متضاد نیستند، بلکه بخش‌هایی جدایی‌ناپذیر از یک پروژه واحد به شمار می‌روند.» او تاکید کرد که طراحی این سیستم از ابتدا با ساختار فرودگاه یکپارچه شده و به صورت یک افزونه پس از ساخت نبوده است.[1][5]

توسعه فازهای بعدی انرژی پاک

فرودگاه سیدنی غربی برنامه‌های بلندپروازانه‌تری برای استقلال انرژی در سر دارد. بر اساس استراتژی پایداری این فرودگاه، شرکت «کلین‌پیک انرژی» مدیریت این سیستم را بر عهده گرفته و قرار است در آینده یک سیستم خورشیدی ۹ مگاواتی دیگر نیز در منطقه باری فرودگاه احداث شود.[1]

علاوه بر توسعه پنل‌های خورشیدی، یک سیستم ذخیره‌سازی انرژی باتری با ظرفیت ۱۲۰ مگاوات‌ساعت نیز برای تحویل در اواخر سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. این سیستم ذخیره‌سازی به فرودگاه اجازه می‌دهد تا در ساعات اوج مصرف و زمان‌هایی که تابش خورشید وجود ندارد، پایداری شبکه برق خود را حفظ کرده و عملیات ۲۴ ساعته خود را بدون وقفه ادامه دهد.[1]

سایبان‌های پارکینگ فرودگاه به تنهایی میزبان ۱.۳ مگاوات از ظرفیت کل این سیستم خورشیدی هستند که معادل ۶۰ درصد از کل ظرفیت پروژه را تشکیل می‌دهد. استفاده هوشمندانه از فضاهای بلااستفاده مانند سقف پارکینگ‌ها نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با طراحی یکپارچه، بهره‌وری از فضاهای زیرساختی را به حداکثر رساند.[3]

ادیسون ژو، مدیر بخش استرالیا و نیوزیلند در شرکت تریناسولار، با اشاره به اهمیت این پروژه زیرساختی گفت: «برای پیمانکاران مهندسی و ساخت، قابلیت اطمینان و توجیه اقتصادی تجهیزات از اهمیت بالایی برخوردار است و ترکیب فناوری اثبات‌شده با پشتیبانی محلی، کلید موفقیت در چنین پروژه‌های عظیمی است.»[2][4]

الگویی برای صنعت هوانوردی

صنعت هوانوردی به طور سنتی یکی از بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه‌ای در جهان است و فشارها برای کربن‌زدایی از این بخش روز به روز افزایش می‌یابد. اقدام فرودگاه سیدنی غربی در تامین صد درصدی برق خود از منابع تجدیدپذیر، استاندارد جدیدی را برای سایر فرودگاه‌های در حال ساخت در سراسر جهان تعریف می‌کند.[1][3]

سایمون هیکی، مدیرعامل فرودگاه سیدنی غربی، این سیستم یکپارچه انرژی را یک تعهد تاریخی برای دستیابی به انتشار کربن صفر توصیف کرد. او معتقد است که این پروژه نشان می‌دهد فرودگاه‌ها می‌توانند به عنوان قطب‌های اصلی زیرساختی، پیشگام آینده‌ای کم‌کربن باشند و تنها به خرید اعتبار کربن اکتفا نکنند.[1]

علاوه بر تامین برق، این فرودگاه زیرساخت‌های لازم برای پشتیبانی از وسایل نقلیه الکتریکی زمینی را نیز فراهم کرده است. نصب ۳۴ شارژر خودروی الکتریکی برای تجهیزات پشتیبانی زمینی و پیش‌بینی طراحی برای استفاده از سوخت پایدار هوانوردی در آینده، نشان‌دهنده یک رویکرد جامع به مقوله پایداری است.[1]

با نزدیک شدن به زمان افتتاح رسمی در اواخر اکتبر ۲۰۲۶، این فرودگاه بدون محدودیت منع تردد شبانه فعالیت خواهد کرد. تامین انرژی یک فرودگاه ۲۴ ساعته با اتکا به انرژی خورشیدی و باتری‌های ذخیره‌ساز، آزمونی بزرگ برای اثبات کارایی شبکه‌های انرژی تجدیدپذیر در مقیاس صنعتی و حساس خواهد بود.[1][4]

استفاده از پنل‌های پیشرفته ۵۱۰ واتی در این پروژه، نشان‌دهنده بلوغ فناوری خورشیدی در تامین نیازهای صنعتی است. این پنل‌ها با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، حتی در شرایط تابش ضعیف نیز راندمان بالایی دارند و فضای کمتری را نسبت به نسل‌های قدیمی‌تر اشغال می‌کنند که برای محیط‌های محدود فرودگاهی یک مزیت کلیدی محسوب می‌شود.[4]

در نهایت، موفقیت این مدل یکپارچه می‌تواند مسیر را برای سرمایه‌گذاری‌های مشابه در خاورمیانه و آسیا هموار کند. فرودگاه‌هایی که در مناطق با تابش بالای خورشید قرار دارند، می‌توانند با الگوبرداری از این معماری انرژی، هزینه‌های عملیاتی خود را به شدت کاهش داده و به اهداف اقلیمی بین‌المللی دست یابند.[2][3]