یوفا عذرخواهی فیفا را رد کرد؛ تهدید به تحریم جام جهانی و سلب اعتماد از اینفانتینو پابرجا ماند

نهاد حاکم بر فوتبال اروپا رسماً عذرخواهی فیفا را در مورد طرح خصوصی‌سازی ۲۰ میلیارد دلاری لغو شده رد کرد و تأیید نمود که تهدید بی‌سابقه آن برای تحریم جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان کاملاً فعال است. یوفا در بیانیه‌ای عمومی، تند و بسیار غیرمعمول که روز پنجشنبه منتشر شد، مجدداً اعلام کرد که اعتماد خود به جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، را کاملاً از دست داده است. این اقدام بحران مدیریتی شدیدی را تشدید می‌کند که تهدید به شکاف اساسی در فوتبال جهانی می‌نماید. این بن‌بست اداری بر سر طرح اکنون لغو شده «فیفا فوروارد اینترپرایز» اینفانتینو متمرکز است؛ طرحی بحث‌برانگیز که قرار بود سهام اقلیت در مسابقات شاخص این ورزش را به سرمایه‌گذاران خصوصی بفروشد. یوفا با نپذیرفتن عذرخواهی، سیگنال داده است که این اختلاف دیگر صرفاً بر سر طرح مالی خاص نیست، بلکه در مورد رهبری کلی و شفافیت بالاترین مرجع این ورزش است.[1][2][3][4][5]

این تشدید اخیر پس از نشست بحران سطح بالای فیفا در رباط، مراکش، در روز چهارشنبه رخ داد که به طور خاص برای رسیدگی به واکنش‌های جهانی فزاینده تشکیل شده بود. در جریان این نشست، هیئت مدیره فیفا تلاش کرد تا چهره‌ای متحد به عموم نشان دهد و با وجود انتقادات گسترده، رسماً «حمایت کامل» خود از اینفانتینو را تأیید کرد. با این حال، نهاد حاکم جهانی با درک شدت شکاف، عذرخواهی رسمی را نیز خطاب به انجمن‌های عضو خود صادر کرد. فیفا در این بیانیه اذعان داشت که «اشتباهاتی در نحوه اطلاع‌رسانی و توسعه» طرح سرمایه‌گذاری خصوصی صورت گرفته است و متعهد شد که یک بررسی کامل حاکمیتی داخلی انجام دهد تا اطمینان حاصل شود که چنین خطاهای اداری در آینده تکرار نخواهند شد.[1][2][4][6]

یوفا بلافاصله و قاطعانه این حرکت را برای ابعاد نقض اعتماد، کاملاً ناکافی دانست. به گفته نهاد اروپایی، این عذرخواهی هیچ تغییری در پنهان‌کاری اساسی که مشخصه مذاکرات بود، ایجاد نمی‌کند و خاطرنشان کرد که شرایط خاص مورد نیاز برای لغو تهدید تحریم هنوز برآورده نشده است. یوفا علناً دو تضمین غیرقابل مذاکره از زوریخ خواسته است: خروج دائمی و غیرقابل برگشت از هرگونه پروژه‌ای که هدف آن فروش سهام در مسابقات بزرگ باشد، و تضمین‌های ساختاری الزام‌آور مبنی بر اینکه تلاش‌های آتی برای «تحریف بازی» از طریق سرمایه‌گذاری خصوصی هرگز توسط رهبری مورد توجه قرار نخواهد گرفت.[1][2][4]

نهاد حاکم اروپایی در مورد سبک رهبری اینفانتینو صریح صحبت کرد و طرح اولیه خصوصی‌سازی را به عنوان یک «معامله کثیف، پشت پرده و مبهم» توصیف کرد که توسط افراد ناشناس و بدون رضایت ذینفعان اصلی این ورزش طراحی شده بود. رهبری یوفا تأکید کرد که حمایت مستمر کارمندان فیفا – که شغل و معیشت آنها مستقیماً به لطف اینفانتینو بستگی دارد – به هیچ وجه اعتماد از دست رفته خانواده بزرگ فوتبال را باز نمی‌گرداند. بلوک ۵۵ عضوی اروپا کاملاً متحد است و در صورت نادیده گرفتن خواسته‌های سختگیرانه آنها برای شفافیت و پاسخگویی، آماده است تا از تمام رویدادهای سازماندهی شده توسط فیفا، از جمله جام جهانی بسیار سودآور، کناره‌گیری کند.[1][2][3][4]

این جنجال در اواخر ماه گذشته هنگامی آغاز شد که اینفانتینو طرح «فیفا فوروارد اینترپرایز» را رونمایی کرد؛ طرحی که گزارش شده بود با همکاری نزدیک با مؤسسات مالی بزرگ ایالات متحده، از جمله جی.پی. مورگان و صندوق «ثرایو ایترنال»، توسعه یافته است. هدف این طرح بلندپروازانه این بود که عملیات تجاری عظیم فیفا – شامل جام‌های جهانی مردان و زنان و جام باشگاه‌های جهان که اخیراً گسترش یافته است – را به یک شرکت فرعی ۲۰ میلیارد دلاری جداگانه تبدیل کند، که ۲۰ درصد از سهام آن متعلق به سرمایه‌گذاران خصوصی باشد. اینفانتینو با شور و اشتیاق استدلال می‌کرد که استفاده از قدرت تجاری عظیم فوتبال در بازار خصوصی برای تأمین مالی توسعه پایدار، فراگیر و پروژه‌های زیرساختی در تمام مناطق جهانی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، ضروری است.[5][6]

با این حال، این پیشنهاد با مقاومت فوری، شدید و تقریباً جهانی از سوی پایگاه‌های قدرت سنتی این ورزش مواجه شد. منتقدان به شدت استدلال کردند که حاکمیت، تاریخ و هویت محبوب‌ترین ورزش جهان هرگز نباید به عنوان یک دارایی قابل معامله و تابع هوس‌های سرمایه‌گذاری خصوصی تلقی شود. واکنش‌ها به سرعت فراتر از مرزهای اروپا گسترش یافت. کونکاکاف (CONCACAF) آمریکای شمالی و کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) به یوفا پیوستند و علناً با این طرح مخالفت کردند، و دیواری از مقاومت غیرقابل عبور ایجاد کردند که اینفانتینو را مجبور به عقب‌نشینی تحقیرآمیز و لغو رسمی پروژه در آخر هفته کرد.[3][4][5][6]

پیامدهای سیاسی ناشی از این ماجرا، موقعیت اینفانتینو را در صحنه جهانی به شدت تضعیف کرده و انتقاداتی را از سوی چهره‌های خارج از سلسله مراتب سنتی فوتبال به همراه داشته است. مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، علناً اعلام کرد که دیگر به توانایی اینفانتینو برای رهبری اعتماد ندارد و به یک شکست «مهلک» در حاکمیت اشاره کرد که در جریان مذاکرات محرمانه، مشاوران ارشد و اعضای هیئت مدیره نادیده گرفته شدند. اتحادیه فوتبال انگلیس و اتحادیه جهانی بازیکنان، فیف‌پرو (FIFPRO)، نیز حمایت خود از رئیس را رسماً پس گرفته‌اند. فیف‌پرو حتی پا را فراتر گذاشت و رئیس فیفا را به «سوء استفاده عمیق از قدرت ریاست» متهم کرد و بر نگرانی عمیق در میان ورزشکارانی که واقعاً بازی می‌کنند، تأکید نمود.[2][6]

با وجود فشار فزاینده و درخواست‌ها برای استعفای او، به نظر می‌رسد اینفانتینو مصمم است که این طوفان را پشت سر بگذارد و برای بقای سیاسی خود پیش از انتخابات ریاست بعدی فیفا که قرار است در ۱۸ مارس ۲۰۲۷ در رباط برگزار شود، بجنگد. او پیش از این بحران، صدها نامه حمایتی از انجمن‌های عضو کوچک‌تر برای تأیید مجدد انتخاب خود دریافت کرده بود و به سابقه خود در افزایش توزیع مالی به کشورهای در حال توسعه فوتبال متکی است. با این حال، این تأییدیه‌ها از نظر قانونی الزام‌آور نیستند و گزارش شده است که مقامات ارشد اروپایی فرآیند آرام شناسایی و حمایت از یک رقیب شایسته برای ایستادن در برابر او را آغاز کرده‌اند.[3][4][6]

در حال حاضر، محبوب‌ترین ورزش جهان در یک وضعیت بلاتکلیفی خطرناک گیر کرده است و هیچ راه‌حل روشنی در چشم نیست. اگر شکاف عمیق اداری بین زوریخ و نیون (مقر فیفا و یوفا) التیام نیابد، تحریم جام جهانی ۲۰۲۶ توسط اروپا – که به میزبانی مشترک ایالات متحده، کانادا و مکزیک برگزار می‌شود – یکپارچگی ورزشی این تورنمنت را نابود کرده و میلیاردها دلار از ارزش تجاری پیش‌بینی شده را از بین خواهد برد. در حالی که یوفا همچنان خواستار بازسازی اساسی فرآیندهای تصمیم‌گیری فیفا است، هفته‌های آینده مشخص خواهد کرد که آیا اینفانتینو می‌تواند از شدیدترین و متحدترین چالشی که از زمان روی کار آمدن در یک دهه پیش با آن روبرو شده، جان سالم به در ببرد یا خیر.[3][5][6]