روند کامل رویداد
ادغام یونیکردیت و کومرتسبانک
بانک ایتالیایی یونیکردیت و دولت آلمان پس از دو سال کشمکش، بر سر شرایط اصلی تصاحب ۴۵ میلیارد یورویی کومرتسبانک به توافق رسیدند.
«ادغام یونیکردیت و کومرتسبانک» را در اپ کوهستان دنبال کنید تا از خبرهای تازهاش باخبر شوید. دریافت اپ
این خبر را به اشتراک بگذارید
تازهترین گزارش
توافق تاریخی یونیکردیت با برلین برای تصاحب کومرتسبانک؛ ادغام بزرگ بانکی در اروپا کلید خورد
بانک ایتالیایی یونیکردیت و دولت آلمان پس از دو سال کشمکش، بر سر شرایط اصلی تصاحب ۴۵ میلیارد یورویی کومرتسبانک به توافق رسیدند. این تفاهم با حفظ دفتر مرکزی بانک در فرانکفورت، مسیر ایجاد یک غول مالی ۱.۳ تریلیون یورویی را هموار میکند.
- یونیکردیت و دولت آلمان بر سر حفظ دفتر مرکزی کومرتسبانک در فرانکفورت و تداوم فعالیت آن در بورس به توافق رسیدند.
- برلین از خواسته پیشین خود مبنی بر داشتن دو نماینده در هیئت نظارت کومرتسبانک صرفنظر کرد تا مسیر ادغام هموار شود.
- کمیسیون اروپا و فدرال رزرو آمریکا این معامله ۴۵ میلیارد یورویی را بدون قید و شرط تایید کردهاند.
- این ادغام، یک غول بانکی با دارایی بیش از ۱.۳ تریلیون یورو ایجاد میکند که نقطه عطفی در یکپارچگی مالی اروپا محسوب میشود.
در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶، بانک ایتالیایی یونیکردیت و دولت آلمان بر سر موانع اصلی تصاحب ۴۵ میلیارد یورویی کومرتسبانک به توافق رسیدند. این تفاهم به دو سال کشمکش سیاسی پایان داد و مسیر را برای یکی از بزرگترین ادغامهای بانکی فرامرزی اروپا هموار کرد.[2][3]
این توافق تاریخی در قالب نامهای از سوی آندرهآ اورچل، مدیرعامل یونیکردیت، به لارس کلینگبایل، وزیر دارایی آلمان، نهایی شد. این ادغام، یک غول بانکی با بیش از ۱.۳ تریلیون یورو (۱.۴ تریلیون دلار) دارایی در دو اقتصاد بزرگ منطقه یورو ایجاد خواهد کرد.[2][3]
بر اساس این تفاهم، برلین تضمینهای مهمی برای حفظ هویت ملی دومین بانک بزرگ خود دریافت کرد. دفتر مرکزی کومرتسبانک همچنان در فرانکفورت باقی میماند و این نهاد به عنوان یک شرکت سهامی عام در بورس آلمان به فعالیت مستقل خود ادامه خواهد داد.[2][3]
یونیکردیت همچنین متعهد شده است که شهروندان آلمانی را در هیئت مدیره خود منصوب کند تا نمایندگی محلی در بالاترین سطح تصمیمگیری حفظ شود. اورچل در نامه خود تاکید کرد که برای اجرای یک سری اصول الزامآور و حفظ منافع مشترک کاملا آماده است.[2]
در مقابل، دولت آلمان از یکی از مهمترین خواستههای پیشین خود به طور کامل عقبنشینی کرد. برلین دیگر اصراری بر انتصاب دو نماینده در هیئت نظارت کومرتسبانک نخواهد داشت که این موضوع یک امتیاز بزرگ و راهگشا برای طرف ایتالیایی محسوب میشود.[2][3]
توافق بر سر خطوط قرمز برلین
لارس کلینگبایل در بیانیهای رسمی اعلام کرد که دولت آلمان از یک فرآیند سریع و انتقال منظم کنترل حمایت میکند. او تاکید کرد که یونیکردیت تعهدات روشنی در قبال آلمان به عنوان یک قطب تجاری و همچنین حفظ حقوق قانونی کارکنان ارائه داده است.[2][3]
با وجود این توافق، سرنوشت سهام ۱۳.۳ درصدی دولت آلمان در کومرتسبانک هنوز به طور کامل مشخص نیست. این سهام میراث نجات مالی این بانک در جریان بحران اقتصاد جهانی سال ۲۰۰۸ است که با پول مالیاتدهندگان آلمانی تامین و تاکنون حفظ شده است.[2][5]
اورچل در نامه خود اشاره کرد که این توافق پایه و اساسی برای واگذاری سهام دولت فراهم میکند. با این حال، بیانیه وزیر دارایی آلمان هیچ تعهد فوری و قطعی برای فروش این بخش از سهام به یونیکردیت ارائه نداده و آن را مسکوت گذاشته است.[2]
یونیکردیت از سال ۲۰۲۴ به صورت چراغخاموش شروع به خرید سهام کومرتسبانک کرد و مقامات دولت آلمان را غافلگیر ساخت. این بانک ایتالیایی اکنون با استفاده از ابزارهای مشتقه و خریدهای مستقیم، نزدیک به ۵۰ درصد از سهام این موسسه آلمانی را در اختیار دارد.[2][4]
کومرتسبانک که تاریخچه آن به سال ۱۸۷۰ در هامبورگ بازمیگردد، پس از انتقال به برلین و سپس فرانکفورت، همواره یکی از ارکان اصلی اقتصاد آلمان بوده است. این موسسه در سال ۲۰۰۸ با خرید درسدنر بانک به ارزش ۱۴.۵ میلیارد دلار، جایگاه خود را در بازار خردهفروشی تثبیت کرد.[6]
پیش از این، مدیریت کومرتسبانک به رهبری بتینا اورلوپ تلاش زیادی برای حفظ استقلال خود انجام داده بود. آنها استدلال میکردند که رشد سازمانی مسیر مطمئنتری است، اما با رسیدن سهم یونیکردیت به مرز ۵۰ درصد، مقاومت داخلی عملا در هم شکست و مذاکرات آغاز شد.[5]
با وجود فشارهای ناشی از این تصاحب، کومرتسبانک در اوایل نوامبر ۲۰۲۶ نتایج مالی درخشانی را به ثبت رساند. این بانک سود خالص بیسابقه ۲.۶۷ میلیارد یورویی را برای دوره نهماهه گزارش داد که نشاندهنده پتانسیل بالای سودآوری آن پیش از ادغام نهایی است.[5]
چراغ سبز نهادهای نظارتی اروپا و آمریکا
این پیشرفت سیاسی تنها دو روز پس از تایید بدون قید و شرط این معامله توسط کمیسیون اروپا در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ به دست آمد. بروکسل پس از بررسی دقیق، اعلام کرد که این ادغام هیچ نگرانی رقابتی در بازار بانکی آلمان ایجاد نمیکند.[1][4]
ترزا ریبرا، مسئول رقابت اتحادیه اروپا، در این باره گفت: «اروپا به بانکهای قدرتمندتری نیاز دارد که بتوانند رقابت کنند، رشد کنند و از کسبوکارها حمایت کنند.» او افزود که ادغامهای فرامرزی به بانکها کمک میکند در برابر شوکهای اقتصادی تابآوری بیشتری داشته باشند.[1][4]
کمیسیون اروپا به طور خاص روی همپوشانی فعالیتهای یونیکردیت، از طریق شعبه آلمانی آن یعنی هیپو فراینزبانک، و کومرتسبانک تمرکز کرد. بررسیها نشان داد که سهم بازار ترکیبی آنها در خدمات بانکی خرد و شرکتی در آلمان در سطح متوسطی قرار دارد و انحصاری ایجاد نمیکند.[4][7]
تنها استثنای قابل توجه در بخش تامین مالی تجارت بود که هر دو بانک موقعیت قدرتمندی در آن دارند. با این حال، کمیسیون نتیجه گرفت که مشتریان همچنان به ارائهدهندگان جایگزین متعددی دسترسی خواهند داشت و رقابت سالم در این بخش حیاتی حفظ میشود.[7]
پیشنهاد رسمی یونیکردیت که در بهار ۲۰۲۶ ارائه شد، شامل مبادله ۰.۴۸۵ سهم جدید یونیکردیت به ازای هر سهم کومرتسبانک بود. این پیشنهاد در ابتدا توسط برلین به دلیل نداشتن صرف سهام مناسب رد شد، اما با افزایش سهم یونیکردیت به ۴۷.۵۹ درصد، شرایط کاملا تغییر کرد.[5]
پیش از تایید کمیسیون اروپا، بانک مرکزی اروپا در ماه اکتبر مجوز عبور یونیکردیت از مرز ۳۰ درصد سهام را صادر کرده بود. همچنین، هیئت مدیره فدرال رزرو آمریکا نیز در اواسط نوامبر موافقت خود را با این معامله بزرگ فرامرزی به طور رسمی اعلام کرد.[5]
با رفع این موانع اصلی، یونیکردیت انتظار دارد تا اواخر نوامبر ۲۰۲۶ تاییدیههای نظارتی باقیمانده از جمله در کشور لهستان را نیز دریافت کند. این تاییدیهها مسیر را برای تغییرات اساسی در ساختار حاکمیتی کومرتسبانک در سهماهه نخست سال ۲۰۲۷ هموار خواهد کرد.[5]
نگرانیهای کارگری و تامین مالی صنایع
یکی از حساسترین جنبههای این ادغام، تاثیر آن بر اشتغال و ساختار نیروی کار در سراسر آلمان است. اتحادیههای کارگری و نمایندگان کارکنان کومرتسبانک بارها هشدار دادهاند که این تصاحب میتواند هزاران شغل را در این شبکه بانکی باسابقه به شدت تهدید کند.
پیش از این توافق، کومرتسبانک برنامهای برای حذف ۳۰۰۰ شغل از مجموع ۳۸ هزار کارمند خود تا سال ۲۰۳۰ اعلام کرده بود. زاشا اوبل، رئیس شورای کارگری بانک، هشدار داده بود که در صورت تصاحب توسط یونیکردیت، ممکن است بیش از ۱۰ هزار کارمند تحت تاثیر قرار گیرند.
کلینگبایل در بیانیه اخیر خود تلاش کرد این نگرانیها را کاهش دهد و به گفتگوی سازنده یونیکردیت با شورای کارگری اشاره کرد. با این حال، گزارشهای غیررسمی حاکی از آن است که ادغام عملیاتی با هیپو فراینزبانک میتواند به تعدیل نیروی گستردهتری در سالهای آینده منجر شود.[2]
مسئله حیاتی دیگر، نقش بیبدیل کومرتسبانک در تامین مالی شرکتهای کوچک و متوسط آلمانی یا همان «میتلاستاند» است. این شرکتها ستون فقرات اقتصاد صنعتی آلمان را تشکیل میدهند و وابستگی شدیدی به وامهای پرداختی و خدمات اعتباری از سوی این بانک دارند.[4][7]
مقامات محلی نگران بودند که انتقال مرکز تصمیمگیری به میلان، باعث کاهش جریان اعتبارات به صنایع داخلی آلمان شود. تعهد کتبی یونیکردیت مبنی بر حفظ تمرکز کومرتسبانک بر کسبوکارهای میتلاستاند، نقش کلیدی در جلب رضایت وزارت دارایی آلمان ایفا کرد.[2][7]
چشمانداز یک قهرمان بانکی در منطقه یورو
این معامله ۴۵ میلیارد یورویی، یک آزمون بزرگ برای رویای اتحادیه اروپا در ایجاد یک بازار یکپارچه بانکی است. سیاستگذاران اروپایی سالهاست که برای مقابله با سلطه بانکهای بزرگ آمریکایی، خواستار شکلگیری «قهرمانان بانکی» قدرتمند در داخل مرزهای قاره سبز هستند.[4]
در سطح جهانی، بانکهای اروپایی طی یک دهه گذشته بخش قابل توجهی از سهم بازار خود را به رقبای آمریکایی واگذار کردهاند. ادغامهایی در این مقیاس، تنها راهکار عملی برای ایجاد ترازنامههایی است که بتوانند هزینههای سنگین سرمایهگذاری در فناوری را توجیه کنند.[4]
با وجود نظارت مستقیم بانک مرکزی اروپا بر وامدهندگان بزرگ، اتحادیه بانکی اروپا هنوز به طور کامل محقق نشده است. فقدان یک طرح مشترک بیمه سپردهها، ادغامهای فرامرزی را همواره با چالشهای سیاسی و نظارتی بسیار پیچیدهای مواجه کرده است.[4]
موفقیت یونیکردیت در غلبه بر مقاومتهای ملیگرایانه در آلمان، میتواند الگویی برای سایر ادغامهای مشابه در منطقه یورو باشد. این رویداد تاریخی نشان میدهد که چگونه نهادهای نظارتی اروپایی میتوانند بر فشارهای سیاسی دولتهای عضو غلبه کرده و یکپارچگی را ترویج کنند.[4][5]
اکنون تمام نگاهها به نحوه اجرای این ادغام عظیم در ماههای آینده دوخته شده است. آندرهآ اورچل باید در عمل ثابت کند که میتواند بدون ایجاد اختلال در خدماترسانی به مشتریان آلمانی، همافزایی و کارایی وعده داده شده را به طور کامل محقق سازد.[3]
منابع
- [1]Euronews — اتحادیه اروپا با تصاحب بانک آلمانی کومرتسبانک توسط یونیکردیت موافقت کرده است مطالعه در Euronews →
- [2]Dealroom — UniCredit and Berlin strike a deal on Commerzbank مطالعه در Dealroom →
- [3]Financial Times — UniCredit has reached an agreement with Berlin on key issues مطالعه در Financial Times →
- [4]EU Perspectives — Brussels clears the way for Europe's biggest bank deal مطالعه در EU Perspectives →
- [5]Fintech Weekly — EU merger clearance is done; governance and Berlin's stake are the open questions مطالعه در Fintech Weekly →
- [6]Euronext — Germany and UniCredit reach broad agreement in Commerzbank takeover battle مطالعه در Euronext →
- [7]Brussels Times — EU clears UniCredit-Commerzbank takeover citing Mittelstand impact مطالعه در Brussels Times →
آنچه باید زیر نظر داشت
- یونیکردیت قصد دارد تا پایان سال جاری میلادی حدود ۵۰ درصد از حق رای کومرتسبانک را در اختیار بگیرد.
نمودارها، نقشهها و تصاویر
گاهشمار رویداد
آبان ۱۴۰۵
توافق تاریخی یونیکردیت با برلین برای تصاحب کومرتسبانک؛ ادغام بزرگ بانکی در اروپا کلید خورد
مهر ۱۴۰۵
چراغ سبز بانک مرکزی اروپا به یونیکردیت برای تملک کومرتسبانک؛ بزرگترین ادغام بانکی قاره
روند رویداد تا امروز
روند این ادغام با کشمکشی دو ساله میان بانک ایتالیایی یونیکردیت و دولت آلمان بر سر شرایط تصاحب کومرتسبانک همراه بود.
این مسیر در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ با تصمیم بانک مرکزی اروپا وارد مرحله جدیدی شد. در این تاریخ، بانک مرکزی اروپا مجوز افزایش سهام یونیکردیت در کومرتسبانک به بیش از ۳۰ درصد را صادر کرد.
این تاییدیه راه را برای تصاحب کامل دومین بانک بزرگ آلمان هموار کرد تا زمینهساز شکلگیری بزرگترین ادغام بانکی اروپا پس از بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۸ شود.
در جریان این تحولات، اتحادیههای کارگری آلمان نگرانیهای خود را مطرح کردند. آنها نسبت به از دست رفتن بیش از ۱۰ هزار شغل و همچنین تضعیف روند وامدهی به کسبوکارهای کوچک در پی این ادغام ابراز نگرانی کردند.


