آتلانتا فالکونز – تامپا بی باکانیرز

دقیقاً ۲۸ سال پس از آنکه مایک آلستات و واریک دان به نخستین زوج تاریخ تمپا بی باکانیرز تبدیل شدند که در یک مسابقه هر دو بیش از ۱۰۰ یارد روی زمین پیشروی کردند، باکی اروینگ و کنی گین‌ول این شاهکار را تکرار کردند. بر خلاف ترکیب سال ۱۹۹۸، خط حمله سال ۲۰۲۶ در زیر بارش سیل‌آسا بازی پاسی را به‌کلی کنار گذاشت و با ثبت رکورد جدید باشگاه با ۳۲۴ یارد دویدن، آتلانتا فالکونز را در روز یکشنبه ۱۶ بر صفر در هم کوبید.[2][3]

این پیروزی در ورزشگاه ریموند جیمز، دومین برد متوالی تمپا بی بود و جدول کاملاً باز رقابت‌های بخش جنوبی کنفرانس ملی (NFC South) را دچار دگرگونی کرد.

اروینگ بار اصلی حملات را بر دوش کشید و با ثبت بهترین رکورد دوران حرفه‌ای خود، در ۲۷ اقدام موفق به کسب ۱۷۰ یارد و یک تاچ‌داون شد، در حالی که گین‌ول نیز با ۲۴ حمل توپ ۱۴۰ یارد دیگر به دست آورد. در شرایط آب و هوایی نامساعدی که پرتاب توپ را تقریباً غیرممکن کرده بود، باکانیرز به‌طور کامل به خط حمله خود متکی شد.[2][3][4]

بیکر میفیلد، کوارتربک تمپا بی، در تمام طول بازی تنها سه پاس ارسال کرد تا بازی زمینی ریتم مسابقه را دیکته کند. میفیلد درباره نمایش درخشان خط حمله زمینی تیمش گفت: «فکر نمی‌کنم با این وضعیت هوا چاره دیگری داشتیم، اما بچه‌ها کاملاً برای آن آماده بودند.» این ۳۲۴ یارد دویدن، رکورد پیشین تاریخ باشگاه با ۲۸۳ یارد را که در سال ۲۰۱۵ برابر فیلادلفیا ثبت شده بود، شکست.[2]

اروینگ این بعدازظهر تاریخی را با یک تاچ‌داون ۴ یاردی در کوارتر سوم تکمیل کرد؛ حرکتی که پایان‌بخش یک پیشروی ۹۰ یاردی تیمی بود و شامل فرار انفرادی و تماشایی ۴۶ یاردی این بازیکن تازه‌کار نیز می‌شد. چیس مک‌لافلین، کیکر تیم، با تبدیل ضربات میدانی از فواصل ۴۶، ۳۴ و ۴۲ یاردی، بقیه امتیازات مسابقه را ثبت کرد و علی‌رغم شرایط گل‌آلود و ناهموار زمین، آمار صددرصد موفقیت خود در ضربات این فصل را حفظ نمود.[2]

در حالی که خط حمله تمپا بی بر بازی زمینی تکیه داشت، ساختار دفاعی تاد بولز نمایشی خفه‌کننده در برابر خط حمله قدرتمند آتلانتا ارائه داد. فالکونز در شرایطی پای به میدان گذاشت که یکی از خطرناک‌ترین خطوط حمله زمینی لیگ را در اختیار داشت، اما بیژان رابینسون در ۱۹ حمل توپ تنها به ۷۶ یارد محدود شد. آتلانتا در تبدیل موقعیت‌های دان سوم کاملاً ناکام ماند و با آمار ۰ از ۱۲، بازی را تنها با مجموع ضعیف ۲۲۴ یارد پیشروی به پایان رساند.[1][3][6]

نقطه عطف این دیدار بهره‌برداری کامل خط ثانویه دفاعی تمپا بی از اشتباهات مایکل پنیکس جونیور در باران بود. کوارتربک آتلانتا چهار پاس ربوده‌شده (اینترسپشن) به ثبت رساند و با آمار ۸ پاس موفق از ۲۴ پرتاب و کسب تنها ۱۲۵ یارد زمین را ترک کرد. الکس آنزالونه، لاین‌بکر تیم، دو مورد از این توپ‌ربایی‌ها را در همان نیمه اول و در زمین آتلانتا مهار کرد.[2][3]

زاین مک‌کالم و جیکوب پریش، کرنر‌بک‌های تیم، نیز هر کدام یک پاس را ربودند و پریش با این نمایش، پیشتازی خود در مهار پاس‌های ارسالی در کل لیگ (NFL) را به ۱۱ مورد افزایش داد. این چهار تصاحب توپ سبب شد تا تمپا بی برای دومین بازی متوالی، چهار ترن‌اور موفق به حریف تحمیل کند و هرگونه تلاش فالکونز برای شکل‌دهی ریتم هجومی را در نطفه خفه سازد.[2]

جسی بیتس سوم، سیفتی فالکونز، با اشاره به شرایط دشوار مسابقه گفت: «این مسابقه احتمالاً عجیب‌ترین و جنون‌آمیزترین بازی دوران حرفه‌ای من بود.» بیتس تنها جرقه دفاعی آتلانتا را با گرفتن فامبل از اروینگ روی خط گل در کوارتر اول رقم زد، اما خط حمله تیمش نتوانست از این فرصت بهره‌برداری کند.[5][6]

این پیروزی بدون دریافت امتیاز — که نخستین کلین‌شیت خانگی تمپا بی مقابل آتلانتا از دسامبر ۲۰۰۴ به شمار می‌رود — هر دو تیم را با رکورد ۳-۵ مساوی کرد. این نمایش تاریخی برای باکانیرز تثبیت‌کننده یک تغییر تاکتیکی در اواسط فصل به‌سوی فوتبالی فیزیکی و متکی بر بازی زمینی بود. آنها با این روحیه آماده دیدار حساس ساعات پربیننده مقابل شیکاگو بیرز می‌شوند، در حالی که فالکونز باید به بازنگری تاکتیکی بپردازد.[3]