فنرباغچه – آ اس رم

هجده سال ناکامی تلخ در مراحل مقدماتی و ۱۵۴ نبرد طاقت‌فرسای اروپایی، سرانجام بالاترین سطح فوتبال لیگ قهرمانان را به ورزشگاه شوکرو ساراجوغلو بازگرداند. امشب وقتی فنرباغچه و آ.اس رم در استانبول پا به میدان بگذارند، دو باشگاه از ریشه‌دارترین تیم‌های قاره رسماً به تبعید خود از معتبرترین رقابت اروپایی پایان می‌دهند.

برای غول‌های ترکیه‌ای تحت هدایت اسماعیل کارتال، یک ماراتن بی‌رحمانه شش‌مسابقه‌ای در تابستان با پیروزی ۳-۲ در مجموع دو دیدار پلی‌آف مقابل لیون به پایان رسید تا اولین بلیت حضورشان در مرحله گروهی از فصل ۲۰۰۸/۰۹ تا به امروز مهر شود.[1]

برای رم، غیبت هفت‌ساله زیر نظر هدایت پرفشار و هجومی جان پیرو گاسپرینی به پایان می‌رسد؛ مردی که بلافاصله جالوروسی را به یک ماشین جنگی ویرانگر در لیگ داخلی تبدیل کرده است. ایتالیایی‌ها در حالی به ترکیه می‌رسند که شروعی بی‌نقص در سری آ داشته‌اند و در سه پیروزی پیاپی، ۱۰ بار دروازه حریفان را به توپ بسته‌اند.

نمایش آخر هفته آن‌ها - یک کامبک دراماتیک ۲-۱ مقابل آتالانتا که در آن ماریو هرموسو و ماتیاس سوله در دقیقه ۸۹ و وقت‌های تلف‌شده گلزنی کردند - ثابت کرد که آن‌ها به همان اندازه که در خط حمله آتشین هستند، در مقاومت و بازگشت به بازی هم سرسخت‌اند.[4][5]

گاسپرینی به خوبی از جهنمی که در استانبول انتظار تیمش را می‌کشد آگاه است و این تقابل را به عنوان یک عیارسنج زودهنگام برای جاه‌طلبی‌های اروپایی رم می‌بیند. او پیش از این سفر به خبرنگاران گفت: «بیشتر از اینکه این بازی را یک آزمون بلوغ بدانم، آن را یک آزمون قدرت توصیف می‌کنم. فردا با تیمی بسیار ارزشمند روبرو می‌شویم که شروع خوبی داشته است. این مسابقه‌ای در قواره‌های لیگ قهرمانان است.»[3]

نوک پیکان حملات گاسپرینی، دونیل مالن است که تا همین‌جا در سه بازی لیگ، پنج بار گلزنی کرده است. خط حمله رم با حمایت پائولو دیبالا و سوله در یک سیستم شناور ۱-۲-۴-۳، آمار خیره‌کننده ۲.۹ امید گل در هر بازی را ثبت کرده است. این حجم عظیم از خلق موقعیت - آن‌ها تنها در برابر آتالانتا ۳۹ شوت ثبت کردند - خط دفاعی فنرباغچه با رهبری میلان شکرینیار و ادرسون درون دروازه را به شدت تحت فشار قرار خواهد داد.[4][5][6][7]

با وجود شکست ۲-۱ در دربی آخر هفته مقابل بشیکتاش، فنرباغچه در خانه همچنان یک کابوس وحشتناک برای رقباست. این باشگاه ترکیه‌ای در ۳۲ بازی اخیر خود در رقابت‌های یوفا در استانبول تنها پنج بار طعم شکست را چشیده و در این مدت ۲۰ برد و هفت تساوی دشت کرده است. ورزشگاه شوکرو ساراجوغلو دیگی جوشان است که برای بلعیدن تیم‌های مهمان طراحی شده و کارتال روی این اتمسفر حساب ویژه‌ای باز کرده تا ریتم بازی رم را مختل کند.[1][5]

برنامه بازی کارتال بر پایه استفاده از فضاهای خالی پشت پرس از بالای تهاجمی رم استوار است. کارتال در کنفرانس خبری پیش از بازی توضیح داد: «ما تقریباً کار آنالیز تمام جزئیات رویکرد رم را به پایان رسانده‌ایم. ما یک ساختار تاکتیکی ویژه برای بازی فردا طراحی کرده‌ایم تا با سیستم آن‌ها مقابله کنیم و از نقاط ضعفشان بهره ببریم.»[2]

AI

برای اجرای این نقشه، فنرباغچه به ستون فقرات باتجربه خود با حضور انگولو کانته در خط میانی و میسون گرینوود در کناره‌ها تکیه خواهد کرد. ودات موریچی که گل سرنوشت‌ساز پلی‌آف مقابل لیون را به ثمر رساند، رهبری خط حمله را بر عهده دارد. اگر کانته و اسماعیل یوکسک بتوانند در نبردهای انتقال توپ در میانه میدان مقابل برایان کریستانته و مانو کونه پیروز شوند، گرینوود و عرفان قهوه‌چی چراغ سبز خواهند داشت تا به فضاهای پشت وینگ‌بک‌های رم یورش ببرند.[1][7]

نکته جالب اینجاست که امشب اولین تقابل رسمی تاریخ دو باشگاه رقم می‌خورد. در حالی که فنرباغچه از نظر تاریخی همیشه مقابل تیم‌های ایتالیایی به مشکل خورده - و در پنج بازی از شش تقابل خود در لیگ قهرمانان شکست خورده است - هیچ تیمی از سری آ از نوامبر ۲۰۰۵ تاکنون نتوانسته در این رقابت‌ها در خاک ترکیه به پیروزی خارج از خانه دست یابد. این طلسم ۲۱ ساله ناکامی ایتالیایی‌ها در ترکیه، بار روانی مضاعفی به این مسابقه اضافه می‌کند.[1]

قدرت تهاجمی خالص هر دو تیم نوید یک نبرد پرگل و تمام‌عیار را می‌دهد. فرم برتر رم و میانگین امید گل ۲.۹ آن‌ها را روی کاغذ کمی مدعی‌تر نشان می‌دهد، اما شوکرو ساراجوغلو یک ترازوی بی‌نظیر برای برابر کردن کفه‌هاست.

اگر شاگردان گاسپرینی زود به گل برسند، می‌توانند کنترل بازی را در دست بگیرند؛ اما اگر سربازان کهنه‌کار کارتال بازی را به یک جنگ فرسایشی بکشانند، میزبان قدرت آتش کافی برای مجازات آن‌ها را دارد. میدان نبرد تاکتیکی در انتقال توپ در خط میانی نهفته است و هر تیمی که زودتر پلک بزند، خود را در تعقیب نتیجه بازی‌ای خواهد یافت که بوی گل می‌دهد.[5][6]