منچستریونایتد – آ اس رم

مایکل کریک تنها ۴۵ دقیقه تا برکناری از هدایت منچستریونایتد فاصله داشت؛ تیم او در اولدترافورد با دو گل عقب بود، اما یک بازگشت طوفانی در نیمه دوم، فصل را برای شیاطین سرخ نجات داد. این مربی تحت فشار نظاره‌گر تغییر کامل جریان بازی برابر آاس رم بود تا به بردی دست یابد که شدیداً به آن نیاز داشت.[2][3]

متئوس کونیا در سه دقیقه پایانی دو بار دروازه حریف را باز کرد تا پیروزی ۳ بر ۲ در شبی پرماجرا در لیگ قهرمانان رقم بخورد. مهاجم برزیلی سپس در وقت‌های تلف‌شده کارت قرمز گرفت تا پایان‌بخش یک مسابقه جذاب و کلاسیک اروپایی باشد که تمام معادلات تاکتیکی را بر هم زد.[1][2]

این پیروزی نقطه پایانی بر رکورد تلخ ۵۴ روز و ۹ بازی متوالی بدون برد شیاطین سرخ در تمام رقابت‌ها بود. این نتیجه همچنین فرصتی حیاتی به کریک داد؛ مربی‌ای که ساختار دفاعی تیمش پس از شکست پایان هفته برابر چلسی زیر ذره‌بین شدید منتقدان قرار داشت.[3][5]

کریک در واکنش به کارت قرمز لیساندرو مارتینز برابر چلسی، این مدافع آرژانتینی را نیمکت‌نشین کرده بود. این تصمیم به تغییرات اجباری در خط دفاع منجر شد و با خروج دیوگو دالو از پست اصلی‌اش، یونایتد را در برابر ضدحملات زودهنگام رم آسیب‌پذیر ساخت.[5]

بازی برای میزبان کابوس‌وار آغاز شد؛ تیمی که در دقایق ابتدایی کاملاً بی‌روحیه و بدون اعتمادبه‌نفس به نظر می‌رسید. رم از شکاف بزرگ در خط دفاع دست‌پاچه یونایتد بهره برد و تنها پس از ۱۱ دقیقه، با ضربه ماتیاس سوله روی پاس قطری رودریگو مورا به گل اول رسید.[3][4]

شش دقیقه بعد اوضاع برای میزبان وخیم‌تر شد. آیدن هیون، مدافع جوان یونایتد، شوت سوله را در محوطه جریمه با دست لمس کرد تا دونیل مالن پشت ضربه پنالتی بایستد و توپ را با خونسردی از کنار سنه لامنس وارد دروازه کند.[4][5]

فضای سنگین و متشنج اولدترافورد اندکی پس از گل دوم منفجر شد. هواداران در دقیقه ۲۰ با پرتاب توپ‌های تنیس به زمین، در اعتراض به مالکان باشگاه یعنی خانواده گلیزر و یادآوری خرید جنجالی سال ۲۰۰۵ دست به تظاهرات زدند و در پایان نیمه نخست تیم را با سوت‌های ممتد بدرقه کردند.[2][5]

با این حال، جریان بازی در دقیقه ۵۸ و در پی یک صحنه بحث‌برانگیز پنالتی کاملاً برگشت. ضربه پنالتی نخست برونو فرناندز توسط دویس واسکز، دروازه‌بان تازه‌کار رم مهار شد، اما داور به دلیل ورود زودهنگام برایان کریستانته به محوطه، دستور به تکرار ضربه داد.[1][2]

کاپیتان یونایتد در فرصت دوم اشتباه نکرد و توپ را به گوشه بالای دروازه کوبید تا فاصله به حداقل برسد. این گل بلافاصله ورزشگاه را منفجر کرد و خشم هواداران را به غوغایی کرکننده تبدیل ساخت که تیم جان‌پیرو گاسپرینی را به وضوح تحت فشار گذاشت.[2][4]

یونایتد بی‌امان برای زدن گل تساوی هجوم برد و در طول نمایش مسلط خود در نیمه دوم، سه بار تیرک دروازه را به لرزه درآورد. کونیا پیش از این نیز فرصت طلایی داشت؛ او با پاسی دقیق برایان امبومو را راه انداخت، اما ضربه این مهاجم ابتدا به هر دو تیرک اصابت کرد و سپس به بیرون برگشت.[2][4]

گره کار سرانجام در دقیقه ۸۳ و به لطف یک اشتباه محرز دفاعی باز شد. لئوناردو بالردی، مدافع میانی رم، در دفع توپ دچار اشتباه محاسباتی شد تا کونیا توپ سرگردان را بقاپد و با شوتی دقیق دروازه واسکز را باز کند و بازی را به تساوی ۲-۲ بکشاند.[1][4]

تنها سه دقیقه بعد، اولدترافورد با تکمیل این بازگشت باورنکردنی غرق در شادی شد. شی لیسی، بازیکن تعویضی، پاسی درخشان برای کونیا ارسال کرد و مهاجم برزیلی با فراری دیدنی و شوتی محکم به زاویه موافق، گل پیروزی‌بخش ۳ بر ۲ را به ثمر رساند.[4][6]

قهرمانی مهاجم برزیلی بلافاصله با لحظه‌ای غیرمنتظره در وقت‌های اضافه همراه شد. کونیا که پیش‌تر به خاطر خوشحالی افراطی کارت زرد گرفته بود، با تکلی دیرهنگام روی بالردی دومین کارت زرد را دریافت کرد و اخراج شد تا تیمش ده نفره از این برتری دفاع کند.[1][5]

با وجود یک یار کمتر، یونایتد پنج دقیقه پایانی وقت تلف‌شده را بدون دریافت گل پشت سر گذاشت. رم که با رکورد بدون شکست در سری آ به انگلیس آمده بود، نتوانست پاسخی کارساز نشان دهد تا میزبان دومین پیروزی خود در مرحله گروهی را جشن بگیرد.[1][6]

فرناندز پس از سوت پایان مسابقه، از هواداران به خاطر حمایت و ایستادگی در کنار تیم در نیمه دوم قدردانی کرد. کاپیتان یونایتد به یوفا گفت: «امروز روز فوق‌العاده‌ای برای ما بود، چون توانستیم شرایط را به نفع خودمان برگردانیم و از این موضوع بسیار خوشحالیم.»

این پیروزی منچستریونایتد را به رده هفدهم جدول ۳۶ تیمی لیگ قهرمانان ارتقا داد و امیدهای این تیم برای صعود مستقیم را زنده نگه داشت. مهم‌تر از آن، این نتیجه زمان حیاتی لازم را برای کریک فراهم آورد تا پیش از نبرد یکشنبه در لیگ برتر برابر استون ویلا، تیم خود را تثبیت کند.[1][2]