ژیل ویسنته – ویتوریا گیمارش

دوشنبه‌شب در چارچوب رقابت‌های لیگ برتر پرتغال، ژیل ویسنته و ویتوریا د گیمارش در ورزشگاه سیداده د بارسلوس به تساوی بدون گل دست یافتند؛ نتیجه‌ای که نشان از دیداری محتاطانه داشت که در آن ترس از باخت، انگیزه پیروزی را تحت‌الشعاع قرار داده بود. در این نبرد درگیرانه و فیزیکی، هیچ‌کدام از دو تیم زهر لازم را برای گشودن دروازه حریف نداشتند.[1]

با این تساوی، ژیل ویسنته ۱۵ امتیازی شد و جایگاه هفتم خود را در جدول حفظ کرد. در سوی دیگر، تک‌امتیاز این دیدار برای ویتوریا گیمارش ارزش بسیار بیشتری داشت. مهمان با رسیدن به ۹ امتیاز به رده سیزدهم صعود کرد و پس از چهار شکست پیاپی در مسابقات خارج از خانه، سرانجام طلسم ناکامی‌های بیرون از خانه خود را در این فصل شکست.[2][5]

تیاگو مارگاریدو، سرمربی ویتوریا، پس از پایان بازی گفت: «بازی بسیار برابری بود. دو تیم شناخت فوق‌العاده‌ای از یکدیگر دارند و مربیان نیز به‌خوبی دست هم را خوانده بودند. با توجه به روند بازی، تنها یک جزئیات کوچک می‌توانست سرنوشت را به سود یکی از طرفین رقم بزند و به نظرم نتیجه تساوی کاملاً عادلانه بود.»[1]

لوئیس پینتو، سرمربی ژیل ویسنته، پیش از به صدا درآمدن سوت آغاز به دلیل مصدومیت الیمبی و محرومیت اسپیگارز ناچار به تغییر در ترکیب دفاعی شد و از ریکاردو اسگایو در پست مدافع میانی بهره برد. میزبان تصمیم گرفت کمی عقب‌تر از بازی‌های همیشگی خود بازی کند تا مالکیت توپ اولیه ویتوریا را کنترل کرده و در ضدحملات زهر خود را بریزد.[1]

پینتو در نشست خبری پس از بازی اذعان کرد: «مسابقه بسیار سختی بود و از نظر تمرکز روانی و آمادگی برای رقابت، انرژی زیادی از ما گرفت. ویتوریا با شدت بالایی بازی می‌کند و ما در فاز هجومی، پیوستگی و انسجام همیشگی را نداشتیم.»[1]

نزدیک‌ترین موقعیت بازی در دقیقه ۳۶ رقم خورد؛ جایی که سانتی گارسیا، هافبک ژیل ویسنته، با یک ضربه پشت پای تماشایی روی ارسال درون محوطه جریمه، دروازه‌بان را مغلوب کرد اما توپ در کمال بدشانسی به تیرک دروازه برخورد کرد؛ صحنه‌ای که زیباترین لحظه فنی این دیدار فیزیکی به شمار می‌رفت.[1]

حملات ویتوریا بیشتر از جناحین و از طریق وینگرهای ۱۹ ساله‌اش پایه‌ریزی می‌شد که پیوسته تلاش می‌کردند بلوک دفاعی ژیل ویسنته را باز کنند، اما در ضربات آخر دقت کافی نداشتند. مهمان در مالکیت توپ آغازین دست بالا را داشت، ولی در خلق موقعیت‌های خطرناک جدی برابر خط دفاعی منظم میزبان با چالش مواجه شد.[1]

در نیمه دوم، مسابقه به نبردی فرسایشی و متوقف‌شده با خطاهای پیاپی تاکتیکی و تراکم شدید در میانه میدان تبدیل شد. هر دو تیم مسابقه را با ۱۱ تلاش برای گلزنی به پایان رساندند، اما تا واپسین دقایق هیچ‌یک از سنگربانان ناچار به مهار استثنایی و دشوار نشدند.[4]

در دقیقه ۷۸، آلیون اندویه بازیکن ویتوریا در مرکز محوطه جریمه صاحب موقعیت شد، اما ضربه سر او روی ارسال آلن با آرامش در دستان لوکائو، سنگربان ژیل ویسنته، قرار گرفت. در وقت‌های تلف‌شده نیز ضربه پای راست ژوئلسون فرناندز، بازیکن تعویضی ژیل ویسنته، در محوطه جریمه بلوکه شد تا آخرین خطر مسابقه از بین برود.[3]

سوت پایان بازی پایانی منطقی بر شطرنج محتاطانه دو تیم بود که در آن هیچ‌یک شجاعت اعزام نیروهای هجومی پرتعداد برای تغییر نتیجه را نشان ندادند. ژیل ویسنته این تک‌امتیاز را مرهمی برای بازگشت به ثبات پس از شکست اخیر برابر پورتو دانست و ویتوریا نیز با یک کلین‌شیت ارزشمند و روحیه‌بخش به گیمارش بازگشت.[2]