علی کارتر با پیروزی بر مارک ویلیامز قهرمان مسابقات اوپن انگلیس شد

علی کارتر با نمایشی درخشان در فینال مسابقات اسنوکر اوپن انگلیس ۲۰۲۶، موفق شد مارک ویلیامز، اسطوره ولزی این رشته را با نتیجه ۹ بر ۶ شکست دهد. این پیروزی در سالن «برنت‌وود» نه‌تنها هفتمین عنوان قهرمانی رنکینگ را برای این بازیکن ۴۷ ساله به ارمغان آورد، بلکه جایزه ۱۰۰ هزار پوندی و جام «استیو دیویس» را نیز نصیب او کرد.[1][2][3]

مسیر کارتر برای رسیدن به این قهرمانی پر از چالش بود. او که پیش از این تورنمنت فرم ایده‌آلی نداشت، با غلبه بر حریفان سرسختی چون دینگ جونهوی در نیمه‌نهایی، خود را به فینال رساند. در سوی مقابل، مارک ویلیامز ۵۱ ساله که با پیروزی دراماتیک ۶ بر ۵ مقابل شان مورفی به فینال رسیده بود، به دنبال کسب یک افتخار دیگر در دوران حرفه‌ای طولانی خود بود.[1][4]

فینال در دو بخش برگزار شد. در بخش عصرگاهی، ویلیامز با تجربه بالای خود کنترل بازی را در دست گرفت. او با ثبت بریک‌های فوق‌العاده ۱۳۶، ۶۱ و ۱۳۲، برتری ۳ بر ۱ را ایجاد کرد. اگرچه کارتر با یک بریک ۱۰۳ امتیازی در فریم پنجم بازی را به تساوی ۳-۳ کشاند، اما ویلیامز با پیروزی در دو فریم پایانی این بخش، با برتری ۵ بر ۳ به استراحت رفت.[1]

با آغاز بخش شامگاهی، ورق کاملاً به سود کارتر برگشت. او با انرژی مضاعف وارد میدان شد و سه فریم متوالی را با سرعت بالا به سود خود پایان داد تا از حریف پیش بیفتد. ویلیامز تلاش کرد تا با یک بریک ۶۰ امتیازی در فریم دوازدهم، بازی را در عدد ۶ به تساوی بکشاند و از شکست سنگین در این بخش جلوگیری کند.[1][2]

اما این کارتر بود که در لحظات حساس تمرکز خود را حفظ کرد. در حالی که ویلیامز در چند فریم فرسایشی توپ‌های کلیدی را از دست داد، کارتر با ثبت بریک‌های ۶۴، ۵۷ و در نهایت یک بریک ۵۴ امتیازی در فریم پانزدهم، کار را تمام کرد. او با پیروزی در شش فریم از هفت فریم پایانی، بازگشتی رویایی را رقم زد.[1][2][3]

کارتر پس از این پیروزی در مقابل هواداران هم‌وطن خود گفت: «در حال حاضر این اتفاق برایم واقعی به نظر نمی‌رسد. من به اندازه بازیکنی مثل مارک ویلیامز جام نبرده‌ام، اما شکست دادن یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ در فینال، آن هم در مقابل تماشاگران خودی، یک رویای به حقیقت پیوسته است.» این قهرمانی همچنین باعث شد تا کارتر بار دیگر به جمع ۱۶ بازیکن برتر رنکینگ جهانی بازگردد.[1][2][3]

این مسابقات که اولین تورنمنت از سری «هوم نیشنز» در فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۷ بود، بار دیگر نشان داد که تجربه و پختگی در اسنوکر حرف اول را می‌زند. حضور دو بازیکن با مجموع سنی نزدیک به ۱۰۰ سال در فینال یک رویداد معتبر، گواهی بر این مدعاست که آمادگی ذهنی در این ورزش مرزهای سنی را جابه‌جا می‌کند.[4]

با پایان یافتن اوپن انگلیس، نگاه‌ها اکنون به ادامه فصل و مسابقات پیش‌رو دوخته شده است. کارتر با این روحیه مضاعف و بازگشت به اوج، ثابت کرد که همچنان رقیبی خطرناک برای مدعیان جوان‌تر است و ویلیامز نیز نشان داد که هنوز تا آویختن چوب اسنوکر خود فاصله زیادی دارد.[2][4]