کریس واکلین و الیوت سلسور با غلبه بر چالش‌ها به مرحله بعد لیگ قهرمانان اسنوکر صعود کردند

فصل ۲۰۲۶/۲۷ تور جهانی اسنوکر رسماً آغاز شده و هیجان زیادی را به مسابقات لیگ قهرمانان بت‌ویکتور در «ماتیولی آرنا» (Mattioli Arena) لستر آورده است. این تورنمنت به عنوان اولین رویداد رنکینگی تقویم، جایزه برتر ۳۳,۰۰۰ پوندی، امتیازات حیاتی رنکینگ در ابتدای فصل و بلیط ارزشمند حضور در مسابقات دعوتی «قهرمان قهرمانان» (Champion of Champions) را ارائه می‌دهد. فرمت طاقت‌فرسای مرحله اول، ۱۲۸ بازیکن را به ۳۲ گروه دوره‌ای (Round-robin) تقسیم می‌کند که تنها برنده هر گروه به مرحله دوم صعود می‌کند. این ساختار بی‌رحمانه هیچ جایی برای اشتباه باقی نمی‌گذارد و نخبگان این ورزش را مجبور می‌کند تا بلافاصله در برابر مدعیان مشتاق، ریتم خود را پیدا کنند.[1][5]

کریس واکلین، نفر سیزدهم جهان، واقعیت خشن مسابقات با فرمت کوتاه را در جریان رقابت‌های گروه ۵ خود از نزدیک تجربه کرد. قهرمان «اوپن اسکاتلند» در بازی افتتاحیه خود با نتیجه خیره‌کننده ۳-۱ مغلوب «برایان اوچویسکی» (Brian Ochoiski)، بازیکن آماتور فرانسوی شد؛ نتیجه‌ای که تهدید می‌کرد فصل او را پیش از شروع واقعی، از مسیر خارج کند. واکلین که به دیوار رسیده بود، می‌دانست هر لغزش دیگری منجر به حذف فوری او خواهد شد. او برای زنده نگه داشتن امیدهایش در لیگ قهرمانان و حفظ شتاب ابتدای فصل، به یک واکنش بی‌نقص در بازی‌های باقی‌مانده نیاز داشت.[1][3][5]

واکلین دقیقاً همان واکنش را نشان داد و انعطاف‌پذیری‌ای را به نمایش گذاشت که او را به جمع ۱۶ نفر برتر جهان رسانده بود. او با یک پیروزی قاطع ۳-۰ (وایت‌واش) مقابل «یائو پنگچنگ» (Yao Pengcheng) بازگشت، و بریک‌های ۶۲، ۷۰ و ۶۶ را ثبت کرد. سپس، سرنوشت گروه به بازی نهایی و تعیین‌کننده مقابل «لوک پینچز» (Luke Pinches) آماتور گره خورد؛ بازیکنی که به عنوان جایگزین دیرهنگام وارد رقابت‌ها شده و دو بازی اول خود را برده بود. واکلین با برتری ۳-۰ بر پینچز غلبه کرد که با یک بریک درخشان ۱۲۸ همراه بود، و به او اجازه داد تا با وجود هم‌امتیاز بودن با حریف (هر دو شش امتیاز)، به دلیل اختلاف فریم بهتر، صدرنشین گروه شود.[1][5]

در گروه ۹، الیوت سلسور، نفر نوزدهم جهان، نیز مسیری پرتنش و غیرقابل پیش‌بینی را برای تضمین جایگاه خود در مرحله دوم طی کرد. سلسور کار خود را با یک پیروزی محکم ۳-۱ مقابل «رابرت میلکینز» (Robert Milkins) کهنه‌کار آغاز کرد، اما تساوی ۲-۲ بعدی با «لیو ون‌وی» (Liu Wenwei) از چین، جدول گروه را کاملاً باز گذاشت. سلسور که برای بازی نهایی خود مقابل «لیام پولن» (Liam Pullen) آماده می‌شد – بازیکنی که او نیز در دو بازی اول خود یک برد و یک تساوی ثبت کرده بود – می‌دانست که تنها یک پیروزی قاطع، صعود او به مرحله بعدی را تضمین می‌کند.[2][4]

سلسور در اوج فشار، بهترین کیفیت اسنوکر دیده شده در «ماتیولی آرنا» در طول هفته را به نمایش گذاشت. او به طور سیستماتیک پولن را در یک پیروزی قاطع ۳-۰ در هم کوبید و اشتباهات جزئی حریفش را با بریک‌های تماشایی و تعیین‌کننده ۸۴، ۱۳۰ و ۶۸ مجازات کرد. بریک سنچری باشکوه، مهر تأییدی بر عملکرد مقتدرانه‌ای بود که جاه‌طلبی آشکار سلسور برای کسب اولین عنوان رنکینگی خود در طول فصل ۲۰۲۶/۲۷ را برجسته می‌کرد و پیامی قاطع به سایر رقبای میدان فرستاد.[2][4]

گروه ۲۳ نیز درامای به همان اندازه جذابی را ارائه داد که در نهایت به یک رویارویی پرتنش و «برنده همه چیز را می‌برد» برای جیمی رابرتسون، قهرمان سابق مسترز اروپا، ختم شد. رابرتسون پس از کسب دو تساوی متوالی ۲-۲ مقابل «حماد میاه» (Hammad Miah) و «آنتونی کووالسکی» (Antoni Kowalski) در بازی‌های ابتدایی خود، متوجه شد که برای صعود، به یک پیروزی مطلق مقابل «مارتین اودانل» (Martin O'Donnell) در بازی نهایی نیاز دارد. رابرتسون با تکیه شدید بر تجربه تاکتیکی گسترده خود، دو فریم اول را روی توپ‌های رنگی تضمین کرد و سپس با یک بریک دقیق ۵۹ در فریم سوم، پیروزی حیاتی ۳-۰ را قطعی ساخت.[2][4]

هفته آغازین در لستر همچنین عمق استعدادهای بین‌المللی در حال ظهور در این تور را برجسته کرد. «لی پیفان» (Lei Peifan) از چین پس از نبردی پرتنش با «ایشپریت سینگ چادها» (Ishpreet Singh Chadha) از هند، پیروز گروه ۱۶ شد. در حالی که سینگ چادها تنها به یک تساوی برای صعود نیاز داشت، این دو بازیکن دو فریم اول را تقسیم کردند. با این حال، لی پیفان دنده عوض کرد و دو فریم بعدی را برد تا پیروزی ۳-۱ را به دست آورد، که این موفقیت با کمک یک بریک عالی ۱۰۱ در اوایل روز حاصل شد.[1][3]

در همین حال، «استن مودی» (Stan Moody)، نوجوان انگلیسی که بسیار مورد توجه قرار گرفته، با صدرنشینی در گروه ۳۰ با یک رکورد شکست‌ناپذیری چشمگیر، بلوغ رو به رشد خود را در سطح حرفه‌ای نشان داد. مودی کمپین خود را با یک تساوی ۲-۲ دشوار مقابل «تاناوات تیراپونگ‌پایبون» (Thanawat Tirapongpaiboon) از تایلند آغاز کرد و در همان ابتدا سرسختی خود را به نمایش گذاشت. سپس، ریتم امتیازگیری خود را پیدا کرد و با کسب پیروزی‌های متوالی مقابل «استوارت کارینگتون» (Stuart Carrington) و «دنیل ولز» (Daniel Wells)، گروه را از آن خود کرد. عملکرد آرام و با اعتماد به نفس این نوجوان، نشان‌دهنده قصد آشکار او برای پیشرفت قابل توجه در رنکینگ جهانی در سال جاری است.[3]

فوریت جمع‌آوری امتیازات رنکینگ در این مراحل اولیه، با اعلامیه‌های اخیر تقویم تور جهانی اسنوکر تقویت شده است. مدیران تور، معرفی مسابقات «اوپن شنژن» (Shenzhen Open) را تأیید کردند؛ یک رویداد رنکینگی بزرگ و جدید که برای اواخر سپتامبر برنامه‌ریزی شده و جایگزین گرندپری شی‌آن (Xi'an Grand Prix) خواهد شد. این رویداد آسیایی با داشتن مجموع جایزه نقدی ۸۵۰,۰۰۰ پوندی و ۱۷۷,۰۰۰ پوند اختصاص یافته به قهرمان، نویدبخش درآمد بسیار بالایی برای کسانی است که می‌توانند جایگاه خود در سیدبندی را حفظ کنند.[6]

برای بازیکنانی که در لیگ قهرمانان رقابت می‌کنند، بقا در مرحله اول، اولین گام حیاتی برای تضمین جایگاهشان در تورنمنت‌های بزرگ مانند شنژن است. فرمت کوتاه بهترین از چهار فریم در لستر به عنوان یک عامل تساوی‌بخش نهایی عمل می‌کند، شروع‌های کُند را مجازات کرده و به بازیکنانی پاداش می‌دهد که می‌توانند بلافاصله از اشتباهات حریفان خود بهره ببرند. با به پایان رسیدن گروه‌های باقی‌مانده، رقابت برای ورود به جمع ۱۶ نفر برتر و بقا در تور، از هم‌اکنون در حال شکل دادن به روایت‌های فصل جدید است.[5][6]