آموزش مخفیانه سربازان روس توسط چین در زمینه جنگ پهپادی؛ استفاده از جنگ اوکراین برای درس‌های رزمی تایوان

اتحاد نظامی رو به تعمیق بین مسکو و پکن از حمایت اقتصادی فراتر رفته و به تبادل مستقیم و متقابل تاکتیک‌های مرگبار و پرسنل تبدیل شده است. بر اساس ارزیابی‌های اطلاعاتی اروپا و اسناد داخلی ارتش روسیه، چین به طور مخفیانه صدها سرباز روسی را در زمینه جنگ پیشرفته پهپادی و اقدامات متقابل الکترونیکی در تأسیساتی در داخل مرزهای خود آموزش داده است. این برنامه آموزشی پنهانی که در قالب یک توافق دوجانبه امضا شده توسط افسران ارشد در پکن در جولای ۲۰۲۵ رسمیت یافت، نشان‌دهنده تشدید قابل توجهی در دخالت چین در جنگ اوکراین است. نیروهای روسی، با رتبه‌هایی از گروهبان جزء تا سرهنگ دوم، به تأسیسات نظامی چین در پکن، نانجینگ و شیجیاژوانگ اعزام شدند تا بر همان سامانه‌هایی که در حال حاضر بر میدان نبرد تسلط دارند، مسلط شوند.[1][5][6]

در این تأسیسات تخصصی، پرسنل روسی آموزش‌های فشرده‌ای در زمینه عملیات پهپادهای دید اول شخص (FPV)، هدایت آتش خمپاره ۸۲ میلی‌متری از طریق شناسایی هوایی، و استقرار تفنگ‌های جنگ الکترونیک و سامانه‌های پرتاب تور طراحی شده برای رهگیری تهدیدات هوایی ورودی دریافت کردند. برنامه درسی به طور خاص برای رسیدگی به چالش‌های تاکتیکی که نیروهای روسی روزانه در اروپای شرقی با آن مواجه هستند، طراحی شده بود. پس از آموزش، چندین واحد تخصصی مستقیماً به خطوط مقدم در اوکراین اعزام شدند. آژانس‌های اطلاعاتی اروپا این اپراتورهای آموزش‌دیده چینی را در عملیات‌های رزمی پرمخاطره در کریمه اشغالی و منطقه به شدت مورد مناقشه زاپوریژیا ردیابی کرده‌اند و تأیید می‌کنند که انتقال دانش در مناطق فعال جنگی به سلاح تبدیل شده است.[1][6]

اما این تبادل نظامی به هیچ وجه یک طرفه نیست. در حالی که روسیه آموزش حیاتی و پشتیبانی فنی برای حفظ جنگ فرسایشی طاقت‌فرسای خود دریافت می‌کند، چین در حال استخراج چیزی به همان اندازه ارزشمند است: داده‌های رزمی زنده و فیلتر نشده. ارتش آزادی‌بخش خلق چین (PLA) که از سال ۱۹۷۹ در هیچ جنگ بزرگی شرکت نکرده است، از میدان‌های نبرد اوکراین به عنوان یک آزمایشگاه واقعی برای مدرن‌سازی دکترین قدیمی خود استفاده می‌کند. از سال ۲۰۲۴، پرسنل نظامی چینی در یک میدان آموزشی در نزدیکی ولگوگراد روسیه مستقر شده‌اند و در کنار واحدهای ارتش هشتم ترکیبی روسیه به مطالعه می‌پردازند. برنامه درسی به شدت بر واقعیت‌های خشن درگیری‌های مدرن و شدید، از جمله حملات شهری، جنگ خندق، استقرار میادین مین ترکیبی، و پزشکی رزمی خط مقدم تحت آتش شدید دشمن تمرکز دارد.[2][4]

پیامدهای استراتژیک این انتقال دانش بسیار فراتر از مرزهای اروپای شرقی است. مقامات اطلاعاتی غربی و تحلیلگران دفاعی هشدار می‌دهند که پکن به طور سیستماتیک در حال جذب این درس‌های میدان نبرد برای آماده‌سازی جهت یک حمله آبی-خاکی احتمالی به تایوان است. استفاده گسترده از پهپادهای خودمختار، آسیب‌پذیری اثبات شده ستون‌های زرهی سنتی، و اهمیت حیاتی جنگ الکترونیک در اوکراین، پروتکل‌های نظامی استاندارد را به طور اساسی تغییر داده است. چین فعالانه در حال تطبیق استراتژی‌های خود است و اذعان دارد که هر درگیری آینده در منطقه هند و اقیانوسیه به قابلیت‌های دقیقی نیاز دارد که در حال حاضر توسط نیروهای روسی آزمایش می‌شوند. ارتش آزادی‌بخش خلق با تجزیه و تحلیل موفقیت‌ها و شکست‌های ارتش روسیه، تلاش می‌کند تا از منحنی یادگیری دشواری که معمولاً با شروع یک جنگ بزرگ همراه است، عبور کند.[2][4]

این همکاری همچنین شامل انتقال فناوری‌های نظامی بسیار حساسی است که می‌تواند موازنه قدرت در اقیانوس آرام را تغییر دهد. بنا بر گزارش‌ها، مهندسان روسی به چین کمک می‌کنند تا زیردریایی‌های هسته‌ای خود را به طور قابل توجهی کمتر قابل شناسایی توسط سامانه‌های نظارتی غربی سازد – قابلیتی حیاتی برای اجرای هرگونه محاصره دریایی یا حمله آبی-خاکی در تنگه تایوان. علاوه بر این، دو کشور به طور مشترک در حال توسعه یک سامانه پیشرفته هشدار زودهنگام حمله موشکی هستند، پروژه‌ای که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، علناً آن را تأیید کرد. این هم‌افزایی تکنولوژیک نشان می‌دهد که مسکو مایل است در ازای حمایت مادی و تاکتیکی مستمر پکن، از محرمانه‌ترین اسرار دفاعی خود دست بکشد و بازدارندگی استراتژیک هر دو کشور را عملاً ادغام کند.[2]

علاوه بر این، ادغام پرسنل به خطوط مقدم رسیده است، به طوری که تحقیقات اخیر شواهدی از ثبت نام مستقیم اتباع چینی در نیروهای مسلح روسیه را فاش کرده است. بین ژوئن ۲۰۲۳ و می ۲۰۲۴، ده‌ها شهروند چینی در مراکز جذب نظامی در مسکو قرارداد امضا کردند. داده‌های داخلی ثبت نام نشان می‌دهد که این نیروهای تازه‌وارد، با محدوده سنی ۲۰ تا ۵۱ سال، به طور خاص برای پیوستن به تلاش‌های جنگی به پایتخت روسیه سفر کرده‌اند. چندین نفر از این مبارزان چینی در جنوب شرقی اوکراین در درگیری کشته شده‌اند، که گواهی غیرقابل انکار بر حضور آنها در میدان نبرد است.[3]

با وجود این شواهد فزاینده از دخالت مستقیم، پکن همچنان این اتهامات را رد می‌کند، موضع رسمی خود مبنی بر بی‌طرفی کامل را حفظ کرده و خود را به عنوان یک میانجی صلح بالقوه معرفی می‌کند. وزارت امور خارجه چین بارها گزارش‌های اطلاعاتی اروپا را به عنوان ساختگی‌های بی‌اساس که برای لکه‌دار کردن شهرت چین طراحی شده‌اند، رد کرده است. دیپلمات‌های چینی اصرار دارند که دولت به هیچ یک از طرفین درگیری کمک مرگبار ارائه نمی‌دهد و رسماً از شهروندان خود می‌خواهد از مناطق درگیری مسلحانه دوری کنند و تلاش می‌کنند دولت را از اقدامات مزدوران فردی جدا سازند.[1][3][4]

با این حال، تبادل متقابل فناوری پهپادی، آموزش رزمی و اطلاعات استراتژیک، نشان‌دهنده یک تغییر عمیق و برگشت‌ناپذیر در چشم‌انداز ژئوپلیتیک است. تمایز بین ارائه قطعات غیرنظامی با کاربرد دوگانه و آموزش فعال سربازانی که آنها را در نبرد به کار می‌برند، عملاً از بین رفته است. مقامات دفاعی غربی استدلال می‌کنند که اقدامات چین به منزله مشارکت خاموش اما فعال در تهاجم است و دقیقاً همان حمایت فنی و تاکتیکی مورد نیاز روسیه را برای حفظ عملیات‌های تهاجمی طاقت‌فرسای خود در برابر مواضع مستحکم اوکراین فراهم می‌کند.[2][4]

چین با استفاده از تجربه جنگی روسیه، برنامه مدرن‌سازی نظامی خود را به سرعت تسریع می‌کند. پیامد نهایی این اتحاد پنهانی بسیار فراتر از مرزهای کنونی درگیری است. اگر بحرانی در منطقه هند و اقیانوسیه رخ دهد، نیروهای مدافع تایوان با یک ارتش چینی آزمایش‌نشده که متکی بر دکترین نظری است، روبرو نخواهند شد. در عوض، آنها با دشمنی مواجه خواهند شد که مجهز به درس‌های سخت و خونین جنگ اوکراین است، و این امر محاسبات استراتژیک امنیت جهانی را به طور اساسی تغییر می‌دهد.[2][4]