آمریکا ویزای رئیس‌جمهور و هیئت اصلی ایران برای شرکت در نشست سازمان ملل را تایید کرد

پشت درهای بسته وزارت امور خارجه آمریکا در واشنگتن، روز پنج‌شنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ (۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶)، تصمیم نهایی برای یکی از حساس‌ترین پرونده‌های روادید سال اتخاذ شد. مقامات آمریکایی تایید کردند که ویزای مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، و هیئت اصلی همراه او برای حضور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد صادر شده است؛ تصمیمی که به روزها گمانه‌زنی درباره سرنوشت این سفر پایان داد.

چند مقام آمریکایی که به دلیل قوانین حریم خصوصی ویزا نخواستند نامشان فاش شود، تایید کردند که نام عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران نیز در میان دریافت‌کنندگان ویزا به چشم می‌خورد. با این حال، سفر امسال هیئت ایرانی به خیابان‌های شلوغ منهتن، با محدودیت‌های بی‌سابقه‌ای همراه خواهد بود.[1]

سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده در بیانیه‌ای صریح اعلام کرد: «مطابق با تعهدات ما به عنوان کشور میزبان، هیئت اصلی از سوی ایران می‌تواند در هفته سطح بالای مجمع عمومی شرکت کند.» اما او بلافاصله خطوط قرمز را ترسیم کرد؛ هیئت ایرانی حق خروج از محدوده تعیین‌شده در نیویورک را نخواهد داشت و خرید کالاهای لوکس برای آن‌ها اکیداً ممنوع است.[1]

اگر در سال‌های گذشته هیئت‌های ایرانی با تعداد زیادی از همراهان قدم به مقر سازمان ملل می‌گذاشتند، امسال تصویر متفاوتی رقم خواهد خورد. مقامات واشنگتن تاکید کرده‌اند که ویزا تنها برای «هیئت اصلی» و «کارکنان کاملاً ضروری» صادر شده است و ابعاد این گروه به شکل محسوسی کوچکتر از سال گذشته است.

صدور این روادید در حالی انجام شد که واشنگتن برای دومین سال متوالی، درهای ورود به نیویورک را به روی محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین بست. این تضاد در تصمیم‌گیری، توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرده و نشان‌دهنده پیچیدگی‌های سیاست خارجی آمریکا در قبال مهمانان سازمان ملل است.[1]

پیش از این تاییدیه، عباس موسوی، معاون تشریفات دفتر ریاست‌جمهوری، در تهران هشدار داده بود که هرگونه ممانعت از صدور ویزا، اقدامی خلاف مقررات بین‌المللی خواهد بود. اکنون که این مانع برداشته شده، هیئت ایرانی در حال آماده‌سازی برای سفری است که می‌تواند یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های دیپلماتیک دولت جدید باشد.

این سفر در سایه سنگین تنش‌های شش‌ماهه اخیر، از جمله درگیری‌ها در دریای سرخ و توقف مذاکرات هسته‌ای، انجام می‌شود. برای مسعود پزشکیان، ایستادن پشت تریبون سبز رنگ مجمع عمومی، تنها یک سخنرانی ساده نیست؛ بلکه نخستین رویارویی مستقیم او با جامعه جهانی در قلب نیویورک است.[1][2]

با قطعی شدن این سفر، اکنون نگاه‌ها به دیدارهای حاشیه‌ای و راهروهای مقر سازمان ملل دوخته شده است. جایی که دیپلمات‌ها تلاش می‌کنند تا در میان محدودیت‌های تردد و سایه سنگین تحریم‌ها، راهی برای مدیریت بحران‌های جاری پیدا کنند؛ ماموریتی که موفقیت آن به تصمیمات روزهای آینده در نیویورک بستگی دارد.[2]