بازگشت موفقیت‌آمیز «ذوالفکری»، شناگر مالزیایی، پس از مصدومیت با کسب طلای ۸۰۰ متر در اوپن مالزی

برای یک شناگر نخبه سبک آزاد، شانه موتور محرک است و هرگونه اختلال در مکانیک آن می‌تواند تهدیدی برای کل دوران حرفه‌ای باشد. «ذوالفکری»، شناگر ۱۸ ساله مالزیایی متخصص مسافت‌های طولانی، اواخر سال گذشته دقیقاً با چنین تهدیدی روبرو شد؛ زمانی که گیر افتادن عصب در شانه‌اش او را مجبور به ترک آب کرد و امیدهایش برای کسب مدال در بازی‌های دریایی آسیای جنوب شرقی تایلند را از بین برد.[1][8]

گیر افتادن عصب در مجموعه شانه به ویژه برای ورزشکاران آبی چالش‌برانگیز است. حرکت تکراری بالای سر که برای شنای آزاد لازم است، فشار زیادی بر روتاتور کاف و مسیرهای عصبی اطراف وارد می‌کند و اغلب منجر به التهاب و مکانیک‌های جبرانی در شنا می‌شود که می‌تواند آسیب‌های بیشتری را به دنبال داشته باشد. توانبخشی نیازمند یکپارچه‌سازی دقیق و مرحله‌ای است تا اطمینان حاصل شود که بافت می‌تواند پیشرفت بار را بدون بازگشت مجدد تحمل کند.[4][5][6]

پس از ماه‌ها ریکاوری صبورانه و فیزیوتراپی، ذوالفکری رسماً بازگشت خود به اوج آمادگی را اعلام کرد. این نوجوان در مسابقات اوپن مالزی در «بوکیت جلیل»، مدال طلای ۸۰۰ متر آزاد را با زمان مقتدرانه ۸ دقیقه و ۱۳.۹۰ ثانیه کسب کرد. این عملکرد یک جهش بزرگ نسبت به زمان ۸ دقیقه و ۲۱.۹۲ ثانیه‌ای بود که او تنها سه ماه قبل در مسابقات قهرمانی گروه سنی دعوتی مالزی ثبت کرده بود.[1]

زمان برنده شدن او تنها ۱.۲۳ ثانیه با بهترین رکورد شخصی‌اش یعنی ۸ دقیقه و ۱۲.۶۷ ثانیه فاصله داشت که آن را در سال ۲۰۲۳ در استرالیا ثبت کرده بود. ذوالفکری پس از مسابقه اظهار داشت: «من بیش از هشت ثانیه بین این دو مسابقه پیشرفت کردم. زمان من بسیار نزدیک به بهترین رکورد شخصی‌ام بود، تنها یک ثانیه فاصله داشت. من به آرامی در حال بازگشت به اوج خود هستم، زمانی که آن ۸:۱۲ را شنا کردم، بنابراین بسیار خوشحالم.»[1]

استقامت ذوالفکری در رشته‌های متعدد این مسابقات حفظ شد و ثابت کرد که شانه‌اش می‌تواند در برابر حجم بالای مسابقات مقاومت کند. او دومین مدال طلای خود را در مسابقه طاقت‌فرسای ۱۵۰۰ متر آزاد با زمان ۱۵ دقیقه و ۵۸.۹۲ ثانیه به دست آورد و همچنین یک مدال نقره در ۴۰۰ متر آزاد با زمان ۳ دقیقه و ۵۸.۳۷ ثانیه کسب کرد و تنها پشت سر هم‌تیمی ملی خود، «کیو هو یین»، قرار گرفت.[1]

این بازگشت موفقیت‌آمیز، یک مهره حیاتی را به ترکیب تیم ملی شنای مالزی بازگرداند. ذوالفکری اولین بار با کسب شش مدال طلا برای قلمروهای فدرال در بازی‌های مالزی (سوکوما) در ساراواک، خود را به عنوان امیدوارکننده‌ترین شناگر جوان مسافت‌های طولانی کشور معرفی کرد. غیبت او در پایان سال ۲۰۲۵ شکاف قابل توجهی در چشم‌انداز مدال‌آوری منطقه‌ای تیم ایجاد کرده بود.[1][2][3][8]

متخصصان پزشکی ورزشی خاطرنشان می‌کنند که بازگشت به حجم کامل رقابتی پس از آسیب عصبی، ورزشکاران را ملزم می‌کند که نه تنها بر محدودیت‌های فیزیکی، بلکه بر موانع روانی مربوط به درد و تلاش نیز غلبه کنند. ذوالفکری به ماهیت ناهموار این فرآیند اذعان کرد و گفت: «من در حال بهتر شدن هستم. همانطور که از مسابقات قبلی می‌بینید، مسابقاتی داشتم که خوب پیش رفتند و برخی دیگر نه، اما ما از اشتباهات درس می‌گیریم.»[1][4][7]

با بهبود کامل شانه‌اش و کاهش سریع زمان‌هایش، ذوالفکری اکنون تمرکز خود را به نیمه دوم شلوغ فصل ۲۰۲۶ معطوف کرده است. اولویت داخلی فوری او دفاع از عناوین خود در بازی‌های آتی مالزی است که به عنوان آخرین مرحله آماده‌سازی قبل از ورود او به صحنه گسترده‌تر بین‌المللی عمل خواهد کرد.[1][8]

اهداف نهایی این شناگر احیا شده، بازی‌های مشترک‌المنافع گلاسکو و بازی‌های آسیایی در اواخر سال جاری هستند. اگر مسیر پیشرفت او در اوپن مالزی نشانه‌ای باشد، ذوالفکری با موفقیت از یکی از دشوارترین آسیب‌های ورزشی عبور کرده و آماده است تا زمانی که رقابت‌ها در بالاترین سطح قرار دارند، بهترین رکوردهای شخصی خود را به چالش بکشد.[1][8]