بازگشت شگفت‌انگیز کالوین جاستوس، شناگر آفریقای جنوبی، پس از پنج سال دوری و مصدومیت شدید، به تیم بازی‌های مشترک‌المنافع

کنفدراسیون ورزش، المپیک و پارالمپیک آفریقای جنوبی (SASCOC) فهرست نهایی شناگران خود را برای بازی‌های مشترک‌المنافع ۲۰۲۶ در گلاسکو اعلام کرد، و در میان کهنه‌کاران پرافتخار، نامی به چشم می‌خورد که بسیاری گمان می‌کردند دیگر هرگز در فهرست‌های بین‌المللی دیده نخواهد شد: کالوین جاستوس.[1][4]

حضور این ورزشکار ۳۰ ساله المپیکی در تیم، نقطه اوج یک سفر طاقت‌فرسای پنج ساله برای بازگشت به استخر است. پس از المپیک ریو ۲۰۱۶، جاستوس دچار یک آسیب فاجعه‌بار در ناحیه کمر شد؛ بیرون‌زدگی سه دیسک نخاعی که عصب سیاتیک او را به شدت تحت فشار قرار داد.[2][5]

آسیب عصبی به قدری ناتوان‌کننده بود که جاستوس به مدت یک سال کامل قادر به راه رفتن نبود. در طول دوران طولانی نقاهت، بدن او تحلیل رفت و منجر به کاهش وزن ۲۰ کیلوگرمی شد و او را مجبور به بازنشستگی زودهنگام و دردناک از ورزشی کرد که زندگی خود را وقف آن کرده بود.[3][6]

جاستوس پس از دوری از استخر، به لس‌آنجلس نقل مکان کرد تا حرفه‌ای را به عنوان طراح مد دنبال کند، با این فرض که دوران رقابت‌های نخبه برای همیشه پشت سرش مانده است. با این حال، هنگامی که بدن او سرانجام شروع به بهبودی و بازیابی ثبات ساختاری کرد، تمایلی دوباره برای آزمودن محدودیت‌های فیزیکی‌اش در او شکل گرفت.[2][6]

جاستوس توضیح داد: «آن دوره یکی از پایین‌ترین نقاط زندگی‌ام بود، اما وقتی از آن آسیب بهبود یافتم، انگیزه زیادی پیدا کردم تا قوی‌تر شوم و تا جایی که می‌توانم از بدنم استفاده کنم.» او به زودی خود را دوباره در آب یافت، به سرعت دوباره عاشق این ورزش شد و تصمیم گرفت یک بازگشت بسیار بعید را آغاز کند.[2][5]

این بازگشت به شکلی تماشایی در مسابقات قهرمانی ملی شنای آفریقای جنوبی در گکبرها (Gqeberha) در آوریل گذشته محقق شد. در دور مقدماتی ۵۰ متر آزاد صبح، جاستوس با زمان خیره‌کننده ۲۱.۹۷ ثانیه به خط پایان رسید و با موفقیت استاندارد سخت‌گیرانه کسب سهمیه بازی‌های مشترک‌المنافع را پشت سر گذاشت.[2][5]

او این عملکرد را با کسب اولین عنوان قهرمانی ملی خود در بیش از یک دهه دنبال کرد. در فینال ۵۰ متر پروانه، جاستوس با زمان ۲۳.۶۸ ثانیه به دیوار رسید و با اختلاف بسیار ناچیز ۰.۰۱ ثانیه، چاد لو کلوس، اسطوره المپیکی آفریقای جنوبی، را شکست داد و مدال طلا را از آن خود کرد.[3][6]

بازگشت او در جامعه شنای آفریقای جنوبی بازتاب عمیقی داشته و نسل‌های مختلف ورزشکاران را به هم پیوند داده است. پیتر کوئتزه، قهرمان ۲۱ ساله جهان در کرال پشت که او نیز برای تیم گلاسکو سهمیه گرفته است، فاش کرد که پیش از عضویت در تیم ملی، برای نکات تمرینی، ولاگ‌های محبوب جاستوس در یوتیوب را تماشا می‌کرده است.[1][2]

جاستوس تنها شناگر آفریقای جنوبی نیست که فصل ۲۰۲۶ را به تور رستگاری تبدیل کرده است. لارا ون نیکرک، قهرمان دو دوره بازی‌های مشترک‌المنافع، نیز پس از غیبت در مسابقات قهرمانی ملی سال گذشته به دلیل آسیب شدید کمر خود، با پیروزی در ۵۰ متر قورباغه با زمان ۳۰.۵۰ ثانیه، بلیط خود را برای گلاسکو تضمین کرد.[2][6]

با تضمین جایگاه خود در بازی‌های مشترک‌المنافع، جاستوس اکنون به آینده‌ای دورتر چشم دوخته است. او که در لس‌آنجلس زندگی و کار می‌کند، علناً اعلام کرده است که چشم‌انداز رقابت در بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ در شهر جدیدش، همچنان انگیزه نهایی و اصلی اوست.[2][6]