پیشتازی زودهنگام بریتانیای کبیر در مسابقات شنای جوانان اروپا؛ آمالی اسمیت رکورد ۴۰۰ متر مختلط انفرادی را شکست

مسابقات قهرمانی شنای جوانان اروپا ۲۰۲۶ رسماً در مونیخ آغاز شده است و استخر تاریخی المپیاشویم‌هاله (Olympiaschwimmhalle) را به ویترینی از سریع‌ترین ستاره‌های نوظهور قاره تبدیل کرده است.[1]

این مکان که برای بازی‌های المپیک ۱۹۷۲ ساخته شده است، با معماری نمادین و فراگیر خود، پس‌زمینه‌ای برای یک روز افتتاحیه پرهیاهو و رکوردشکن فراهم کرد.[1][6]

بریتانیای کبیر، در تلاش برای دفاع از جایگاه خود در صدر جدول کلی مدال‌ها از مسابقات قهرمانی ۲۰۲۵، بلافاصله پیشتازی زودهنگامی را به دست آورد.[2][5]

شتاب تیم بریتانیا توسط آمالی اسمیت ۱۶ ساله تقویت شد، که در ۴۰۰ متر مختلط انفرادی زنان یک عملکرد استادانه ارائه داد.[1]

اسمیت که با هدف صریح دفاع از عنوان قهرمانی خود وارد مونیخ شده بود، مسابقه‌ای با زمان‌بندی عالی اجرا کرد. این نوجوان بریتانیایی که در نیمه راه تقریباً پنج ثانیه عقب بود، با یک پای کرال سینه ویرانگر، از ویوین یاکل (Vivien Jackl) مجارستانی، قهرمان سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، پیشی گرفت.[1][4]

اسمیت با زمان ۴:۳۵.۳۲ به خط پایان رسید و رکورد قهرمانی خود را که سال گذشته در اسلواکی با زمان ۴:۳۷.۰۲ ثبت کرده بود، شکست.[1][4]

یاکل با زمان بسیار قابل احترام ۴:۳۷.۴۷ مدال نقره را کسب کرد، در حالی که ویکتوریا بلینووا (Viktoriia Blinova)، ورزشکار بی‌طرف انفرادی (AIN)، مدال برنز را با زمان ۴:۴۵.۷۸ به گردن آویخت.[1]

برای اسمیت، این پیروزی تأییدی بر یک دوره تمرینی طاقت‌فرسا بود و جایگاه او را به عنوان یکی از شناگران برتر مختلط در رده‌های جوانان جهان تثبیت کرد.[1]

موفقیت بریتانیا در مسابقات امدادی ادامه یافت و عمق خط لوله توسعه‌ای آنها را برجسته کرد. اسمیت دوباره به استخر بازگشت تا به تیم امدادی ۴ در ۱۰۰ متر آزاد زنان بریتانیای کبیر کمک کند تا با ثبت رکورد جدید جوانان اروپا (۳:۳۷.۳۵) مدال طلا را کسب کند.[1][2]

با این حال، شگفت‌انگیزترین زمان شب در امدادی ۴ در ۱۰۰ متر آزاد مردان ثبت شد. کوارتت ورزشکاران بی‌طرف انفرادی (AIN) بر میدان مسلط شدند و رکوردهای جهانی جوانان را به طور متوالی هم در دور مقدماتی و هم در فینال شبانه شکستند.[1]

آنها تقریباً چهار ثانیه جلوتر از قهرمانان مدافع، یعنی ایتالیا، که با زمان ۳:۱۵.۴۶ نقره گرفت، به پایان رسیدند، در حالی که بریتانیای کبیر مدال برنز را از آن خود کرد.[1]

فراتر از فینال‌ها، دورهای مقدماتی و نیمه‌نهایی نگاهی اجمالی به نبردهای سختی که در طول این مسابقات شش روزه در پیش است، ارائه داد. در ۵۰ متر کرال سینه مردان، یان فولتن (Jan Foltyn) از جمهوری چک در مرحله مقدماتی صبحگاهی رکورد جدید قهرمانی (۲۷.۱۸) را ثبت کرد.[1][6]

این زمان دقیق به طرز شگفت‌انگیزی توسط مکس مورگان (Max Morgan) از بریتانیای کبیر در نیمه‌نهایی شبانه تکرار شد و زمینه را برای یک رویارویی بسیار مورد انتظار برای مدال طلا فراهم کرد.[1]

کشورهای دیگر نیز در اوایل مسابقات حضور خود را نشان دادند. فلیم هانلی (Phelim Hanley) از ایرلند در ۲۰۰ متر پروانه بهترین رکورد شخصی خود (۲:۰۱.۷۸) را ثبت کرد و زمان قابل توجهی را نسبت به رکورد قبلی خود کاهش داد تا به نیمه‌نهایی صعود کند.[3]

عملکرد او توزیع گسترده استعدادها را در میان ۵۹۹ ورزشکار نماینده ده‌ها فدراسیون اروپایی برجسته می‌کند.[1][3]

با پیشرفت مسابقات قهرمانی، انتظار می‌رود جدول رده‌بندی فشرده‌تر شود. ایتالیا با ۴۰ شناگر، بزرگترین هیئت اعزامی را به مونیخ آورده است، و پس از آن تیم AIN با ۳۹ نفر و کشور میزبان آلمان با ۳۷ نفر قرار دارند.[1]

این تیم‌های پرتعداد از نظر ریاضی موقعیت خوبی برای کسب امتیازات ثابت در بیش از ۷۰ رویداد باقی‌مانده دارند.[1][6]

طرفداران و تحلیلگران همچنین مشتاقانه منتظر چندین رویارویی انفرادی برجسته در اواخر هفته هستند. تایوس یوسکا (Tajus Juska)، پدیده ۱۷ ساله سرعت از لیتوانی، آماده دفاع از عناوین ۵۰ متر و ۱۰۰ متر آزاد خود است.[1]

او با لوکا هوک (Luca Hoek) از اسپانیا رقابت سختی خواهد داشت و این رقابت، که صحنه سرعت جوانان اروپا را در دو سال گذشته تعریف کرده است، دوباره شعله‌ور خواهد شد.[1]

عملکردهای مونیخ فراتر از مدال‌های جوانان اهمیت دارند. برای بسیاری از این ورزشکاران، زمان‌های ثبت شده در این هفته به عنوان یک گام حیاتی به سوی مسابقات قهرمانی شنای بزرگسالان اروپا در پاریس در ماه آینده عمل می‌کند.[1][5]

با نزدیک شدن به المپیک لس‌آنجلس ۲۰۲۸، نوجوانانی که بر المپیاشویم‌هاله مسلط شده‌اند، به سرعت ثابت می‌کنند که برای بزرگترین صحنه جهانی آماده‌اند.[1][6]