به‌روزرسانی سقف حقوق LCK: قوانین جدید قراردادهای بازیکنان ستاره را تغییر می‌دهد

لیگ قهرمانان کره (LCK) با اعمال تغییرات گسترده در مقررات مالی ورزشی (SFR)، نحوه تیم‌بندی و ساختار قراردادها را برای همیشه تغییر داد. این قوانین جدید که در ۸ سپتامبر معرفی شدند و از امروز، ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶، رسماً به اجرا درمی‌آیند، یک سیستم مالیات تجملاتی چهار-سطحی و سخت‌گیرانه را معرفی کرده و تخفیف‌های سقف حقوق را که پیش‌تر به بازیکنان ستاره و باسابقه‌ تعلق می‌گرفت، به شدت محدود می‌کنند.[1]

هسته اصلی این به‌روزرسانی، بستن راه گریز برای ساخت «تیم‌های رویایی» (Superteams) است. در سیستم قدیمی، تیم‌های ثروتمند می‌توانستند چندین بازیکن پرافتخار را در یک ترکیب جمع کنند و با تکیه بر دستاوردهای تمام دوران حرفه‌ای آن‌ها، برای همه این ستاره‌ها ۵۰ درصد تخفیف در سقف حقوق دریافت کنند. اما حالا معیارها تغییر کرده است؛ بازیکنان برای دریافت این تخفیف باید در یک بازه زمانی سه‌ساله (برای فصل پیش‌رو، از ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵) حداقل شش امتیاز عملکردی کسب کنند.[1][2]

مهم‌تر از همه، مدیریت لیگ یک سقف قطعی برای تعداد بازیکنان مشمول این معافیت تعیین کرده است. از این پس، هر تیم تنها می‌تواند این تخفیف را برای حداکثر دو بازیکن اعمال کند. این قانون مستقیماً جلوی سازمان‌های متمول را می‌گیرد تا نتوانند یک ترکیب پنج‌نفره از ستاره‌های گران‌قیمت را با تخفیف‌های نجومی روانه مسابقات کنند و تیم‌ها را مجبور می‌کند تا ستاره‌های پردرآمد را با استعدادهای ارزان‌تر ترکیب کنند.[1][2]

سیستم مالیات تجملاتی نیز برای جریمه سنگینِ تیم‌های پرخرج بازطراحی شده است. سیستم دو-سطحی قبلی جای خود را به یک نردبان مالیاتی چهار-سطحی و تصاعدی داده است. سقف پایه هزینه‌ها برای پنج بازیکن پردرآمد هر تیم همچنان روی رقم ۴ میلیارد وون کره (حدود ۲.۸۶ میلیون دلار آمریکا) ثابت مانده است.

اگر مجموع حقوق پرداختی یک تیم از این مرز ۴ میلیارد وون عبور کند، مالیات‌های تصاعدی اعمال می‌شود: ۲۵ درصد جریمه برای هزینه‌های بین ۴ تا ۶ میلیارد وون، ۳۵ درصد برای ۶ تا ۸ میلیارد وون، و ۵۰ درصد برای ۸ تا ۱۰ میلیارد وون. بی‌رحمانه‌ترین سطح این مالیات برای تیم‌هایی است که بیش از ۲۵۰ درصد سقف مجاز (بالای ۱۰ میلیارد وون) خرج کنند؛ این تیم‌ها باید ۶۰ درصد مالیات تجملاتی برای مبلغ مازاد بپردازند.[1]

برای جلوگیری از بحران مالی ناگهانی برای تیم‌هایی که پیش‌تر قراردادهای بلندمدت امضا کرده‌اند، LCK یک «بند معافیت» (Grandfather clause) را در قوانین گنجانده است. بازیکنانی که پیش از ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶ قراردادهای چندساله امضا کرده‌اند و واجد شرایط سیستم قبلی بوده‌اند، تخفیف ۵۰ درصدی سقف حقوق خود را تا پایان مدت قرارداد فعلی حفظ خواهند کرد.[1][2]

این بند معافیت به این معناست که تیم‌هایی که در حال حاضر چندین ستاره محافظت‌شده در اختیار دارند، می‌توانند همچنان از کسر مالیات حقوق بهره‌مند شوند. با این حال، تمدید قراردادها چالش‌برانگیز خواهد بود. آرنولد هور (Arnold Hur)، مدیرعامل سازمان Gen.G، درباره این محدودیت‌های جدید می‌گوید: «این تغییر شرایط را برای ما سخت‌تر می‌کند. من وانمود نمی‌کنم که این‌طور نیست، اما از آن به عنوان بهانه هم استفاده نخواهم کرد. بازی تغییر کرده و این تغییر به نفع ما نبوده است، بنابراین حالا باید بفهمیم چگونه تحت این شرایط پیروز شویم».[1][3]

درآمدهای حاصل از این مالیات‌های سنگین به جیب رایت گیمز (Riot Games) یا دفتر LCK نمی‌رود. در عوض، این پول بین تیم‌هایی توزیع می‌شود که به «کف هزینه‌های تعیین‌شده» پایبند باشند؛ یعنی تیم‌هایی که حداقل ۷۰ درصد از سهم درآمد خود از LCK را صرف پرداخت حقوق بازیکنان کنند. این سازوکار تضمین می‌کند که جریمه‌های پرداختی توسط تیم‌های پرخرج، مستقیماً به پایداری مالی سایر تیم‌های اکوسیستم کمک کند.