رفتن به محتوای اصلی
بحران داروییسازمان تأمین اجتماعی· 2 دقیقه مطالعه· در سلامت

بحران دسترسی به انسولین در ایران؛ سرگردانی بازنشستگان در پی افزایش ۵۰ درصدی قیمت‌ها

افزایش شدید قیمت انسولین و نایاب شدن آن در مراکز درمانی تأمین اجتماعی، بازنشستگان مبتلا به دیابت را با بحران جدی مواجه کرده است. برخی از بیماران به دلیل ناتوانی مالی، روند درمان خود را متوقف کرده‌اند که خطرات جبران‌ناپذیری برای سلامت آن‌ها به همراه دارد.

به قلم الهام شاهرخی

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

بیماران دیابتی در ایران، به‌ویژه بازنشستگان، این روزها با چالش بی‌سابقه‌ای برای تأمین داروهای حیاتی خود روبه‌رو هستند. گزارش‌ها حاکی از آن است که قیمت انسولین و داروهای پرمصرف فشار خون در یک ماه گذشته تا ۵۰ درصد افزایش یافته است.[1]

این افزایش قیمت ناگهانی در حالی رخ داده که داروهای مذکور در مراکز درمانی وابسته به سازمان تأمین اجتماعی نایاب شده‌اند. بازنشستگان می‌گویند برای تهیه انسولین مجبورند به داروخانه‌های آزاد سطح شهر مراجعه کنند که هزینه‌های هنگفتی را به آن‌ها تحمیل می‌کند.[1][2]

نمایندگان بازنشستگان از وضعیت اسف‌بار مستمری‌بگیرانی خبر می‌دهند که میان تأمین هزینه‌های اولیه زندگی و ادامه درمان خود گرفتار شده‌اند. به گفته آن‌ها، برخی از این افراد به دلیل ناتوانی در پرداخت هزینه‌های جدید، مراجعه به پزشک و دریافت دارو را کاملاً متوقف کرده‌اند.[2]

روند افزایش ۵۰ درصدی قیمت انسولین در یک ماه اخیر.

ریشه‌های یک بحران دارویی

حسن صادقی، از فعالان کارگری، با اشاره به شیوع بالای بیماری‌هایی مانند دیابت و فشار خون در میان افراد بالای ۶۰ سال، این وضعیت را نگران‌کننده توصیف کرده است. او تأکید می‌کند که قیمت داروهای مرتبط با این دو بیماری در بازار آزاد به شکل نجومی بالا رفته است.[3]

جستجوی دارو از داروخانه‌های هلال‌احمر تا داروخانه ۱۳ آبان، به یک رویه طاقت‌فرسا برای سالمندان تبدیل شده است. پیدا کردن یک قلم انسولین ساده نیازمند ساعت‌ها ایستادن در صف و رفت‌وآمد در سطح شهر است که برای افراد بیمار و سالخورده بسیار دشوار است.[2]

بحران کمبود دارو در مراکز تأمین اجتماعی تا حد زیادی به بدهی‌های انباشته بیمه‌ها به داروخانه‌ها و شرکت‌های پخش دارو بازمی‌گردد. این زنجیره معیوب مالی باعث شده تا داروخانه‌های دولتی نتوانند ذخایر دارویی خود را به‌موقع تجدید کنند.[1][3]

مراکز درمانی تأمین اجتماعی با کمبود شدید داروهای پرمصرف مواجه شده‌اند.

پیامدهای توقف درمان

توقف مصرف انسولین برای یک بیمار دیابتی به معنای پذیرش خطراتی همچون نارسایی کلیوی، مشکلات قلبی و حتی قطع عضو است. پزشکان هشدار می‌دهند که قطع ناگهانی این هورمون حیاتی می‌تواند در کوتاه‌مدت منجر به کمای دیابتی و به خطر افتادن جان بیمار شود.

با وجود هشدارهای مکرر فعالان صنفی و گزارش‌های میدانی از سرگردانی بیماران، نهادهای مسئول تاکنون راهکار مشخصی برای حل این بحران ارائه نکرده‌اند. بازنشستگان همچنان در انتظار تدبیری هستند تا بتوانند بدون دغدغه مالی، به حداقل حقوق خود یعنی دسترسی به داروی ارزان دست یابند.[2][3]

چرا مهم است

توقف درمان با انسولین می‌تواند منجر به عوارض حاد دیابت از جمله نارسایی کلیوی، نابینایی و قطع عضو شود و جان هزاران بازنشسته را که توان پرداخت هزینه‌های آزاد را ندارند، به خطر بیندازد.

بررسی عمیق دیدگاه‌ها

نگرانی مستمری‌بگیران

بازنشستگان از ناتوانی در تأمین هزینه‌های جدید دارویی می‌گویند.

بسیاری از بازنشستگان با حقوق‌های ثابت و پایین، توانایی همگام شدن با تورم ۵۰ درصدی در بخش دارو را ندارند. آن‌ها که سال‌ها حق بیمه پرداخت کرده‌اند، اکنون انتظار دارند سازمان تأمین اجتماعی خدمات درمانی رایگان یا ارزان‌قیمت را تضمین کند. سرگردانی روزانه میان داروخانه‌های مختلف برای یافتن یک قلم دارو، علاوه بر فشار مالی، آسیب‌های روانی و جسمی فراوانی را به این قشر آسیب‌پذیر وارد کرده است.

هشدار فعالان کارگری

نمایندگان کارگران نسبت به رها شدن سلامت بازنشستگان هشدار می‌دهند.

فعالان حقوق کارگران و بازنشستگان معتقدند که دولت و نهادهای بیمه‌گر در انجام وظایف ذاتی خود کوتاهی کرده‌اند. آن‌ها تأکید دارند که داروهای حیاتی مانند انسولین نباید مشمول نوسانات شدید قیمتی شوند. از دیدگاه این گروه، توقف درمان توسط بیماران یک فاجعه خاموش است که در ماه‌های آینده خود را به شکل افزایش آمار بستری‌ها و مرگ‌ومیر در بیمارستان‌ها نشان خواهد داد.

نکات کلیدی

  1. قیمت انسولین و داروهای فشار خون در یک ماه اخیر تا ۵۰ درصد افزایش یافته است.
  2. داروهای حیاتی در مراکز درمانی وابسته به سازمان تأمین اجتماعی نایاب شده‌اند.
  3. برخی از بازنشستگان به دلیل ناتوانی در پرداخت هزینه‌های آزاد، روند درمان خود را متوقف کرده‌اند.
  4. فعالان کارگری نسبت به عواقب جبران‌ناپذیر قطع دارو برای سالمندان هشدار داده‌اند.

آنچه نمی‌دانیم

  • مشخص نیست سازمان غذا و دارو چه برنامه‌ای برای جبران کمبود انسولین در مراکز دولتی دارد.
  • هنوز آمار دقیقی از تعداد بیمارانی که به دلیل مشکلات مالی درمان خود را رها کرده‌اند، منتشر نشده است.
بازنشستگان و بیماران 50%نمایندگان کارگری 30%مراکز درمانی خصوصی 20%
بازنشستگان و بیماران
معتقدند که افزایش قیمت‌ها و نایاب شدن دارو در مراکز دولتی، حق حیات و سلامت آن‌ها را سلب کرده است.
نمایندگان کارگری
دولت و سازمان تأمین اجتماعی را مسئول تأمین داروی ارزان برای مستمری‌بگیران می‌دانند و نسبت به عواقب این بحران هشدار می‌دهند.
مراکز درمانی خصوصی
تأخیر در پرداخت مطالبات از سوی بیمه‌ها را عامل اصلی ناتوانی در تأمین و توزیع داروهای حیاتی عنوان می‌کنند.

دیدگاه‌هایی که این گزارش پوشش نداده

  • وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
  • سازمان غذا و دارو

منابع

پوشش منابع

3 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

بازنشستگان و بیماران 50%نمایندگان کارگری 30%مراکز درمانی خصوصی 20%
  1. [1]Iran Internationalمراکز درمانی خصوصی

    بازنشستگان در ایران برای یافتن انسولین میان داروخانه‌ها سرگردان‌ شده‌اند

    مطالعه در Iran International →
  2. [2]Akhbar-Roozبازنشستگان و بیماران

    از این داروخانه به آن داروخانه؛ قیمت انسولین برای بازنشستگان نجومی شد

    مطالعه در Akhbar-Rooz →
  3. [3]Shafaqna Persianنمایندگان کارگری

    قیمت انسولین برای بازنشستگان نجومی شد

    مطالعه در Shafaqna Persian →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار سلامت با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.