اینفلکشن ۳۰ کیوبیت منطقی را در پردازنده کوانتومی اتم خنثی درهم‌تنیده کرد

در ۲۴ سپتامبر، توسعه‌دهنده سخت‌افزار کوانتومی اینفلکشن (Infleqtion) گزارش داد که توانسته ۳۰ کیوبیت منطقی را درون پردازنده اتم خنثی Sqale خود با موفقیت درهم‌تنیده کند. این دستاورد که در اسناد شرکت و به‌روزرسانی‌های فنی فاش شده، گامی ملموس رو به جلو برای معماری سخت‌افزاری است که از لیزرهای دقیقاً کالیبره‌شده برای دستکاری اتم‌های معلق در خلأ استفاده می‌کند.[1][6]

اعداد خام پشت این نمایش، کارایی نظری رویکرد اتم خنثی را برجسته می‌کنند. برای تولید این ۳۰ کیوبیت منطقی، اینفلکشن دقیقاً از ۸۰ کیوبیت فیزیکی استفاده کرد. این نسبتِ ۲.۶ واحد فیزیکی به ازای هر ۱ واحد منطقی، به شکل قابل‌توجهی فشرده‌تر از نسبت‌های هزار به یکی است که اغلب برای سیستم‌های قدیمی‌تر ابررسانا پیش‌بینی می‌شود؛ هرچند که این ادعا یک تبصره فنی بسیار مهم به همراه دارد.[3]

همان‌طور که تحلیلگران صنعت در نشریه Quantum Computing Report در بررسی منتشرشده در ۲۷ سپتامبر اشاره کردند، رقم ۳۰ کیوبیت کاملاً بر «تشخیص خطا» متکی است، نه «اصلاح کامل خطا». تشخیص خطا می‌تواند مشخص کند که چه زمانی یک کیوبیت به دلیل نویز محیطی تغییر حالت داده یا وضعیت کوانتومی خود را از دست داده است، اما نمی‌تواند به طور خودکار و در لحظه خطا را برطرف کند تا یک محاسبه طولانی به طور نامحدود در حال اجرا باقی بماند.[4]

تیتر Quantum Computing Report با عنوان «۳۰ کیوبیت منطقی اینفلکشن به تشخیص خطا متکی هستند»، خط تمایز پررنگی بین آنچه این شرکت واقعاً در آزمایشگاه ارائه داده و زبان بازاریابی «معماری تحمل‌پذیر در برابر خطا» که در بیانیه آن‌ها آمده است، رسم کرد. تحمل‌پذیری واقعی در برابر خطا نیازمند اصلاح فعال است؛ آستانه‌ای که هنوز هیچ شرکتی در مقیاس تجاری از آن عبور نکرده است.[1][4]

هیچ‌یک از اسناد فنی استنادشده یا گزارش‌های اولیه مطبوعاتی شامل نقل‌قول مستقیمی از مدیران یا مهندسان اینفلکشن نبودند و صرفاً روی معیارهای خام سخت‌افزاری و اعتبارسنجی فیزیک پایه پلتفرم Sqale تمرکز داشتند. این اسناد نشان می‌دهند که درهم‌تنیدگی به اندازه‌ای پایدار ماند که وضعیت‌های منطقی تأیید شوند؛ که البته یک پیش‌نیاز اولیه برای هرگونه کار الگوریتمی در آینده است.[2][6]

رویکرد اتم خنثی در طول سال ۲۰۲۶ مورد توجه قرار گرفته است، زیرا به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد اتم‌های کاملاً یکسان و طبیعی را در شبکه‌هایی با کنترل دقیق جای دهند. برخلاف مدارهای ابررسانا که باید با تغییرات میکروسکوپی ساخته شوند و ناگزیر خطاهایی را به همراه دارند، طبق قوانین فیزیک، هر اتم روبیدیوم یا سزیم دقیقاً مشابه دیگری است.[2]

بازارهای مالی این به‌روزرسانی فنی را از طریق کانال‌های استاندارد افشای اطلاعات ثبت کردند. دو پلتفرم ردیابی مالی، یعنی Market Chameleon و Investing.com، این دستاورد را به عنوان یک رویداد بااهمیت برای شرکت ثبت کردند که نشان‌دهنده سرمایه‌پذیری فزاینده بخش کوانتوم است؛ جایی که بنچمارک‌های سخت‌افزاری مستقیماً بر ارزش‌گذاری‌های خصوصی و دورهای جذب سرمایه تأثیر می‌گذارند.[3][5]

ایستگاه قابل‌سنجش بعدی برای معماری Sqale، اثبات این موضوع است که این ۳۰ کیوبیت منطقی می‌توانند ۱ الگوریتم استاندارد کوانتومی را که عمیق‌تر از یک آزمایش پایه درهم‌تنیدگی باشد، اجرا کنند. تا زمانی که این سخت‌افزار از مرحله تشخیص خطاهای خود به اصلاح فعال آن‌ها در حین محاسبه گذر نکند، این سیستم به جای یک ماشین آماده تولید، صرفاً یک اثبات مفهوم بسیار پیشرفته باقی می‌ماند.[4]