ناکامی بوئینگ در دستیابی به هدف تحویل ۵۰۰ فروند ۷۳۷ مکس در سال ۲۰۲۶

شرکت هواپیماسازی بوئینگ در گزارش مالی سه‌ماهه سوم خود در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که به هدف تحویل ۵۰۰ فروند هواپیمای ۷۳۷ مکس در سال جاری نخواهد رسید. این خبر که با واکنش منفی بازار مواجه شد، نشان‌دهنده تداوم چالش‌های زنجیره تامین در خطوط مونتاژ این شرکت است.[2][3]

کلی اورتبرگ، مدیرعامل بوئینگ، در تماس با تحلیلگران وال‌استریت، دلیل اصلی این تاخیر را مشکلات مربوط به تولید بال هواپیما در کارخانه رنتون واقع در ایالت واشنگتن عنوان کرد. او تاکید کرد که تا زمان رفع کامل این گلوگاه، سرعت مونتاژ نهایی افزایش نخواهد یافت.[1][3]

اورتبرگ در توضیح این وضعیت گفت: «ما در حال پیشرفت هستیم، اما هنوز به نقطه‌ای نرسیده‌ایم که بتوانم بگویم بال‌ها را برای پشتیبانی از نرخ تولید ۴۷ فروند در ماه به طور پایدار تولید می‌کنیم.» این صراحت لهجه مدیرعامل، نشان‌دهنده تغییر رویکرد بوئینگ به سمت شفافیت بیشتر است.[1]

تولید بال هواپیما یکی از پیچیده‌ترین مراحل در زنجیره مونتاژ است که نیازمند دقت بالا و قطعات بی‌نقص است. کارخانه رنتون که قلب تپنده تولید ۷۳۷ محسوب می‌شود، در ماه‌های اخیر با کمبود قطعات کلیدی از سوی تامین‌کنندگان فرعی روبرو بوده که این امر به طور مستقیم بر خروجی نهایی تاثیر گذاشته است.[1]

تعویق برنامه‌های افزایش تولید

با وجود این چالش‌ها، بوئینگ در ۹ ماه نخست سال ۲۰۲۶ موفق به تحویل ۳۶۷ فروند هواپیمای ۷۳۷ مکس شده است. این رقم سریع‌ترین سرعت تحویل این مدل تا به امروز محسوب می‌شود، اما برای رسیدن به هدف ۵۰۰ فروندی، شرکت باید ۱۳۳ فروند دیگر را تنها در سه ماهه چهارم تحویل می‌داد که عملا غیرممکن است.[2]

بر اساس برنامه‌ریزی جدید، هدف تولید ۴۷ فروند در ماه که پیش‌تر برای تابستان ۲۰۲۶ در نظر گرفته شده بود، اکنون به اوایل سال ۲۰۲۷ موکول شده است. همچنین، گام بعدی برای رسیدن به تولید ۵۲ فروند در ماه نیز تا نیمه دوم سال ۲۰۲۷ به تاخیر افتاده است.[2][3]

مدیران ارشد بوئینگ تاکید کرده‌اند که هیچ‌گونه فشاری برای تسریع در تولید به قیمت کاهش کیفیت پذیرفته نخواهد شد. اورتبرگ در این باره تصریح کرد که انجام درست و اصولی این افزایش تولید، بسیار مهم‌تر از آن است که در چه ماه خاصی به یک نرخ تولید مشخص دست پیدا کنند.[3]

این تاخیرها فشار مضاعفی بر خطوط هوایی وارد می‌کند که برای نوسازی ناوگان خود روی دریافت به موقع این هواپیماها حساب باز کرده بودند. تحلیلگران معتقدند که اولویت دادن به کیفیت و ثبات تولید بر سرعت، اگرچه در کوتاه‌مدت دردناک است، اما برای آینده بوئینگ ضروری به نظر می‌رسد.[3]

واکنش بازار و پیامدهای مالی

انتشار این خبر باعث شد تا ارزش سهام بوئینگ در معاملات بعدازظهر سه‌شنبه با افت شدید ۱۰ درصدی مواجه شود و به ۱۶۷ دلار برسد. این رقم پایین‌ترین سطح ارزش سهام این شرکت در ۱۸ ماه گذشته را نشان می‌دهد و نگرانی سرمایه‌گذاران را از روند کند بهبود مالی شرکت منعکس می‌کند.[1][4]

بخش هواپیماهای تجاری بوئینگ در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ زیان عملیاتی ۶۹۷ میلیون دلاری را ثبت کرد که بیشتر از پیش‌بینی‌های اولیه بود. علاوه بر برنامه ۷۳۷ مکس، انتظار می‌رود تحویل هواپیماهای پهن‌پیکر ۷۸۷ دریم‌لاینر نیز در پایین‌ترین سطح پیش‌بینی شده قرار گیرد.[4]

با این حال، گزارش مالی بوئینگ نقاط روشنی نیز داشت؛ این شرکت موفق شد جریان نقدینگی آزاد خود را به ۴۶۴ میلیون دلار برساند که دومین فصل متوالی با جریان نقدینگی مثبت محسوب می‌شود. این موضوع نشان می‌دهد که با وجود زیان‌های عملیاتی، مدیریت نقدینگی شرکت در مسیر درستی قرار دارد.[2][4]

علاوه بر این، شرکت بوئینگ پیش‌بینی می‌کند که جریان نقدینگی آزاد در سال آینده به حدود ۳ میلیارد دلار برسد. این رقم یک سال دیرتر از برنامه‌ریزی‌های قبلی محقق خواهد شد و در مقایسه با پیش‌بینی ۵.۵ میلیارد دلاری تحلیلگران، نشان‌دهنده مسیر طولانی‌تر بوئینگ برای بازگشت به سودآوری کامل است.[2]

توازن در سایر بخش‌های بوئینگ

در حالی که بخش تجاری با چالش مواجه است، بخش دفاعی و خدمات بوئینگ عملکرد درخشانی از خود نشان داد. درآمد بخش دفاعی با رشد ۱۵ درصدی به ۷.۹ میلیارد دلار رسید و حجم سفارشات معوقه این بخش رکورد ۱۰۱ میلیارد دلار را ثبت کرد.[2]

مجموع سفارشات معوقه کل شرکت بوئینگ اکنون به رقم بی‌سابقه ۷۴۵.۴ میلیارد دلار رسیده است. این حجم عظیم از سفارشات نشان می‌دهد که تقاضای جهانی برای محصولات بوئینگ همچنان قدرتمند است و مشکل اصلی تنها در بخش عرضه و سرعت تولید قرار دارد.[2]

جورج فرگوسن، تحلیلگر بلومبرگ اینتلیجنس، درباره این شرایط می‌گوید: «من فکر می‌کنم مدیرعامل صادقانه برخورد می‌کند، اما نتیجه این صداقت این است که تمام انتظارات مربوط به جریان نقدینگی به آینده موکول می‌شود.» این دیدگاه نشان‌دهنده اهمیت حیاتی تولید هواپیماهای تجاری برای سلامت مالی بوئینگ است.[3]

در نهایت، بوئینگ اعلام کرده است که با وجود تمام این تاخیرها، برنامه تحویل نخستین جت‌های غول‌پیکر ۷۷۷-۹ در سال آینده میلادی طبق زمان‌بندی پیش خواهد رفت. موفقیت در این پروژه می‌تواند بخشی از فشارهای فعلی بر روی زنجیره تامین هواپیماهای باریک‌پیکر را جبران کند.[4]