پایان دوران ویدئوهای کوتاه: الگوریتم‌های تیک‌تاک و اینستاگرام اکنون محتوای طولانی و زمان تماشا را در اولویت قرار می‌دهند

دوران رقص‌های ویروسی ۱۵ ثانیه‌ای رسماً رو به پایان است. پس از سال‌ها عادت دادن میلیاردها کاربر به مصرف محتوای ریز، سریع و هیجان‌انگیز، بزرگترین پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی جهان در حال بازسازی اساسی الگوریتم‌های خود هستند. در سال ۲۰۲۶، تیک‌تاک و اینستاگرام موتورهای پیشنهادی خود را تغییر داده‌اند تا ویدئوهای طولانی، زمان تماشای پایدار و عمق روایی را بر افزایش سریع تعامل اولویت دهند.[2][5]

این چرخش نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری عظیم برای اقتصاد تولیدکنندگان محتوا است. سال‌ها، دستورالعمل الگوریتمی ساده بود: بیننده را در سه ثانیه اول جذب کن، یک نکته یا ترند را ارائه بده، و ویدئو را تکرار کن تا تعداد بازدیدها به طور مصنوعی بالا برود. امروز، این استراتژی به طور فعال توسط کدهای زیربنایی پلتفرم‌ها جریمه می‌شود.[6]

تیک‌تاک، پلتفرمی که پیشگام انقلاب ویدئوهای کوتاه بود، اکنون رهبری این عقب‌نشینی را بر عهده دارد. این شرکت به طور کامل «صندوق اصلی تولیدکنندگان» (Creator Fund) خود را حذف کرده و آن را با «برنامه پاداش تولیدکنندگان» (Creator Rewards Program) جایگزین نموده است. مدل جدید کسب درآمد یک مانع سختگیرانه برای ورود دارد: تولیدکنندگان تنها برای ویدئوهایی که بیش از یک دقیقه طول دارند، درآمد کسب می‌کنند.[2][7]

این انگیزه مالی با یک فشار الگوریتمی قوی پشتیبانی می‌شود. بر اساس داده‌های داخلی که با تولیدکنندگان محتوا به اشتراک گذاشته شده است، کاربران تیک‌تاک اکنون نیمی از کل زمان خود را در این اپلیکیشن صرف تماشای ویدئوهایی می‌کنند که بیش از ۶۰ ثانیه هستند.[1][4]

علاوه بر این، تولیدکنندگانی که به طور مداوم محتوای طولانی منتشر می‌کنند، شاهد رشد دنبال‌کنندگان خود با سرعتی پنج برابر بیشتر از کسانی هستند که منحصراً به کلیپ‌های کوتاه می‌چسبند.[2]

شبکه خبری CNN گزارش داد: «تیک‌تاک در حال تغییر مسیر است و کاربران را به ساخت و مصرف ویدئوهای طولانی‌تر سوق می‌دهد.» این گزارش اشاره می‌کند که پلتفرم فعالانه در تلاش است تا از طریق محتوای آموزشی و اطلاعاتی، به جای سرگرمی‌های زودگذر، اعتماد و ارتباط عمیق‌تری ایجاد کند.[4][5]

اینستاگرام نیز در حال اجرای یک دستورالعمل تقریباً مشابه است. این پلتفرم متعلق به متا، که در ابتدا در سال ۲۰۲۰ «ریلز» (Reels) را به عنوان یک کپی مستقیم از فرمت ۱۵ ثانیه‌ای تیک‌تاک راه‌اندازی کرد، به طور پیوسته محدودیت‌های ویدئویی خود را گسترش داده است.[5][6]

در سال ۲۰۲۶، الگوریتم اینستاگرام مجدداً آموزش داده شده است تا معیارهای «رضایت بیننده» – به ویژه کل زمان تماشا، نرخ تکمیل و اشتراک‌گذاری مستقیم در پیام‌ها – را بر لایک‌های خام اولویت دهد.[3]

یک ریلز اینستاگرام سه دقیقه‌ای که توجه بیننده را برای دو دقیقه حفظ می‌کند، اکنون وزن بسیار بیشتری نسبت به یک کلیپ ۱۵ ثانیه‌ای که به طور کامل دیده می‌شود، دارد. الگوریتم تشخیص می‌دهد که ویدئوی طولانی‌تر، زمان کلی بیشتری را در جلسه کاربری ایجاد کرده و کاربر را برای مدت طولانی‌تری در اکوسیستم اپلیکیشن نگه داشته است.[6]

این همگرایی الگوریتمی توسط دو انگیزه تجاری اصلی هدایت می‌شود: موجودی تبلیغات و رفتار جستجو. کسب درآمد مؤثر از ویدئوهای کوتاه به شدت دشوار است. کاربری که در حال ورق زدن کلیپ‌های ۱۵ ثانیه‌ای است، به راحتی از وقفه‌های مکرر تبلیغاتی کلافه می‌شود.[4]

با این حال، ویدئوهای طولانی‌تر به پلتفرم‌ها اجازه می‌دهند تا تبلیغات میان‌برنامه‌ای (Mid-roll) را به طور یکپارچه وارد کنند و پتانسیل درآمدزایی را به شدت افزایش دهند.[1][6]

همزمان، نسل Z این پلتفرم‌ها را به موتورهای جستجوی اصلی تبدیل کرده است. هنگامی که کاربران در تیک‌تاک یا اینستاگرام به دنبال یک دستور پخت، برنامه سفر یا بررسی محصول می‌گردند، یک کلیپ ۱۵ ثانیه‌ای به ندرت عمق کافی را فراهم می‌کند. محتوای طولانی‌تر این قصد جستجو را برآورده می‌کند و به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد به جای صرفاً سرگرم‌کننده بودن، نقش راهنما و معلم را ایفا کنند.[2]

برای تولیدکنندگان محتوای دیجیتال، این تغییر نیازمند بازنگری کامل در گردش کار تولید آن‌ها است. مانع ورود افزایش یافته است. دیگر کافی نیست که صرفاً دوربین گوشی هوشمند را بگیرید و با یک آهنگ ترند لب بزنید.[2][5]

تولیدکنندگان اکنون مجبورند سرعت و تکنیک‌های داستان‌سرایی را که به طور سنتی مختص یوتیوب بود، اتخاذ کنند. آن‌ها باید قوس‌های روایی را فیلمنامه‌نویسی کنند، روی نورپردازی و صدای بهتر سرمایه‌گذاری کنند و تدوین را با تمرکز بر حفظ بیننده انجام دهند. اگرچه این امر زمان و منابع بیشتری می‌طلبد، اما تولیدکنندگان تثبیت‌شده را از تصادفی بودن محض وایرال شدن محتوای کوتاه محافظت می‌کند.[1][4]