رده‌بندی UFC: چگونه الگوریتم جدید «متا» رقابت قهرمانی وزن ولترویت را دگرگون می‌کند

چشم‌انداز هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) در تابستان امسال به طور اساسی تغییر کرد. در اول آگوست، UFC رسماً اولین به‌روزرسانی کامل خود را با استفاده از «رده‌بندی متا UFC» (Meta UFC Rankings) منتشر کرد؛ یک مدل ریاضیاتی مبتنی بر سیستم «الو» (Elo) که برای حذف تعصبات انسانی از تصویر قهرمانی طراحی شده است [۱][۷].[1][3]

سال‌ها بود که رده‌بندی این سازمان توسط هیئتی از رأی‌دهندگان رسانه‌ای تعیین می‌شد. این موضوع اغلب منجر به شکایت مبارزان و هواداران در مورد مسابقات محبوبیت می‌شد، به طوری که مدعیان رده‌بالا ماه‌ها بدون پذیرش مسابقات خطرناک، جایگاه‌های پنج نفر برتر خود را «اشغال» می‌کردند [۴][۷].[2][3]

الگوریتم جدید کیفیت حریف، فعالیت‌های اخیر و مهم‌تر از همه، یک معیار کاهش سخت‌گیرانه برای غیبت‌های طولانی‌مدت را در نظر می‌گیرد. نتیجه فوری این امر، یک تغییر بزرگ در چندین دسته‌بندی وزنی بوده است، اما رقابت در هیچ کجا به اندازه دسته‌بندی ۱۷۰ پوندی ولترویت، بی‌ثبات‌تر و شایسته‌سالارتر نشده است [۱][۲].[1]

در قله این دسته‌بندی، اسلام ماخاچف قرار دارد. ماخاچف پس از کنار گذاشتن تاج و تخت سبک‌وزن خود برای فتح دسته‌بندی وزنی دوم، دارای رکورد شگفت‌انگیز ۲۸ پیروزی و ۱ شکست است. او قرار است کمربند ولترویت خود را در رویداد UFC ۳۳۰ در اواخر این ماه مقابل یان ماچادو گاری، ستاره ۱۷ پیروزی و ۱ شکست ایرلندی، دفاع کند [۲][۶].

اما درام واقعی مستقیماً زیر آن‌ها در رده‌بندی مدعیان در حال وقوع است. تحت سیستم جدید متا، کارلوس پراتس، هنرمند ناک‌اوت برزیلی، به جایگاه مدعی شماره ۱ صعود کرده است؛ صعودی که کاملاً ناشی از فعالیت محض و قدرت برنامه مسابقات اوست [۲][۴].[2]

پراتس (۲۴ پیروزی و ۷ شکست) در یک روند خشن قرار داشته و از انتظار برای مسابقات مطلوب خودداری کرده است. او در سه مبارزه اخیر خود، جف نیل، لئون ادواردز (پادشاه سابق ولترویت) و جک دلا مادالنا، ستاره نوظهور، را ناک‌اوت کرده است. الگوریتم به شدت به این چالش پاداش داده و او را بالاتر از مبارزانی با رکوردهای کلی بهتر اما سوابق اخیر ضعیف‌تر قرار داده است [۴].[2]

مایکل مورالس شکست‌ناپذیر، نفس‌های پراتس را در گردن او حس می‌کند. این پدیده ۲۶ ساله اکوادوری پس از متوقف کردن شان بردی، متخصص گراپلینگ، در UFC ۳۲۲، رکورد بی‌نقص ۱۹ پیروزی و صفر شکست را ثبت کرد. مورالس نماینده نسل جدید ولترویت است و رکورد بی‌عیب و نقص او، وی را محکم در جایگاه شماره ۳ رده‌بندی الگوریتمی نگه داشته است [۲][۴].[2]

بارزترین مثال از قوانین جدید سیستم متا، سرنوشت شوکت رحمانوف است. این متخصص سابمیشن شکست‌ناپذیر، به طور گسترده‌ای پادشاه بی‌تاج و تخت این دسته‌بندی در نظر گرفته می‌شد، اما یک مصدومیت شدید زانو او را برای بخش عمده‌ای از یک سال خانه‌نشین کرد [۳][۵].

تحت سیستم قدیمی که توسط رسانه‌ها رأی داده می‌شد، رحمانوف احتمالاً به دلیل احترام صرف به مهارت‌هایش، وضعیت خود را در میان سه نفر برتر حفظ می‌کرد. در عوض، کاهش امتیاز ناشی از عدم فعالیت الگوریتم، غیبت او را جریمه کرد و او را در جدول پایین آورد. رحمانوف که اکنون به تمرینات بازگشته، با این واقعیت روبروست که باید برای بازگشت به صدر مبارزه کند، نه اینکه مستقیماً به مبارزه قهرمانی راه یابد [۳][۵][۷].[3]

این پویایی در سراسر سازمان در حال اجراست. در سبک‌وزن، جاستین گیجی حاکم مطلق است، اما الگوریتم ایلیا توپوریا و آرمان ساروکیان را بر اساس پیروزی‌های اخیر و برجسته‌شان مستقیماً در مسیر او قرار داده است. در مگس‌وزن، جاشوا ون (۱۷ پیروزی و ۲ شکست)، قهرمان جدید، آماده است تا با الکساندر پانتوجا، قهرمان سابق، روبرو شود که جایگاه شماره ۱ خود را از طریق همان معیارهای ریاضیاتی سختگیرانه به دست آورده است [۱].[1]

برای هواداران، دوران جدید رده‌بندی یک پیروزی بزرگ است. مبارزان دیگر نمی‌توانند بنشینند و منتظر فرصت قهرمانی باشند؛ ریاضیات رقابت مستمر و سطح بالا را طلب می‌کند. با نزدیک شدن به UFC ۳۳۰، رقابت ولترویت دیگر یک بحث ذهنی نیست – بلکه یک قطعیت ریاضیاتی است، و مدعیان دقیقاً می‌دانند برای کسب شانس طلایی خود چه کاری باید انجام دهند [۴][۷].[2][3]