سرمایهگذاری ۲۷۰ میلیون دلاری بانکهای جهانی برای راهاندازی استیبلکوین پروژه فارو
کنسرسیومی متشکل از ۲۱ نهاد مالی بینالمللی با تأمین سرمایه ۲۷۰ میلیون دلاری برای تأسیس یک نهاد مالی تحت نظارت فدرال آمریکا، رقابت مستقیمی را با تتر و سیرکل آغاز کردهاند. هدف این گروه، عرضه یک دارایی دیجیتال دارای پشتوانه دلار و منطبق با چارچوبهای قانونی تا اوایل سال ۲۰۲۷ است.
به قلم مرجان صادقی
این خبر را به اشتراک بگذارید
کنسرسیومی متشکل از ۲۱ نهاد مالی معتبر بینالمللی از جمله گلدمن ساکس و سیتیگروپ، متعهد به پرداخت حدود ۲۷۰ میلیون دلار سرمایه برای راهاندازی یک صادرکننده استیبلکوین تحت نظارت فدرال در ایالات متحده شدهاند. این پروژه که با نام سازمانی «پروژه فارو» شناخته میشود، به دنبال شکستن انحصار شرکتهای بومی دنیای کریپتو در حوزه تسویه داراییهای دیجیتال است.[1][3]
این تزریق نقدینگی به منظور پوشش هزینههای پنج سال نخست فعالیت شرکت طراحی شده است. بانک سانتاندر، دویچه بانک، ولز فارگو و فیدلیتی نیز در این کنسرسیوم حضور دارند که گستره جغرافیایی پروژه را به آمریکای شمالی، اروپا، شرق آسیا، خاورمیانه و آفریقا تعمیم میدهد.[1][2]
اعضای این گروه هماکنون در حال ارزیابی گزینهها برای انتخاب مدیرعامل هستند تا روند عرضه تجاری را هدایت کند. محصول نخست یک توکن با پشتوانه دلار آمریکا خواهد بود و در ادامه برنامههایی برای انتشار توکن بر پایه ارزهای گروه هفت با اولویت یورو در دستور کار قرار دارد.[1][2]
هیچیک از بانکهای مشارکتکننده اظهارنظر رسمی یا مصاحبه مستقیمی درباره این تعهد مالی ارائه ندادهاند. نمایندگان پروژه و سخنگویان سانتاندر و دویچه بانک از ارائه هرگونه توضیح خودداری کردند و گلدمن ساکس و سیتیگروپ نیز خبرنگاران را به دبیرخانه کنسرسیوم ارجاع دادند.[1]
این اقدام مشترک گویای راهبرد گستردهتر نهادهای مالی سنتی برای تجمیع نقدینگی و زیرساختهای عملیاتی است؛ بانکها قصد دارند سهمی اساسی از بازار تسویه مالی شبانهروزی و فرامرزی به دست آورند که کارمزدهای آن به مراتب کمتر از شبکههای سنتی بانکی است.[3]
چالش برای غولهای بومی رمزارز
پروژه فارو وارد فضایی میشود که در حال حاضر در کنترل ناشران بومی بازار ارزهای دیجیتال قرار دارد؛ دو شرکت تتر و سیرکل حدود ۸۵ درصد از بازار جهانی استیبلکوینها را در دست دارند؛ بازاری که ارزش کنونی آن در بستر شبکههای گوناگون بلاکچینی به حدود ۲۹۰ میلیارد دلار میرسد.[1][2][3]
توکنهای تتر (USDT) و یواسدی کوین (USDC) با ایجاد عمق نقدینگی بسیار بالا و پیوند گسترده با پروتکلهای مالی غیرمتمرکز و صرافیهای متمرکز، موانع ورود عظیمی شکل دادهاند. تسلط این دو شرکت چالشی جدی برای هر بازیگر جدید، حتی با اتکا به ترازنامههای غولهای والاستریت، ایجاد میکند.[1][3]
هنگامی که این کنسرسیوم بانکی برای نخستین بار در سپتامبر ۲۰۲۶ برنامههای ساختاری خود را علنی کرد، ارزش سهام سیرکل حدود ۶ درصد افت کرد؛ معاملهگران فوراً ورود رقیبی قدرتمند و متکی بر نظام بانکی را در بازارهای تسویه مالی نهادی قیمتگذاری کردند.[1]
بانکها بر این باورند که پایگاه مشتریان فعلی، اعتماد نهادی و انطباق کامل با قوانین میتواند بر برتری شبکهای رقبا غلبه کند. حضور نهادی تحت حمایت سیستم بانکی میتواند شیوه استفاده از داراییهای دیجیتال در مدیریت نقدینگی شرکتها و امور مالی کلان را متحول سازد.[1]
شفافیت چارچوبهای حقوقی نقشی کاتالیزور در ورود نهادهای مالی سنتی به حوزه داراییهای دیجیتال داشته است. قانون آمریکایی «جینیوس» که در سال ۲۰۲۵ تصویب شد، مرزهای حقوقی فدرال برای توکنهای پرداختی با پشتوانه ذخایر نقدی را ترسیم و الزامات سختگیرانهای برای سرمایه، نگهداری و بازخرید تعیین کرد.[1][3]
شفافیت مقرراتی، محرک پذیرش سازمانی
طراحی پروژه فارو دقیقاً بر اساس سازگاری کامل با چارچوب قانون جینیوس در ایالات متحده پیش میرود. در خصوص توکن یورویی و تراکنشهای بینالمللی نیز این شرکت مقررات بازارهای دارایی رمزارزی اروپا (MiCA) را ملاک مدیریت ذخایر خود قرار خواهد داد.[1][2][3]
رویکرد ساختارمند این کنسرسیوم در تضاد با چالشهای قانونی پروژههای اولیه استیبلکوین قرار دارد. بانکها با راهاندازی شرکتی با مجوز فدرال و مطابق با قوانین جدید، به دنبال ارائه ابزاری مطمئن و معتبر برای تسویه حسابهای کلان مشتریان نهادی هستند.[1]
پشتوانه این استیبلکوین داراییهای نقدی و باکیفیت به نسبت یک به یک خواهد بود تا ارزش اسمی توکن همواره با ارز پایه همارز بماند؛ این فرمول احتمال بروز شوکهای سیستمی مانند سقوط ارزهای الگوریتمی یا بدون پشتوانه معتبر را به حداقل میرساند.[1][2]
تأسیس این نهاد نتیجه همکاری چندساله بانکهای عضو است که از اکتبر ۲۰۲۵ با مشارکت ۱۰ بانک جهانی برای بررسی امکانپذیری صدور ارز دیجیتال دارای پشتوانه بر روی شبکههای بلاکچین عمومی کلید خورد.[1][2]
از طرح مفهومی تا تأمین مالی عملیاتی
طی یک سال بعد و همزمان با تدوین سازوکارهای پرداختی، تعداد اعضای کنسرسیوم به ۲۱ مؤسسه ارتقا یافت؛ فهرستی که اکنون شامل یوبیاس، لویدز، بنک آو آمریکا، کپیتال وان، پیانسی و امیوافجی ژاپن است.[1][2]
غایب سرشناس این فهرست جیپی مورگان است که ترجیح داده راهحلهای اختصاصی خود را در تسویه رمزارزی پیگیری کند. کنسرسیوم در اسناد منتشره، سهم و مبلغ آورده هر بانک را به صورت تفکیکشده اعلام نکرده است.[1][2]
در اول سپتامبر ۲۰۲۶، گروه تعهد رسمی خود را مبنی بر تشکیل این شرکت در نیمه دوم سال اعلام کرد که گام مقدماتی برای تأمین مالی ۲۷۰ میلیون دلاری اخیر محسوب میشد.[1][2]
این پروژه تنها اقدام نهادهای کهنهکار نیست؛ بیش از ۱۰۰ شرکت تجاری معتبر از جمله ویزا، مسترکارت و استرایپ از ناشر استیبلکوین «اوپن استاندارد» پشتیبانی میکنند که نشان از شدت رقابت بر سر تصاحب زیرساختهای نوین پرداخت دارد.[1]
در قاره اروپا نیز گروهی مجزا از بانکها کنسرسیوم «کیوالیس» را برای صدور استیبلکوین یورویی پیریزی کردهاند و نهادهایی چون ولز فارگو سپردههای توکنیزه برای مشتریان شرکتی پدید آوردهاند؛ امری که حاکی از دگرگونی بنیادین در دیدگاه مالی سنتی نسبت به دفاتر کل توزیعشده است.[1][2]
سازوکار تسویه حسابهای توکنیزهشده
تخصیص سرمایه ۲۷۰ میلیون دلاری پروژه فارو را از مرحله طرح اولیه به فاز اجرایی و عملیاتی رسانده و مسیر لازم برای حل پیچیدگیهای فنی و انطباق نظارتی را هموار ساخته است.[1][3]
کارکرد اصلی این استیبلکوین در بازارهای نهادی و معاملات کلان نمود خواهد یافت؛ جایی که کانالهای کارگزاری سنتی برای تسویه مبالغ فرامرزی نیازمند چندین روز کاری هستند، در حالی که رمزارز مبتنی بر بلاکچین امکان تسویه آنی، خودکار و بدون تعطیلی را فراهم میسازد.[1][2]
مدیران خزانهداری شرکتها و سبدگردانان با جابهجایی توکنیزهشده میلیونها دلار، ریسک طرف مقابل را کاهش داده و سرمایههای راکد را آزاد میکنند؛ استیبلکوین این کنسرسیوم جایگزینی امن و بانکی برای تبادلات سنگین بدون اتکا به واسطههای متفرقه بازار رمزارز خواهد بود.[1][3]
این توکنها تسویه داراییهای واقعی توکنیزهشده نظیر سهام شرکتی و اوراق قرضه دولتی را نیز تسریع خواهند کرد؛ انتقال این اوراق به شبکه بلاکچین، نیاز به دارایی معادل وجه نقد برای انجام همزمان پرداخت و تحویل را دوچندان کرده است.[1][3]
اگرچه اولویت نخست بازار نهادی است، کنسرسیوم برنامه دارد در نهایت خدمات خود را به سطح مشتریان خرد و مصرفکنندگان عادی نیز گسترش دهد؛ مسیری که شرکت را وارد رقابت رو در رو با درگاههای پرداخت و فینتکهای حوالههای ارزی خواهد کرد.[1][2]
تسخیر بازدهی نقدی ذخایر استیبلکوین
گذشته از صرفهجویی عملیاتی، بازار استیبلکوین مدل درآمدی فوقالعاده سودآوری به همراه دارد؛ شرکتهایی مثل تتر و سیرکل با سرمایهگذاری ذخایر دلاری در داراییهای سودآور مانند اوراق خزانهداری کوتاهمدت آمریکا، سالانه درآمدهای میلیاردی به دست میآورند.[1][2]
۲۱ بانک مشارکتکننده با انتشار توکن خود این سود نقدی را مستقیماً جذب میکنند، به جای آنکه آن را به صادرکنندگان متفرقه واگذار کنند. بودجه ۲۷۰ میلیون دلاری، زیرساخت پایدار را برای درونیسازی بلندمدت این جریان درآمدی تضمین میکند.[1][3]
نحوه توزیع عواید میان بانکهای عضو یا بهرهگیری از آن برای ایجاد مشوقهای جذب کاربر هنوز نامشخص است؛ تنظیم سازوکار اقتصادی میان ۲۱ نهاد مالی بزرگ یکی از دشوارترین وظایف مدیرعامل آینده این پروژه خواهد بود.[1][2]
نکات کلیدی
- کنسرسیومی شامل ۲۱ بانک بزرگ جهان ۲۷۰ میلیون دلار بودجه برای فعالیت پنج سال نخست یک نهاد صادرکننده استیبلکوین با مجوز فدرال آمریکا متعهد شدهاند.
- برنامه این نهاد عرضه استیبلکوین با پشتوانه دلار در نیمه نخست ۲۰۲۷ و سپس انتشار توکن با پشتوانه یورو است.
- این اقدام با هدف رقابت با تتر و سیرکل انجام میگیرد که ۸۵ درصد از بازار ۲۹۰ میلیارد دلاری استیبلکوینها را در تسلط دارند.
- طراحی این توکن منطبق با قانون جینیوس در آمریکا و قوانین میکا در اروپا برای پوشش تسویههای خرد و نهادی است.
آنچه نمیدانیم
- نام تجاری و رسمی شرکتی که اکنون تحت عنوان داخلی «پروژه فارو» فعالیت میکند، هنوز مشخص نشده است.
- کنسرسیوم تاکنون فرد مشخصی را به عنوان مدیرعامل شرکت ثبتشده در آمریکا معرفی نکرده است.
- شبکههای بلاکچینی پشتیبانیکننده از توکن و نام نهاد متولی نگهداری از داراییهای ذخیره اعلام نشدهاند.
- هیچیک از بانکها سهم و جزئیات ارقام واریزی خود از کل مبلغ ۲۷۰ میلیون دلار را به صورت علنی منتشر نکردهاند.
روند رویداد
اکتبر ۲۰۲۵
گروهی متشکل از ۱۰ بانک بینالمللی ارزیابی امکان صدور ارز دیجیتال دارای پشتوانه ۱:۱ را آغاز کردند.
سپتامبر ۲۰۲۶
کنسرسیوم با افزایش اعضا به ۲۱ نهاد، طرح خود را برای تأسیس شرکتی جهت صدور استیبلکوین اعلام کرد.
نوامبر ۲۰۲۶
بانکهای همکار متعهد به پرداخت ۲۷۰ میلیون دلار برای هزینههای پنج سال ابتدایی پروژه شدند.
نیمه نخست ۲۰۲۷
موعد هدفگذاریشده برای آغاز عرضه تجاری استیبلکوین دلاری.
- کنسرسیوم بانکی
- نهادهای مالی سنتی که به دنبال بهرهبرداری مستقیم از سودآوری و ارتقای کارایی در تسویه داراییهای دیجیتال هستند.
- پیشگامان بومی رمزارز
- ناشران تثبیتشده استیبلکوین که به نقدینگی کلان و اثر شبکهای غیرقابل انکار خود تکیه کردهاند.
- تحلیلگران بازار
- کارشناسانی که پتانسیل بالای درآمدهای حاصل از بازدهی ذخایر و لزوم استراتژیک هماهنگی بانکها با نوآوریها را یادآوری میکنند.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده
- کاربران خرد ارزهای دیجیتال
- توسعهدهندگان پروتکلهای مالی غیرمتمرکز (دیفای)
منابع
[1]Decryptپیشگامان بومی رمزارزGoldman, Citi and Global Banks Commit $270 Million to Challenge Crypto's Stablecoin Giants
مطالعه در Decrypt →
[2]CoinGapeتحلیلگران بازارGoldman Sachs and Citi Back $270M Stablecoin Venture
مطالعه در CoinGape →
[3]Investing.comکنسرسیوم بانکیGoldman, Citi join global banks in $270 million stablecoin venture - Bloomberg
مطالعه در Investing.com →
[4]MLQ.aiتحلیلگران بازارGoldman, Citi and other global banks commit $270 million to a bank-backed stablecoin venture, Bloomberg reports
مطالعه در MLQ.ai →
[5]Phemexکنسرسیوم بانکیGoldman Sachs, Citi, Santander and Deutsche Bank Commit $270 Million to Joint Stablecoin Project
مطالعه در Phemex →
بیشتر در مالی
مشاهده همه →امنیت سایبری
حمله سایبری مبتنی بر هوش مصنوعی به پلتفرم لوکسور؛ سرقت موقت ۱۳ اگزاهش از توان استخراج بیتکوین
6 منبع
ورود غولهای مالی به پرداختهای استیبلکوینی؛ همکاری پیانسی با کوینبیس و گسترش شبکه ویزا
6 منبع
خزانهداری شرکتی
خرید ۱۰۳۶ بیتکوین به ارزش ۸۱.۹ میلیون دلار توسط استراتژی؛ ذخایر این شرکت از ۸۵۰ هزار واحد گذشت
4 منبع
مقررات MiCA
بایننس فرانسه حساب کاربران را تا پایان سال میبندد؛ آغاز کسر کارمزد از ۲۹ نوامبر
5 منبع
نظرات
هر زاویه. هر روز.
اخبار مالی با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، هر روز و رایگان.





