سرمایه‌گذاری سالانه یک تریلیون ینی تویوتا برای استقرار ۴۰۰ هزار ربات کارخانه‌ای بدون حذف نیروی انسانی

روایت غالب در بخش تولید جهانی این است که اتوماسیون انبوه ناگزیر به معنای اخراج گسترده نیروی کار است. اما در شرایطی که شرکت موتور تویوتا برنامه سرمایه‌گذاری سالانه ۱ تریلیون ینی (۶.۴ میلیارد دلاری) خود را برای استقرار ۴۰۰ هزار ربات تا سال ۲۰۲۸ ترسیم می‌کند، این بزرگترین خودروساز جهان صراحتا این پیش‌فرض را که ماشین‌ها باید جایگزین انسان‌ها شوند، رد می‌کند.[1][6]

هسته مرکزی این طرح، یک ربات چرخ‌دار ۵۰ کیلوگرمی با دست‌های دو انگشتی به نام ELEY (مخفف ربات یادگیری تجسم‌یافته برای بازدهی بیشتر) است. تویوتا به جای برنامه‌نویسی سخت‌افزاری تک‌تک حرکات، بر «مدل‌های رفتار بزرگ» تکیه می‌کند که به ماشین اجازه می‌دهد مهارت‌های فیزیکی را مستقیما از طریق مشاهده انسان بیاموزد.[1][6]

برای آموزش این سیستم‌ها، کارکنان انسانی - از جمله ۱۸ هزار استادکار ماهر و باسابقه تویوتا که با نام «تاکومی» شناخته می‌شوند - ابزارهای انگشت‌مانند خاصی را می‌پوشند که از روی دست‌های ربات الگوبرداری شده‌اند. هنگامی که کارگران وظایف روزمره خود مانند تنظیم پارچه‌های داخلی یا صاف کردن چرم را انجام می‌دهند، ربات‌ها این حرکات دقیق را ثبت کرده و یاد می‌گیرند که چگونه آن‌ها را به صورت خودکار بازتولید کنند.[3][6]

مقیاس این استقرار پیشنهادی بسیار عظیم است. تویوتا قصد دارد ۱۵۰ هزار ربات را در کارخانه‌های خودروسازی خود و ۲۵۰ هزار دستگاه دیگر را در سراسر شرکت‌های وابسته به گروه و تامین‌کنندگان اصلی‌اش مستقر کند.[1][2]

رقم ۴۰۰ هزار دستگاه شامل واحدهای جدید ELEY و ماشین‌آلات صنعتی متداول، از جمله جایگزین‌هایی برای تجهیزات فرسوده است. این شرکت در نظر دارد حدود ۶۰ کارخانه را در سراسر جهان نوسازی کرده و آن‌ها را از طریق یک زیرساخت دیجیتال مشترک به هم متصل کند تا امکان تبادل یکپارچه داده‌های تولید فراهم شود.[2][5]

هیروکی ناکاجیما، معاون اجرایی تویوتا، می‌گوید: «هدف ما دنیایی است که در آن ربات‌ها به جای جایگزینی، در کنار انسان‌ها همزیستی داشته باشند.» این استراتژی به گونه‌ای طراحی شده است که با واگذاری وظایف تکراری یا طاقت‌فرسای فیزیکی به ربات‌ها، به مشکل کاهش و پیری نیروی کار در ژاپن رسیدگی کند و در عین حال، تصمیم‌گیری‌های قضاوتی و کنترل کیفیت را به کارگران انسانی بسپارد.[6]

بازارهای مالی به الزامات سرمایه‌ای این فشار نوسازی واکنش محتاطانه‌ای نشان داده‌اند. با هضم ابعاد عظیم بودجه سالانه ۱ تریلیون ینی توسط سرمایه‌گذاران - که نه تنها خود ربات‌ها، بلکه زیرساخت‌های داده‌ای لازم و ارتقای تاسیسات را نیز پوشش می‌دهد - سهام تویوتا ۱.۷۴ درصد افت کرد.[4]

از اکنون تا سال ۲۰۲۸، چالش اصلی رهبران فناوری، ایجاد معماری دیجیتالی مورد نیاز برای انتقال دانش تخصصی در سراسر یک شبکه تولید جهانی خواهد بود. در صورت موفقیت، مهارت‌هایی که یک ربات از یک استادکار در کارخانه‌ای در ژاپن آموخته است، می‌تواند فورا با ماشین‌های در حال کار در ایالات متحده یا اروپا به اشتراک گذاشته شود و کیفیت را بدون حذف عنصر انسانی استاندارد کند.[2][3]