شکایت تگزاس از نتفلیکس به دلیل جمع‌آوری داده‌های خردسالان و مکانیسم‌های اعتیادآور الگوریتمی

ایالت تگزاس کارزار حقوقی خود علیه پلتفرم‌های بزرگ فناوری را تشدید کرده و شکایتی جامع علیه نتفلیکس در دادگاه ناحیه تراویس تنظیم کرده است. این دادخواست ادعا می‌کند که این غول پخش آنلاین با جمع‌آوری غیرقانونی داده‌های دقیق تماشای خردسالان و استفاده از مکانیسم‌های رابط کاربری طراحی شده برای ترویج اعتیاد دیجیتال، قوانین حمایت از مصرف‌کننده ایالتی را نقض می‌کند. این اقدام حقوقی نشان‌دهنده گسترش قابل توجه نظارت نظارتی است که فراتر از شبکه‌های اجتماعی سنتی، خدمات سرگرمی پولی و مبتنی بر اشتراک را هدف قرار می‌دهد.[1][2]

هسته اصلی شکایت ایالت این ادعا است که پروفایل‌های «کودکان» نتفلیکس در زیر پوششی از ایمنی فعالیت می‌کنند، در حالی که به طور پنهانی داده‌های گسترده‌ای از رفتار کاربران را جمع‌آوری می‌کنند. طبق این پرونده، این پلتفرم زمان‌های توقف، عادات عقب و جلو بردن ویدیو و انتخاب‌های ناوبری را ثبت می‌کند تا پروفایل‌های روانشناختی از کاربران زیر ۱۸ سال بسازد.

ایالت استدلال می‌کند که این جمع‌آوری داده بدون رضایت صریح و آگاهانه والدین صورت می‌گیرد و قانون اقدامات تجاری فریبنده تگزاس و چارچوب‌های حفظ حریم خصوصی دیجیتال که اخیراً تصویب شده‌اند را نقض می‌کند.[2][7]

علاوه بر جمع‌آوری داده، این شکایت مستقیماً رابط کاربری پلتفرم را هدف قرار می‌دهد، به ویژه ویژگی پخش خودکار «پس از اتمام» و توصیه‌های محتوایی الگوریتمی. ناظران استدلال می‌کنند که شروع خودکار یک قسمت جدید پس از یک شمارش معکوس کوتاه، یک انتخاب طراحی عمدی است که برای دور زدن کنترل تکانه در حال توسعه کودک مهندسی شده است. ایالت ادعا می‌کند که نتفلیکس با حذف اصطکاک ناشی از انتخاب فعال برای ادامه تماشا، عمداً زمان تماشا را به قیمت رفاه خردسالان به حداکثر می‌رساند.[3][5]

این مانور حقوقی نشان‌دهنده یک تشدید جدید در مقررات فناوری است. در حالی که تگزاس و سایر ایالت‌ها قبلاً از شرکت‌هایی مانند متا و تیک‌تاک به دلیل الگوریتم‌های اعتیادآور شکایت کرده‌اند، آن پلتفرم‌ها برای کسب درآمد به پیمایش بی‌پایان و تبلیغات هدفمند متکی هستند. اعمال همین چارچوب حقوقی بر یک سرویس ویدیویی پولی – که کاربران به طور فعال محتوای طولانی را انتخاب می‌کنند – مرزهای آنچه که طبق قانون ایالتی به عنوان طراحی دستکاری‌کننده تلقی می‌شود را به چالش می‌کشد.[4][5]

نتفلیکس به شدت این اتهامات را رد کرده است. این شرکت در بیانیه‌ای در پاسخ به شکایت، تأکید کرد که کنترل‌های قوی والدین، از جمله محافظت با پین و رتبه‌بندی سنی، ارائه می‌دهد و تبلیغات را در پروفایل‌های تعیین‌شده کودکان به شدت ممنوع می‌کند. این غول پخش آنلاین استدلال می‌کند که شکایت ایالت اساساً تفاوت بین یک کتابخانه سرگرمی مدیریت‌شده و بدون تبلیغات با فید الگوریتمی یک شبکه اجتماعی را درک نمی‌کند.[1][6]

انتظار می‌رود مکانیسم‌های فنی نحوه عملکرد پلتفرم‌های پخش آنلاین در طول مرحله کشف شواهد به شدت مورد بررسی قرار گیرند. ایالت ادعا می‌کند که نتفلیکس حتی بدون ارائه تبلیغات، از داده‌های تله‌متری خردسالان برای بهبود موتور توصیه‌گر گسترده‌تر خود و اطلاع‌رسانی به استراتژی‌های چند میلیارد دلاری کسب محتوا استفاده می‌کند. ایالت استدلال می‌کند که با درگیر نگه داشتن طولانی‌تر کودکان، این پلتفرم حفظ اشتراک خانوار را تضمین می‌کند و زمان تماشای خردسالان را مستقیماً به سودآوری شرکت گره می‌زند.[3][8]

مدافعان حریم خصوصی واکنش‌های متفاوتی به این شکایت نشان داده‌اند. در حالی که بسیاری از فشار برای به حداقل رساندن دقیق داده‌ها در مورد کودکان استقبال می‌کنند، برخی در مورد پیامدهای ناخواسته راه‌حل‌های پیشنهادی ایالت هشدار می‌دهند. اجبار به جداسازی سختگیرانه داده‌های خردسالان و بزرگسالان می‌تواند پلتفرم‌ها را ملزم به اجرای سیستم‌های تأیید سن تهاجمی کند، که گروه‌های حقوق دیجیتال استدلال می‌کنند اغلب منجر به جمع‌آوری اطلاعات شخصی حساس‌تر، مانند شناسه‌های دولتی یا اسکن‌های بیومتریک، می‌شود.[8]

منافع تجاری برای صنعت سرگرمی گسترده‌تر بسیار زیاد است. اگر تگزاس پیروز شود، نتفلیکس و رقبایی مانند دیزنی پلاس، هولو و مکس ممکن است مجبور شوند توصیه‌های الگوریتمی و پخش خودکار را به طور کامل برای حساب‌های خردسالان غیرفعال کنند. از آنجایی که حفظ معماری‌های جداگانه اپلیکیشن برای هر ایالت از نظر فنی ممنوع و پرهزینه است، حکم دادگاه در تگزاس می‌تواند عملاً بازطراحی سراسری نحوه تعامل خدمات پخش آنلاین با مخاطبان جوان را الزامی کند.[5][6]

این اقدام در سطح ایالتی در حالی صورت می‌گیرد که تلاش‌های فدرال برای تنظیم ایمنی دیجیتال متوقف شده است. با توجه به تأخیرهای مداوم در کنگره برای تصویب قوانین جامعی مانند قانون ایمنی آنلاین کودکان (KOSA)، دادستان‌های کل ایالت‌ها به طور فزاینده‌ای خود را موظف دیده‌اند که از طریق دعاوی قضایی تهاجمی، مجموعه‌ای از مقررات ایمنی دیجیتال را ایجاد کنند. این رویکرد شرکت‌های فناوری را مجبور کرده است که در میان شبکه‌ای پیچیده و اغلب متناقض از دستورات ایالتی حرکت کنند.[2][4]

این پرونده اکنون به سمت مرحله کشف شواهد پیش خواهد رفت، جایی که انتظار می‌رود تگزاس خواستار ارتباطات داخلی نتفلیکس در مورد طراحی، آزمایش و معیارهای حفظ ویژگی‌های جوان‌محور آن شود. کارشناسان حقوقی انتظار یک نبرد طولانی را دارند که می‌تواند در نهایت به دیوان عالی ایالت برسد و یک سابقه حیاتی برای آینده سرگرمی دیجیتال و حریم خصوصی مصرف‌کننده ایجاد کند.[1][7]