شرکت رایت گیمز تمام محدودیت‌های مالی جوایز و اسپانسری مسابقات محلی لیگ آو لجندز را حذف کرد

رایت گیمز (Riot Games) همین حالا تمام موانع اداری را که مسابقات محلی لیگ آو لجندز (League of Legends) را متوقف کرده بود، از بین برد. سقف‌های مالی حذف شده‌اند، زمان انتظار برای تأیید مرده است و صحنه محلی رسماً برای کسب و کار باز است.[1][2]

سال‌ها، برگزاری یک تورنمنت محلی شبیه به حرکت در یک میدان مین قانونی بود. برگزارکنندگان باید قوانین مجوزدهی طبقه‌بندی شده را رمزگشایی می‌کردند، دوباره بررسی می‌کردند که مجموع جوایزشان از سقف‌های سختگیرانه و خودسرانه فراتر نرود، و دعا می‌کردند که نماینده‌ای از رایت قبل از موعد پرداخت ودیعه مکان، تأییدیه رسمی را به آن‌ها بدهد.[1]

چارچوب قدیمی سال ۲۰۲۰ عملاً حیات مالی مدارهای آماتور را خفه کرده بود. طبق آن قوانین، یک سازمان نمی‌توانست بیش از ۱۰,۰۰۰ دلار (معادل ۱۰ هزار دلار) جایزه در طول یک سال تقویمی ارائه دهد، مگر اینکه بررسی مجوز سفارشی را فعال می‌کرد.[1][4]

این سقف دیگر وجود ندارد. در تاریخ ۴ آگوست ۲۰۲۶، رایت یک مجوز رقابت اجتماعی جهانی واحد را اجرا کرد که محدودیت‌های مالی را در تمام مناطق و زبان‌های پشتیبانی شده از بین می‌برد.[3]

تغییر عملی بسیار بزرگ است. برگزارکنندگان اکنون می‌توانند هر هزینه‌ی ورودی را که بازار تحمل می‌کند، دریافت کنند، درآمد اسپانسری نامحدود کسب کنند و مجموع جوایز خود را بدون انتظار برای مجوز شرکتی افزایش دهند.[4][5]

مکانیسم تأیید به طور اساسی تغییر کرده است. رایت به جای عمل کردن به عنوان یک نگهبان سختگیر که تأیید قبلی را طلب می‌کند، به یک مدل ساده "اطلاع‌رسانی و اجرا" منتقل شده است.[2][6]

برگزارکنندگان به سادگی یک فرم اختیاری آنلاین برای دیده شدن، جزئیات رویداد خود را پر می‌کنند، مجموع جوایز خود را تعیین می‌کنند و مسابقه را اجرا می‌کنند. در بیشتر موارد، آن‌ها دیگر نیازی به انتظار برای تأیید جداگانه رویداد توسط رایت ندارند.[5][6]

این آزادی در تمام روش‌هایی که بازیکنان امروز با بازی درگیر می‌شوند، گسترش می‌یابد. مجوز جدید به صراحت شامل حالت‌های استاندارد Summoner's Rift، ARAM، Arena و حالت جدید League of Legends Classic می‌شود.[1][3]

گنجاندن League Classic به ویژه قدرتمند است. این حالت، تنظیمات نوستالژیک متا را احیا می‌کند و به فرمت‌های قدیمی‌تر مسابقات دلیلی برای بازگشت می‌دهد و به منبع عظیمی از بازیکنان قدیمی که مشتاق مبارزه برای افتخار محلی هستند، دسترسی پیدا می‌کند.[1]

برای شیرین‌تر کردن رقابت، رایت در حال بازگرداندن پوسته‌ی افسانه‌ای Triumphant Ryze است. این آیتم انحصاری درون بازی فقط به برندگان مسابقات اهدا می‌شود و به بازیکنان آماتور یک جام ملموس می‌دهد که نمی‌توانند به سادگی آن را از فروشگاه بخرند.[1][5]

اما آزادی مالی کامل به معنای هرج و مرج کامل نیست. رایت کنترل اداری را با مرزهای سختگیرانه ایمنی برند معاوضه می‌کند تا اطمینان حاصل شود که اکوسیستم پاک باقی می‌ماند.[5]

لیست اسپانسرهای ممنوعه همچنان آهنین است. برگزارکنندگان محلی نمی‌توانند از پلتفرم‌های قمار، سایت‌های شرط‌بندی ورزشی، صرافی‌های ارز دیجیتال، یا برندهای الکل و تنباکو پول دریافت کنند.[3][6]

در زمستان ورزش‌های الکترونیک که بسیاری از برگزارکنندگان شخص ثالث برای بقا به شدت به اسپانسرهای شرط‌بندی متکی هستند، این محدودیت سازمان‌دهندگان رویدادهای اجتماعی را مجبور می‌کند تا شرکای تجاری اصلی، بومی یا محلی پیدا کنند.

صحنه‌های دانشگاهی و دبیرستانی نیز برندگان بزرگی در این بازنگری نظارتی هستند. رایت قوانین قدیمی محدودکننده رقابت‌های دبیرستانی چند ایالتی و سقف‌های تعداد کالج‌های مجاز در یک رویداد واحد را حذف کرد.[3][4]

این امر عملاً به برگزارکنندگان مستقل اجازه می‌دهد تا لیگ‌های دانشگاهی گسترده‌ای در سطح کشور ایجاد کنند بدون اینکه با اکوسیستم شرکتی رایت در تضاد باشند یا نیاز به توافق‌نامه‌های حقوقی سفارشی داشته باشند.[4]

هنوز خطوطی وجود دارد که برگزارکنندگان نمی‌توانند از آن‌ها عبور کنند. شما نمی‌توانید مسابقه اجتماعی خود را در تلویزیون خطی (Linear Television) پخش کنید، و نمی‌توانید از برندسازی رسمی مانند "LCS" یا "Worlds" استفاده کنید که نشان‌دهنده پرداخت هزینه توسط رایت باشد.[3]

در نهایت، رایت حق لغو را برای خود محفوظ می‌دارد. ناشر این حق را دارد که مجوز را لغو کند یا هر رقابتی را تعطیل کند اگر برگزارکنندگان جوایز را به درستی مدیریت نکنند، بازیکنان را فریب دهند، یا ارزش‌های شرکتی را نقض کنند.[5]

موضوع روشن است: رایت شرط می‌بندد که یک صحنه محلی غیرمتمرکز و از نظر مالی آزاد شده، تعامل عمیق‌تری با بازیکنان ایجاد خواهد کرد تا یک مدار آماتور کنترل‌شده و از بالا به پایین.[3][4]