اولین کارآزمایی جهانی: استاتین‌ها خطر حمله قلبی را در افراد سالم بالای ۷۰ سال به طور ایمن کاهش می‌دهند

سال‌هاست که بزرگسالان سالمی که وارد دهه هفتم زندگی خود می‌شوند، با یک منطقه خاکستری پزشکی آزاردهنده روبرو بوده‌اند: آیا مصرف روزانه قرص برای کاهش کلسترول، در صورتی که هرگز دچار حمله قلبی نشده‌اند، واقعاً ارزش عوارض جانبی احتمالی را دارد؟ بدون داده‌های اختصاصی برای گروه سنی آن‌ها، بیماران و پزشکان مجبور بودند حدس بزنند که آیا مزایای پیشگیرانه بیشتر از خطرات است یا خیر. اکنون، این عدم قطعیت یک پاسخ قطعی و اطمینان‌بخش پیدا کرده است.[3]

یک کارآزمایی بالینی مهم نشان داده است که آتورواستاتین، یک داروی رایج و ارزان برای کاهش کلسترول، خطر حوادث عمده قلبی عروقی را در بزرگسالان سالم بالای ۷۰ سال به طور ایمن تا ۳۰ درصد کاهش می‌دهد. نتایج کارآزمایی STAREE (استاتین‌ها در کاهش حوادث در سالمندان) این هفته در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر و در کنگره انجمن قلب و عروق اروپا ارائه شد.[1][2]

استاتین‌ها در حال حاضر سنگ بنای مراقبت‌های قلبی عروقی هستند و برای میلیون‌ها نفر در سراسر جهان تجویز می‌شوند تا از حمله قلبی یا سکته مغزی مجدد جلوگیری کنند. با این حال، نقش آن‌ها در «پیشگیری اولیه» – یعنی درمان افراد مسنی که سابقه بیماری قلبی عروقی ندارند – به شدت مورد بحث بوده است. کارآزمایی‌های قبلی عمدتاً بر جمعیت‌های میانسال تمرکز داشتند و یک شکاف حیاتی در شواهد برای سالمندان باقی گذاشته بودند.[4]

کارآزمایی STAREE که توسط دانشگاه موناش رهبری شد، بیش از ۱۸,۰۰۰ بزرگسال سالم و ساکن جامعه با سن ۷۰ سال و بالاتر را در سراسر استرالیا ثبت‌نام کرد. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی برای دریافت روزانه ۴۰ میلی‌گرم آتورواستاتین یا دارونما (پلاسبو) اختصاص داده شدند و به مدت میانگین نزدیک به پنج سال تحت نظر قرار گرفتند تا نتایج سلامتی آن‌ها پیگیری شود.[1][2]

داده‌ها یک مزیت قلبی عروقی واضح را نشان دادند. افرادی که استاتین مصرف می‌کردند، در مقایسه با گروه دارونما، به طور قابل توجهی کمتر دچار حملات قلبی، سکته‌های مغزی و مرگ‌های مرتبط با قلب و عروق شدند. نکته حیاتی این است که دارو در کاهش ال‌دی‌ال یا کلسترول «بد» در این جمعیت مسن بسیار مؤثر بود و مستقیماً منجر به کاهش حوادث قلبی تغییردهنده زندگی شد.[1][4]

به همان اندازه مهم، این کارآزمایی مستقیماً به ترس‌های گسترده در مورد عوارض جانبی استاتین در سنین بالا پرداخت. محققان هیچ تفاوت قابل توجهی بین گروه‌های استاتین و دارونما در مورد شروع زوال عقل، ناتوانی جسمی یا مشکلات مرتبط با عضلات پیدا نکردند. برای بیمارانی که از ترس اینکه مبادا داروی جدید استقلال آن‌ها را به خطر اندازد، در شروع آن تردید دارند، این مشخصات ایمنی مهم‌ترین نتیجه این کارآزمایی است.[1][3]

برای بیماران و پزشکان آن‌ها، این یافته‌ها به یک دستورالعمل بالینی ساده تبدیل می‌شود. اکنون می‌توان استاتین‌ها را با اطمینان برای بزرگسالان سالم مسن تجویز کرد که این داروها فعالانه از سلامت قلب آن‌ها محافظت می‌کنند، بدون اینکه زوال شناختی یا ضعف جسمانی را تسریع کنند. این امر گفت‌وگو را از یک «شاید» محتاطانه به یک «بله» مبتنی بر شواهد تغییر می‌دهد.[3]

انتظار می‌رود دستورالعمل‌های پزشکی در سراسر جهان به‌روزرسانی شوند تا این شواهد جدید را منعکس کنند و احتمالاً استفاده توصیه شده از استاتین‌ها برای پیشگیری اولیه در سالمندان را گسترش دهند. در این میان، کارشناسان به بزرگسالان مسن توصیه می‌کنند که در مورد مشخصات خطر قلبی عروقی خود با پزشکانشان صحبت کنند تا مشخص شود آیا شروع استاتین انتخاب درستی برای سلامت و تحرک طولانی‌مدت آن‌ها است یا خیر.[4]