رفتن به محتوای اصلی

روند کامل رویداد

بحران کشتیرانی در دریای سرخ

شرکای ائتلاف جمنای با بازگرداندن خطوط باقی‌مانده آسیا-اروپا به مسیر دریای سرخ، جدول زمانی پایان دادن به دور زدن پرهزینه آفریقا را تسریع می‌کنند.

تحریریه کوهستان· به‌روزرسانی

«بحران کشتیرانی در دریای سرخ» را در اپ کوهستان دنبال کنید تا از خبرهای تازه‌اش باخبر شوید. دریافت اپ

مرسک و هاپاگ-لوید در حال برنامه‌ریزی برای بازگرداندن آخرین خطوط باقی‌مانده آسیا-اروپای خود به کانال سوئز تا اواسط ژانویه ۲۰۲۷ هستند.از گزارش: مرسک و هاپاگ-لوید بازگشت کامل به کانال سوئز را تا اواسط ژانویه برنامه‌ریزی کردند

این خبر را به اشتراک بگذارید

تازه‌ترین گزارش

مرسک و هاپاگ-لوید بازگشت کامل به کانال سوئز را تا اواسط ژانویه برنامه‌ریزی کردند

شرکای ائتلاف جمنای با بازگرداندن خطوط باقی‌مانده آسیا-اروپا به مسیر دریای سرخ، جدول زمانی پایان دادن به دور زدن پرهزینه آفریقا را تسریع می‌کنند. این گذار مرحله‌ای از دسامبر آغاز شده و بازگشت گسترده‌تر صنعت کشتیرانی به این آبراهه را تکمیل می‌کند.

  • مرسک و هاپاگ-لوید سه خط پایانی آسیا به شمال اروپای خود را تا اواسط ژانویه ۲۰۲۷ از مسیر کانال سوئز هدایت خواهند کرد.
  • این گذار از ۴ دسامبر با خروج کشتی مری مرسک از نینگبو آغاز می‌شود و سپس با خطوط AE3 و AE1 دنبال خواهد شد.
  • کوتاه‌تر شدن مسیرهای ترانزیت به شرکت‌ها امکان می‌دهد شمار شناورهای فعال در این خطوط را کاهش داده و ظرفیت کشتی‌ها در سطح جهان را آزاد سازند.
  • اوشن نتورک اکسپرس (ONE) و ائتلاف پریمیر نیز در حال ازسرگیری عبور از کانال هستند که نشان‌دهنده بازگشت کلی صنعت کشتیرانی است.

صنعت جهانی کشتیرانی بازگشت خود به دریای سرخ را شتاب بخشیده است؛ به طوری که ائتلاف جمنای (Gemini Cooperation) رسماً پایان دور زدن‌های پرهزینه قاره آفریقا را زمان‌بندی کرد. مرسک و هاپاگ-لوید سرویس‌های باقی‌مانده آسیا-اروپا خود را تا اواسط ژانویه ۲۰۲۷ به کانال سوئز بازمی‌گردانند و بدین ترتیب جدول زمانی این بازگشت را که پیش‌تر تا مارس ادامه داشت، جلو انداختند.[1][2]

این انتقال خطوط AE1، AE2 و AE3 را در بر می‌گیرد؛ آخرین مسیرهای آسیای شرقی به شمال اروپا در این شراکت که هنوز دماغه امید نیک را دور می‌زنند. این تغییر مرحله‌ای از ۴ دسامبر ۲۰۲۶ با حرکت کشتی ۱۸٬۳۰۰ تی‌ای‌یو (TEU) مری مرسک از نینگبو چین آغاز می‌شود تا برنامه بازنگری‌شده خط AE2 کلید بخورد.[1][5]

مسیر بازنگری‌شده AE2 شامل عبور رفت‌وبرگشت از کانال سوئز خواهد بود. پس از خروج از نینگبو، کشتی‌ها در شانگهای و تانجونگ پلپاس توقف می‌کنند و سپس با عبور از کانال به روتردام، ویلهلمس‌هافن و برمرهافن می‌رسند و در نهایت از طریق صلاله و سنگاپور بازمی‌گردند.[1]

سرویس AE3 اندکی پس از آن فعال خواهد شد و کشتی ۱۶٬۳۰۰ تی‌ای‌یو آلت مرسک طبق برنامه در ۲۰ دسامبر از شانگهای حرکت می‌کند. توقفگاه‌های جدید این خط بندرهای لندن، گوتنبرگ، آرهوس، روتردام و ساوت‌همپتون را در بر می‌گیرد.[1][2]

جدول زمانی گام‌به‌گام ائتلاف جمنای برای بازگرداندن سه سرویس نهایی آسیا-اروپا به مسیر دریای سرخ.

آخرین مرحله از سرگیری تردد به سمت غرب به خط AE1 تعلق دارد که با حرکت کشتی ۲۳٬۷۰۰ تی‌ای‌یو دامیتا اکسپرس در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۷ از شانگهای تغییر مسیر می‌دهد. این کشتی در حال حاضر در آخرین دور زدن خود از مسیر دماغه، در امتداد سواحل غربی آفریقا به سمت شمال در حرکت است.[1]

با بازگشت دامیتا اکسپرس به برنامه زمان‌بندی صوری جدید، این کشتی در روتردام، هامبورگ، آنتورپ و لندن پهلو خواهد گرفت. این حرکت نمایانگر بازگشت آخرین حلقه از زنجیره خطوط آسیا-اروپای ائتلاف جمنای به دریای سرخ است.[1]

مرسک در ۱۶ نوامبر طی اطلاعیه‌ای به مشتریان اعلام کرد: «این کشتی‌ها اکنون به جای تردد از دماغه امید نیک، از مسیر ترانزیت سوئز دریانوردی خواهند کرد.» این شرکت حمل‌ونقل یادآور شد که آبراهه سوئز همچنان سریع‌ترین و کارآمدترین راه برای جابه‌جایی کالا بین آسیا، اروپا و خاورمیانه به شمار می‌رود.[3][5]

آزادسازی ظرفیت‌های معطل‌مانده

بازگشت به کانال سوئز، تعادل عرضه و تقاضا در ناوگان جهانی کانتینری را از پایه دگرگون می‌کند. تغییر مسیر کشتی‌ها به دور جنوب آفریقا در سه سال گذشته حجم عظیمی از ظرفیت شناورها را بلعید و شرکت‌ها را ناچار ساخت صرفاً برای حفظ برنامه‌های هفتگی حرکت، کشتی‌های بیشتری را به خدمت بگیرند.[2][3]

این روند اکنون با کوتاه‌تر شدن سفرها و آزادسازی شناورها به چرخه جهانی، با شتاب در حال معکوس شدن است. بر اساس پایگاه داده خطوط کشتیرانی eeSea متعلق به زِنِتا (Xeneta)، این تغییر مسیر به سرویس AE2 امکان می‌دهد ناوگان فعال خود را از ۱۴ کشتی به ۱۳ فروند کاهش دهد، در حالی که خط AE3 نیز از ۱۳ کشتی به ۱۱ فروند کاهش خواهد یافت.[1]

کاهش مدت ترانزیت از کانال سوئز به شرکت‌ها امکان می‌دهد برنامه‌های هفتگی را با تعداد شناورهای کمتری حفظ کنند.

در سطح کل صنعت، ازسرگیری عبور از سوئز پیش از این نزدیک به ۶۰۰٬۰۰۰ تی‌ای‌یو از ظرفیتی را که در مسیر دماغه امید نیک گرفتار شده بود آزاد کرده است. پیتر سند، تحلیل‌گر ارشد زنتا، اخیراً در یک نشست پیش‌بینی کرد بازگشت کامل به دریای سرخ می‌تواند به سقوط چشمگیر نرخ‌های کرایه حمل در سال ۲۰۲۷ منجر شود.[1]

برای واردکنندگان در ایالات متحده، پیامد تغییر مسیر آسیا-اروپا هرچند غیرمستقیم، اما بسیار اثرگذار است. سفرهای کوتاه‌تر در خطوط تجاری اروپا فرصتی برای خطوط کشتیرانی فراهم می‌آورد تا شبکه‌های خود را بازتنظیم کنند؛ امری که بالقوه کمبود جا را تخفیف داده و به تثبیت نرخ‌های نقدی در مسیرهای ترانس‌پاسیفیک می‌انجامد.[3]

با این حال، شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات لجستیک نسبت به انتظار کاهش فوری هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی هشدار می‌دهند. دی‌اچ‌ال گلوبال فورواردینگ اخطار داد که گرچه بازگشت به سوئز ظرفیت ناوگان را آزاد می‌کند، اما تداوم ازدحام در بندرها و تعدیلات گسترده شبکه‌ای می‌تواند زنجیره‌های تأمین جهانی را تا پایان سال ۲۰۲۷ تحت فشار نگه دارد.[3]

چرخش فراگیر در صنعت کشتیرانی

مرسک و هاپاگ-لوید به تنهایی دست به این اقدام نزده‌اند. صنعت بزرگ کانتینری تحت فشار رقابتی خطوط برای حفظ زمان‌های ترانزیت رقابتی، نوعی رفتار جمعی را تجربه می‌کند که موج بازگشت گسترده‌تری را به این آبراهه رقم زده است.[4]

شرکت اوشن نتورک اکسپرس (ONE) در ۱۵ نوامبر نخستین کشتی خود پس از نزدیک به سه سال را از کانال عبور داد. کشتی ۸٬۱۱۰ تی‌ای‌یو وان کانتینیوئیتی در قالب یک کاروان رو به شمال که از سنگاپور به سمت هلند حرکت می‌کرد، از آبراهه گذشت.[4]

این شناور در سرویس FE1 ائتلاف پریمیر فعالیت می‌کند؛ توافقی برای اشتراک کشتی‌ها که شرکت کره‌ای HMM و شرکت تایوانی یانگ مینگ را نیز در بر می‌گیرد. اداره کانال سوئز این عبور را تأیید و خاطرنشان کرد که این بازگشت بخشی از یک برنامه هماهنگ توسط ائتلاف مذکور بوده است.[4]

دریابد اسامه ربیع، رئیس اداره کانال سوئز، اظهار داشت که سه مسیر دیگر تحت مدیریت ائتلاف پریمیر نیز به زودی به کانال بازخواهند گشت. ربیع تأکید کرد: «کانال سوئز آماده است با تمام ظرفیت فعالیت کند و از کشتی‌های غول‌پیکر کانتینری بازگشتی میزبانی نماید.»[4]

ملاحظات امنیتی و سناریوهای جایگزین

احیای شبکه ائتلاف جمنای، مرسک و هاپاگ-لوید را به نخستین ائتلافی تبدیل می‌کند که مسیر سوئز را در تمام سرویس‌های آسیا-اروپا خود به طور کامل برقرار ساخته است. این دو شرکت پیش از این در ماه سپتامبر چهار سرویس دیگر جمنای—شامل AE5، AE11، AE12 و ME2—را به کانال بازگردانده بودند.[2][3]

این ائتلاف همچنین در اوایل نوامبر سرویس ME1 خود را که هند و اروپا را به هم متصل می‌کند احیا کرده بود. با وجود این برنامه‌ریزی پرشتاب، شرکت‌های کشتیرانی اذعان دارند که محیط عملیاتی همچنان متزلزل است و پایداری این بازگشت ساختاری کاملاً به شرایط امنیتی منطقه وابسته خواهد بود.[2][5]

طرح‌های بازاستقرار در شرایطی به پیش می‌روند که بی‌ثباتی در یمن همچنان ادامه دارد و گزارش‌ها حاکی از تلاش نیروهای حوثی برای بازپس‌گیری بخش‌هایی از خطوط ساحلی در امتداد جنوب دریای سرخ است. مرسک و هاپاگ-لوید اعلام کردند که تحولات خاورمیانه را از نزدیک زیر نظر خواهند داشت.[4][5]

در صورتی که وضعیت امنیتی رو به وخامت بگذارد، این خطوط کشتیرانی گزینه بازگرداندن سفرهای تک‌موردی یا کل حلقه‌های خدماتی را به مسیر طولانی‌تر دماغه امید نیک برای خود محفوظ می‌دارند. در حال حاضر، صنعت کشتیرانی بر این فرض شرط بسته است که مزایای عملیاتی کانال سوئز بر خطرات باقی‌مانده می‌چربد.[3][5]

منابع

  1. [1]The Loadstar — Gemini carriers target complete return to Suez transits by mid-January مطالعه در The Loadstar →
  2. [2]gCaptain — Maersk, Hapag-Lloyd Expand Suez Canal Return With Three More Gemini Services مطالعه در gCaptain →
  3. [3]FreightWaves — Maersk and Hapag-Lloyd restore Asia-Europe Suez routes as U.S. shippers watch capacity and costs مطالعه در FreightWaves →
  4. [4]The Maritime Executive — ONE Joins Maersk, Hapag, and Others in Return to Suez Canal مطالعه در The Maritime Executive →
  5. [5]Maersk — Structural changes to AE1, AE2 and AE3 Gemini services مطالعه در Maersk →

آنچه باید زیر نظر داشت

  • گذار مرحله‌ای بازگشت به کانال سوئز از ۴ دسامبر ۲۰۲۶ با خروج کشتی مری مرسک از نینگبو آغاز می‌شود.
  • سرویس‌های MD1 و MS2 ائتلاف پریمیر الاینس در ماه نوامبر فعالیت خود را از بنادر چین از سر می‌گیرند.
  • مرسک و هاپاگ-لوید سه خط پایانی آسیا به شمال اروپای خود را تا اواسط ژانویه ۲۰۲۷ از مسیر کانال سوئز هدایت خواهند کرد.
  • انتظار می‌رود عادی‌سازی کامل جریان کشتیرانی از آسیا به اروپا تا اوایل سال ۲۰۲۷ محقق شود.
  • پیش‌بینی می‌شود با افزایش تردد از کانال سوئز، نرخ کرایه حمل‌ونقل دریایی در ماه‌های آینده کاهش یابد.

نمودارها، نقشه‌ها و تصاویر

طرح گرافیکی: بنادر شمال اروپا هم‌زمان با فشرده شدن زمان سفر و هم‌پوشانی ورود کشتی‌ها، خود را برای مواجهه با تراکم بندری آماده می‌کنند.از گزارش: بازگشت نزدیک به دو سوم ظرفیت کانتینری آسیا به اروپا به مسیر کانال سوئز ·
اداره کانال سوئز خدمات جانبی خود از جمله سوخت‌گیری دریایی و تعمیرات کشتی را با هدف تنوع‌بخشی به درآمدها گسترش داده است.از گزارش: اعلام ایمنی آبراه از سوی اداره کانال سوئز؛ بازیابی ترافیک دریایی درآمد ماه اوت را ۵۷ درصد افزایش داد ·
انتظار می‌رود زمان‌های ترانزیت کوتاه‌تر، کمبود تجهیزات در بنادر اصلی جهانی را کاهش دهد.از گزارش: بازگشت MSC و شرکت‌های بزرگ کشتیرانی به کانال سوئز در پی تغییر چشم‌انداز امنیتی دریای سرخ ·

روند رویداد تا امروز

بحران کشتیرانی در دریای سرخ با تقریباً سه سال اختلال همراه بود که شرکت‌های حمل‌ونقل را مجبور به استفاده از مسیر انحرافی ۴۰۰۰ مایلی در جنوب آفریقا کرد. روند بازگشت به مسیر اصلی در ۲۶ اوت ۲۰۲۶ آغاز شد، زمانی که شرکت کشتیرانی مدیترانه (MSC) به همراه مرسک، CMA CGM و هاپاگ-لوید، پس از بررسی‌های جامع امنیتی و با توجه به تداوم حضور ائتلاف‌های دریایی بین‌المللی، خدمات شرق به غرب خود را از طریق کانال سوئز تا حدی از سر گرفتند. انتظار می‌رفت این عادی‌سازی برنامه‌ها، کمبود کانتینرها را کاهش داده و نرخ حمل‌ونقل را پایین بیاورد.

در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، اسامه ربیع، رئیس اداره کانال سوئز، در جریان یک مراسم دریایی در اسکندریه، این آبراه را رسماً ایمن و کاملاً عملیاتی اعلام کرد. اداره کانال سوئز از افزایش ۵۶.۷ درصدی درآمد سالانه در ماه اوت و رسیدن آن به ۵۶۷.۱ میلیون دلار خبر داد. تردد کشتی‌ها با ۲۷ درصد افزایش به ۱٬۳۵۸ فروند رسید و تناژ خالص محموله‌ها با جهش ۵۱.۱ درصدی رقم ۶۸.۳ میلیون تن را ثبت کرد. با وجود این دستاوردها، درآمدهای ماه اوت همچنان حدود ۳۶ درصد پایین‌تر از سطح پیش از اختلالات ثبت‌شده در سال ۲۰۲۳ بود و این اداره برای تنوع‌بخشی به پایگاه درآمدی خود، گسترش خدمات جانبی مانند سوخت‌گیری و تعمیر کشتی را در دستور کار قرار داد.

تغییر مسیر به دور دماغه امید نیک، ۱۰ تا ۱۴ روز به زمان دریانوردی استاندارد میان آسیا و اروپا می‌افزاید.از گزارش: صرفه‌جویی دوهفته‌ای در مسیر آسیا-اروپا؛ بازگشت خط کانتینری ژاپنی به دریای سرخ پس از سه سال وقفه ·

روند بازیابی ترافیک دریایی در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ شتاب بیشتری گرفت و نزدیک به دو سوم ظرفیت کانتینری آسیا به اروپا به مسیر کانال سوئز بازگشت. خطوط کشتیرانی بین‌المللی با ازسرگیری ترددهای مستقیم از دریای سرخ، کنار گذاشتن سریع مسیر انحرافی دماغه امید نیک را آغاز کردند.

در ۳ نوامبر ۲۰۲۶، ائتلاف‌های برجسته کشتیرانی جهان آمادگی خود را برای پایان دادن به دورزدن‌های طولانی‌مدت اعلام کردند. شرکت‌های مرسک و هاپاگ-لوید سرویس مشترک ME1 در مسیر هند به اروپا را به کانال سوئز بازگرداندند. این بازگشت تدریجی غول‌های لجستیک به ارزیابی مداوم شرایط امنیتی بستگی داشت. استفاده از مسیر مستقیم سوئز در مقایسه با دور زدن آفریقا، ۱۰ تا ۱۴ روز از زمان ترانزیت می‌کاهد، مصرف سوخت را به شکل چشمگیری پایین می‌آورد و هزینه‌های ترانزیت را کاهش می‌دهد.

شناور ONE Continuity در سرویس FE1 تحت مدیریت ائتلاف پریمیر الاینس فعالیت می‌کند.از گزارش: صرفه‌جویی دوهفته‌ای در مسیر آسیا-اروپا؛ بازگشت خط کانتینری ژاپنی به دریای سرخ پس از سه سال وقفه ·