اتلتیکو مادرید – بایرن مونیخ

بایرن مونیخ هرگز در بازی‌های خارج از خانه مقابل اتلتیکو مادرید به پیروزی نرسیده بود؛ روندی از ناکامی در پایتخت اسپانیا که هری کین پیش از سوت آغاز بازی اعتراف کرد «خاطرات تلخی» را برایش زنده می‌کند. اما سه‌شنبه شب، این طلسم تاریخی سرانجام شکست؛ نه با هجوم زودهنگام و بی‌محابا، بلکه با رویکردی صبورانه و حساب‌شده که به برتری ۲ بر ۰ انجامید.[1]

باواریایی‌ها در حالی پا به ورزشگاه ریاض ایر متروپولیتانو گذاشتند که ونسان کمپانی، سرمربی تیم، و چند مهره کلیدی هجومی از جمله جمال موسیالا را در اختیار نداشتند. حریف آنها اتلتیکویی بود که روی نوار هفت برد پیاپی در مسابقات داخلی حرکت می‌کرد و خط دفاعی‌اش در چهار بازی گذشته در تمام رقابت‌ها کلین‌شیت کرده بود.[1]

استحکام خط دفاعی میزبان به نیمه اولی فرسایشی و درگیرانه انجامید. پیش از پایان نیمه نخست، هیچ‌یک از دو تیم حتی یک شوت درون چارچوب هم ثبت نکردند؛ بایرن توپ و میدان را در اختیار داشت اما برای رخنه به کمربند دفاعی ۲-۴-۴ منظم دیگو سیمئونه به بن‌بست می‌خورد. خطرناک‌ترین موقعیت اولیه میزبان را خولیان آلوارز خلق کرد که شوتش پس از ۱۱۵ ثانیه با فاصله‌ای اندک از کنار تیرک راست گذشت، و ضربه خطرناک پابلو باریوس نیز با برخورد به مدافعان به کرنر رفت.

بایرن با تکیه بر جاشوا کیمیش و تام بیشوف در میانه میدان، نبض بازی را در دست گرفت و ضدحملات اتلتیکو را مهار کرد. کیمیش در اوایل نیمه دوم با شوتی تماشایی یان اوبلاک را به واکنش واداشت؛ نشانه‌ای آشکار از اینکه میهمان قصد دارد پیش از رسیدن به گل اول، آهنگ بازی را تندتر کند.[2]

شکستن قفل بازی

قفل تاکتیکی مسابقه در دقیقه ۵۴ و روی اشتباهی غیرمنتظره شکسته شد. لنارت کارل، پدیده جوان بایرن، از تعلل روبین لو نورمان مدافع میانی اتلتیکو در مهار توپ بهره برد، در محوطه جریمه توپ را ربود و با ضربه‌ای نرم و هوشمندانه آن را از بالای دستان دروازه‌بان وارد دروازه کرد.[1]

دریافت این گل اتلتیکو را ناچار ساخت از لاک دفاعی خود بیرون بیاید. سیمئونه بی‌درنگ دست به تعویض سه‌گانه زد و کوکه، لی کانگ-این و آدامولا لوکمن را برای تغییر جریان بازی به میدان فرستاد. اما فضاهای خالی جدید، تنها به بایرن این فرصت را داد تا با حملات انتقالی شتاب بیشتری به بازی بدهد.[2]

نماینده آلمان فرصت‌هایی را که پیش‌تر به دست نیاورده بود، یکی پس از دیگری خلق کرد. مارکوس یورنته تک شوت در چارچوب نادری را برای میزبان روانه دروازه کرد، اما در سوی دیگر میدان، اوبلاک با مهار استثنایی ضربه تغییر جهت‌یافته دایو اوپامکانو و فرستادن توپ به تیر افقی، مانع گل دوم شد.

در نهایت کنراد لایمر در دقیقه ۷۴ با شوتی کوبنده پرونده بازی و این نتیجه تاریخی را بست. کین که در این مسابقه نتوانست به رکورد گلزنی کریستیانو رونالدو در ۱۱ بازی پیاپی لیگ قهرمانان برسد، در نقش گلساز ظاهر شد و با پاس قطری میلی‌متری، فول‌بک اتریشی را در موقعیت عالی قرار داد.[1]

اوون هارگریوز، هافبک پیشین بایرن، در برنامه زنده «تی‌ان‌تی اسپورتس» با تحسین این صحنه گفت: «به پاس هری کین دقت کنید؛ لایمر به زیبایی در فضای خالی حرکت می‌کند. مهار اولیه بی‌نقص و مکث به‌موقع... چه ضربه پایانی فوق‌العاده‌ای.» لایمر پس از فرود آوردن توپ، با شلیکی دقیق از زاویه‌ای بسته سقف دروازه را به لرزه درآورد.[1]

نگاهی به مسیر پیش‌رو

با وجود آنکه کین برای نخستین بار در این فصل لیگ قهرمانان موفق به گلزنی نشد، همچنان ستون اصلی نقشه هجومی بایرن بود. کاپیتان تیم ملی انگلستان با عقب آمدن برای بازی‌سازی، مدافعان میانی اتلتیکو را از جایگاه اصلی‌شان خارج کرد و همان فضاهایی را پدید آورد که کارل و لایمر به گل تبدیل کردند.[1][2]

این برد بایرن را در جدول ۳۶ تیمی مرحله گروهی به رتبه هشتم رساند و دومین پیروزی آنها در چهار بازی اروپایی را رقم زد. نتیجه‌ای که پس از تساوی ناامیدکننده ۲ بر ۲ آخر هفته مقابل بروسیا دورتموند در بوندس‌لیگا — دیداری که با نرخ گل مورد انتظار ۴.۱۸ و ۲۳ شوت برتری داشتند اما پیروز نشدند — روحیه تیم را بازیابی کرد.[1]

هارگریوز در ارزیابی شانس بایرن در اروپا افزود: «نمایش این تیم واقعاً چشم‌نواز است. وقتی ونسان کمپانی، لوئیز دیاز و جمال موسیالا بازگردند، بایرن نیروی مهارناپذیری در این فصل لیگ قهرمانان خواهد بود. در روز اوجشان می‌توانند با هر تیمی روبه‌رو شوند و پیروز از زمین بیرون بیایند.»[1]

در طرف مقابل، این باخت ترمز اتلتیکو مادرید را کشید؛ تیمی که همچنان در تبدیل قدرت داخلی خود به ثبات اروپایی ناکام مانده است. پس از شکست ۲ بر ۱ برابر لیورپول و تساوی ۱ بر ۱ با اشتوتگارت، شاگردان سیمئونه در رده شانزدهم جدول گرفتار شده‌اند و هم‌اکنون با نزدیک شدن به مقطع میانی و سرنوشت‌ساز رقابت‌ها، دو امتیاز با جایگاه‌های صعود مستقیم فاصله دارند.