فرانسه – پاراگوئه

پنالتی کیلیان امباپه در دقیقه ۷۰، ضربه تعیین‌کننده‌ای بود که فرانسه را با نتیجه ۱-۰ از سد تیم بسیار سرسخت پاراگوئه در مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا عبور داد. این مسابقه که تحت هشدار گرمای شدید در ورزشگاه لینکلن فایننشال فیلد فیلادلفیا برگزار شد، آزمونی طاقت‌فرسا برای استقامت بازیکنان بود، زیرا دما حدود ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتیگراد) بود.

فرانسه که به طور گسترده به عنوان مدعی قهرمانی شناخته می‌شود، مالکیت توپ را در اختیار داشت اما برای مدت طولانی در شکستن دفاع پاراگوئه که مصمم بود مسابقه را به نبردی فیزیکی و فرسایشی تبدیل کند، با مشکل مواجه بود. این پیروزی سخت، جایگاه «خروس‌های آبی» (Les Bleus) را در مرحله یک چهارم نهایی تثبیت کرد و مسیر آن‌ها برای کسب سومین عنوان قهرمانی جام جهانی را حفظ نمود.[1][3]

نقطه عطف بازی سرانجام در اواسط نیمه دوم، به لطف یک تنظیم تاکتیکی توسط دیدیه دشان، سرمربی فرانسه، فرا رسید. دشان برای تزریق سرعت به حمله راکد تیم، بردلی بارکولا را بیرون کشید و دسیره دوئه، وینگر پاری سن ژرمن، را در دقیقه ۶۱ به زمین فرستاد. این تغییر بلافاصله نتیجه داد.

در دقیقه ۶۹، دوئه با یک حرکت خطرناک وارد محوطه جریمه شد و پس از عبور از چند مدافع، توسط دیگو گومز، بازیکن پاراگوئه، سرنگون شد. ایلگیز تانتاشف، داور ازبکستانی، ابتدا دستور به ادامه بازی داد، اما دخالت سریع کمک داور ویدئویی (VAR) تصمیم را لغو کرد و یک ضربه پنالتی حیاتی به نفع فرانسه اعلام شد.[2][3]

در حالی که بازیکنان پاراگوئه تلاش می‌کردند با تأخیر انداختن و خراب کردن نقطه پنالتی، آخرین تلاش خود را برای ایجاد اختلال انجام دهند، امباپه کاملاً خونسرد ماند. کاپیتان فرانسه جلو رفت و با آرامش کامل، اورلاندو گیل، دروازه‌بان پاراگوئه، را به جهت اشتباه فرستاد و توپ را دقیقاً به گوشه پایین دروازه فرستاد.

این گل، هفتمین گل امباپه در تورنمنت ۲۰۲۶ بود که او را در رقابت شدید برای کسب کفش طلای جام جهانی با لیونل مسی، ستاره آرژانتین، برابر کرد. به طور کلی، این نوزدهمین گل او در جام‌های جهانی در تنها ۱۹ بازی بود که او را تنها یک گل پشت رکورد ۲۰ گل مسی در تمام ادوار قرار داد و جایگاه او را به عنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ در مراحل حذفی تثبیت کرد.[1][2]

خود مسابقه به هیچ وجه شبیه نمایش‌های روان و تهاجمی فرانسه در مراحل قبلی تورنمنت نبود. پاراگوئه، که به تازگی آلمان را در مرحله یک سی و دوم نهایی با ضربات پنالتی حذف کرده بود، یک استراتژی دفاعی بسیار منظم و «بلاک پایین» (Low-Block) را اجرا کرد که هدفش خفه کردن خط میانی بود.

تیم آمریکای جنوبی ۷۶ درصد مالکیت توپ را واگذار کرد و تنها ۱۷۵ پاس در مقابل ۵۵۲ پاس فرانسه به ثبت رساند، و تمرکز کامل خود را بر بستن فضاها و برهم زدن ریتم بازی‌سازان فرانسوی گذاشت. در نیمه اول، فرانسه کاملاً به شوت‌های بی‌هدف از راه دور محدود شد و نتوانست حتی یک شوت در چارچوب قبل از سوت پایان نیمه اول داشته باشد.[1][2][3]

تاکتیک‌های اخلال‌گرانه پاراگوئه فراتر از آرایش دفاعی بود و به یک رویکرد بسیار فیزیکی تبدیل شد که تیم فرانسه را به شدت کلافه کرد. مسابقه شامل وقفه‌های مداوم، خطاهای عمدی و تحریک‌های خارج از توپ بود که هدفشان برهم زدن تمرکز مهاجمان ستاره فرانسه بود.

با وجود ارتکاب ۱۳ خطا و درگیری در نزاع‌های فیزیکی متعدد در سراسر زمین، پاراگوئه موفق شد بدون دریافت حتی یک کارت زرد از تانتاشف، بازی را به پایان برساند. این اولین بار از سال ۱۹۹۸ بود که پاراگوئه در یک مسابقه جام جهانی از دریافت کارت اجتناب می‌کرد، یک ناهنجاری آماری که اردوگاه فرانسه را در کنار زمین به وضوح گیج و عصبانی کرد.[3]

AI

پس از این پیروزی دشوار، بازیکنان فرانسه در انتقاد از رویکرد پاراگوئه و همچنین سهل‌گیری داوری، خودداری نکردند. امباپه، که در طول بعدازظهر بارها هدف تکل‌های سنگین قرار گرفته بود، اشاره کرد که تیمش کاملاً برای یک محیط خصمانه آماده بود.

امباپه در منطقه مصاحبه به خبرنگاران گفت: «ما نشان دادیم که فقط تیمی نیستیم که فوتبال تهاجمی بلد باشد. اگر لازم باشد دست‌هایمان را کثیف کنیم، این کار را خواهیم کرد. آن‌ها فکر می‌کردند ما با کت و شلوار برای بازی حاضر می‌شویم، اما ما فوتبال کثیف را هم بلدیم.» رایان چرکی، هم‌تیمی او، نیز همین احساس را تکرار کرد و ابراز ناباوری کرد که تیم آمریکای جنوبی با وجود تاکتیک‌های تهاجمی خود، بدون دریافت حتی یک اخطار از زمین خارج شد.[3]

تنش بین دو تیم در نهایت پس از سوت پایان به اوج خود رسید. در حالی که تیم‌ها در حال پراکنده شدن در زمین بودند، امباپه عمداً دست دادن پیشنهادی اورلاندو گیل، دروازه‌بان پاراگوئه، را نادیده گرفت؛ دروازه‌بانی که با یک مهار دوگانه تماشایی در عمق وقت‌های تلف شده، امباپه را از زدن گل دوم محروم کرده بود.

در پاسخ به این بی‌اعتنایی، گیل توپ مسابقه را مستقیماً به پشت پیراهن امباپه پرتاب کرد در حالی که او در حال دور شدن بود. این حادثه بر خصومت باقی‌مانده از مسابقه‌ای تأکید کرد که دشان بعداً آن را به دلیل گرمای طاقت‌فرسا و فیزیکی بودن بی‌امان حریف، فوق‌العاده دشوار توصیف کرد.[1][3]

با پشت سر گذاشتن این رویارویی سخت، فرانسه اکنون توجه خود را به یک مسابقه یک چهارم نهایی بسیار مورد انتظار مقابل مراکش معطوف می‌کند. این مسابقه که قرار است در ورزشگاه بوستون در فاکس‌بورو، ماساچوست برگزار شود، تکرار مستقیم نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ خواهد بود که فرانسه با نتیجه ۲-۰ در آن پیروز شد.

مراکش با پیروزی قاطع ۳-۰ مقابل کانادا، یکی از میزبانان مشترک، جایگاه خود را در جمع هشت تیم نهایی تضمین کرد و صحنه را برای یک نبرد تاکتیکی جذاب بین دو تیم از قدرتمندترین تیم‌های تورنمنت آماده کرد. برای فرانسه، اولویت فوری، ریکاوری از فشار فیزیکی عظیم موج گرمای فیلادلفیا قبل از آزمون بزرگ بعدی است.[1][2][3]