بسته شواهد: ادعای سپاه پاسداران مبنی بر حمله به پایگاه آمریکا در کویت در دهمین شب حملات هوایی

رویارویی نظامی بین ایالات متحده و ایران به یک نقطه بحرانی رسیده است که با دهمین شب متوالی حملات هوایی آمریکا و یک حمله موشکی بسیار بحث‌برانگیز ایران به پایگاه آمریکا در کویت مشخص می‌شود. در حالی که این درگیری وارد پنجمین ماه خود می‌شود، فضای اطلاعاتی به اندازه میدان نبرد فیزیکی دچار تفرقه شده است. هم واشنگتن و هم تهران روایت‌هایی از موفقیت تاکتیکی را منتشر می‌کنند و ارزیابی‌های متناقضی از خسارات ارائه می‌دهند که تلاش‌های بین‌المللی برای سنجش مقیاس واقعی تشدید تنش را دشوار می‌سازد. این بسته شواهد، ادعاهای اصلی پیرامون آخرین تبادل آتش را بررسی می‌کند، اظهارات فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) را در برابر آنچه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه) منتشر کرده، ترسیم می‌کند و اعتبار شواهد موجود را ارزیابی می‌نماید.[1][2]

ادعای ۱: حملات هوایی آمریکا به طور سیستماتیک زیرساخت‌های نظامی ایران را تخریب می‌کند. بر اساس بیانیه‌های رسمی سنتکام، دهمین شب عملیات هوایی آمریکا طیف گسترده‌ای از دارایی‌های ایران، از جمله مراکز فرماندهی نظامی، قابلیت‌های دریایی، سامانه‌های پدافند هوایی و سایت‌های پرتاب موشک‌های بالستیک و پهپادها را هدف قرار داد. آمریکا تأکید می‌کند که این حملات یک اقدام دفاعی ضروری است که برای بازگشایی تنگه هرمز طراحی شده، شاهراه حیاتی کشتیرانی جهانی که عملاً توسط حملات ایران به کشتی‌های تجاری بسته شده است. ارتش آمریکا مدعی است که عملیات آن به دقت تنظیم شده تا قابلیت‌های خاصی را که ایران برای اعمال قدرت در سراسر خلیج فارس استفاده می‌کند، خنثی سازد.[1][2][6]

شواهدی که از روایت آمریکا حمایت می‌کنند، به شدت متکی بر جلسات توجیهی رسمی پنتاگون و کاهش قابل مشاهده در انواع خاصی از آزار و اذیت‌های دریایی ایران است، اگرچه ارزیابی‌های مستقل از خسارات نبرد همچنان کمیاب هستند. علاوه بر این، شفافیت ارتش آمریکا در مورد تلفات انسانی درگیری به چالش کشیده شده است. پس از گزارش‌هایی مبنی بر پنهان‌کاری ارتش در مورد تلفات، پنتاگون اعتراف کرد که نزدیک به ۱۰۰ سرباز آمریکایی طی دو هفته گذشته دچار جراحات—عمدتاً ضربه‌های مغزی جزئی—شده‌اند. این اعتراف، اصطکاک ذاتی در تکیه صرف بر منابع اصلی طرف‌های درگیر برای آمار تلفات و خسارات در زمان واقعی در طول درگیری‌های فعال را برجسته می‌کند.[1]

ادعای ۲: سپاه پاسداران خسارات جدی به دارایی‌های آمریکا در پایگاه هوایی علی السالم در کویت وارد کرده است. در مجموعه‌ای از بیانیه‌هایی که توسط رسانه‌های دولتی ایران منتشر شد، سپاه ادعا کرد که نیروهای هوافضای آن «عملیات نصر ۲» را اجرا کرده‌اند، یک حمله موشکی تلافی‌جویانه که با موفقیت به حریم هوایی کویت نفوذ کرد. سپاه به طور خاص تأکید کرد که این حمله باعث آتش‌سوزی و تخریب کامل دو آشیانه پهپاد و یک انبار سوخت مورد استفاده هواپیماها و هلیکوپترهای نظامی آمریکا شده است. تهران این عملیات را پاسخی مستقیم به حملات هوایی اخیر آمریکا قلمداد می‌کند و هدف استراتژیک خود یعنی وادار کردن نیروهای آمریکایی به خروج کامل از خاورمیانه را تکرار کرده است.[3][4][5]

شواهد مربوط به ادعای سپاه به شدت مورد مناقشه است و در حال حاضر فاقد تأیید بصری مستقل است. سنتکام با صدور یک تکذیبیه قاطع، اظهارات ایران را رد کرد و به صراحت اعلام نمود که «هیچ هواپیمای آمریکایی در حملات اخیر ایران منهدم یا آسیب ندیده است.» به گفته ارتش آمریکا، تمام موشک‌ها و پهپادهای ورودی ایران یا با موفقیت توسط سامانه‌های پدافند هوایی متحدان رهگیری شده‌اند یا نتوانسته‌اند به اهداف مورد نظر خود برسند. بدون دسترسی به تصاویر ماهواره‌ای تجاری یا گزارش‌های مستقل میدانی از پایگاه هوایی بسیار امن علی السالم، ادعاهای سپاه مبنی بر تخریب گسترده تأیید نشده باقی می‌ماند و مستقیماً با روایت رسمی آمریکا در تضاد است.[3]

ادعای ۳: این درگیری در حال ایجاد خسارات جانبی جدی به زیرساخت‌های منطقه‌ای و تهدید بازارهای جهانی انرژی است. فراتر از درگیری‌های مستقیم نظامی، صحنه عملیات گسترش یافته و شامل زیرساخت‌های حیاتی غیرنظامی و اقتصادی نیز شده است. دولت کویت گزارش داد که حملات اخیر ایران تأسیسات برق و آب داخلی آن را هدف قرار داده است، که نشان‌دهنده تمایل تهران برای تحت فشار قرار دادن متحدان آمریکا از طریق اختلال در زیرساخت‌ها است. همزمان، شبه‌نظامیان حوثی وابسته به ایران در یمن، محاصره دریایی عربستان سعودی را اعلام کردند و به طور خاص تنگه باب‌المندب را در تلافی اقدامات نظامی عربستان هدف قرار دادند.[1][6]

شواهد مربوط به این تأثیرات گسترده‌تر منطقه‌ای قوی است، که در واکنش‌های فوری بازارهای جهانی کالا و تغییر مسیر کشتیرانی بین‌المللی منعکس شده است. قیمت نفت خام برنت از ۸۸ دلار در هر بشکه فراتر رفته است، زیرا تهدیدات دوگانه در تنگه هرمز و دریای سرخ، نگرانی‌ها در مورد کاهش احتمالی ۷ درصدی عرضه جهانی انرژی را تشدید می‌کند. اختلال در این گلوگاه‌های دریایی، که درصد عظیمی از نفت خام و گاز طبیعی تجارت شده در جهان از طریق آن‌ها عبور می‌کند، شواهد ملموسی ارائه می‌دهد که تبادلات نظامی تاکتیکی در حال ایجاد پیامدهای استراتژیک و اقتصادی عمیقی هستند.[2][6]

ادعای ۴: یک راه‌حل دیپلماتیک به طور فعال از طریق واسطه‌های منطقه‌ای در حال مذاکره است. با وجود فعالیت‌های شدید نظامی، به نظر می‌رسد تلاش‌های دیپلماتیک پشت پرده در حال شتاب گرفتن است. به نقل از منابع اطلاعاتی منطقه‌ای، گزارش‌ها حاکی از آن است که ائتلافی از میانجی‌ها—شامل قطر، مصر و پاکستان—پیشنهاد رسمی آتش‌بس ۱۰ روزه را به واشنگتن و تهران ارائه کرده‌اند. این تلاش دیپلماتیک با سفر اخیر اسکندر مؤمنی، وزیر کشور ایران، به اسلام‌آباد برای مذاکرات سطح بالا با هدف کاهش تنش در بحران، بیشتر تأیید می‌شود.[1][2]

شواهد برای یک مسیر خروج دیپلماتیک بالقوه معتبر است اما به شدت مشروط. در حالی که گزارش شده مذاکره‌کنندگان آمریکایی در حال «بررسی» چارچوب آتش‌بس هستند، فروپاشی توافق موقت مشابه در ماه گذشته سایه‌ای طولانی بر تلاش‌های کنونی افکنده است. این واقعیت که هم آمریکا و هم ایران به پرتاب حملات بزرگ ادامه می‌دهند و در عین حال با میانجی‌ها درگیر مذاکره هستند، نشان‌دهنده یک استراتژی دو مسیره است: به حداکثر رساندن اهرم فشار در میدان نبرد برای تضمین شرایط مطلوب‌تر در میز مذاکره. تا زمانی که توقف رسمی خصومت‌ها اعلام نشود، وضعیت بسیار سیال باقی می‌ماند و مستعد تشدید سریع بیشتر است.[1][2]