رفتن به محتوای اصلی
سیاست پولیبازارهای نوظهور· 7 دقیقه مطالعه· در مالی

چرخش انقباضی بانک‌های مرکزی نوظهور در پی بازگشت فشارهای تورمی

سیاست‌گذاران پولی در اقتصادهای در حال توسعه در پی بروز مجدد جهش‌های قیمتی، روند کاهش نرخ بهره را متوقف کرده و به سیاست‌های انقباضی روی آورده‌اند؛ رویکردی که در تضاد آشکار با مسیر انبساطی بانک‌های مرکزی غرب قرار دارد و تاب‌آوری بازارهای اعتباری و بازده اوراق دولتی را به چالش می‌کشد.

به قلم پروین حیدری

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

بانک‌های مرکزی بازارهای نوظهور در نوامبر ۲۰۲۶ به‌طور قاطع از سیاست‌های تسهیل پولی فاصله گرفته و با بازگشت فشارهای تورمی، برنامه‌های پیش‌بینی‌شده برای کاهش نرخ بهره را متوقف کردند. این چرخش انقباضی آشکار، فاصله‌ای معنادار با مسیر سیاست‌گذاران غربی ایجاد کرده و ورود اقتصاد جهانی به مرحله‌ای پیچیده‌تر از ثبات اقتصاد کلان را نشان می‌دهد.

تحلیل‌گران سیتی‌گروپ در ارزیابی هفتگی خود تأکید کردند که بانک‌های مرکزی اقتصادهای نوظهور در واکنش به نرخ تورم مصرف‌کننده که با عبور از محدوده هدف، به ۳٫۰ تا ۴٫۵ درصد رسیده است، رویکردی انقباضی در پیش گرفته‌اند. این تغییر جهت ناگهانی، چشم‌انداز بازارهای سهام و اوراق قرضه محلی را در آستانه سال ۲۰۲۷ پیچیده کرده و سرمایه‌گذاران را به بازنگری سریع مدل‌های ارزیابی ریسک واداشته است.[1]

استراتژیست‌های سیتی در تازه‌ترین گزارش اقتصاد کلان خود تشریح کردند که افت مداوم ارزش پول ملی و جهش ۱۴ درصدی بهای انرژی نسبت به سال گذشته، سیاست‌گذاران محلی را ناچار ساخته تا رویکرد تسهیل‌کننده قبلی را برای دفاع از اقتصاد داخلی کنار بگذارند.[1]

بررسی شرایط کلان حاکی از نوعی احتیاط و بازنگری فراگیر در سطح بین‌المللی است. در طول اکتبر ۲۰۲۶، بانک‌های مرکزی جهان چرخه‌های افزایش و کاهش نرخ بهره آغازشده در سپتامبر را متوقف کرده و نرخ پایه را ثابت نگه داشتند تا پیش از هرگونه تصمیم ساختاری، میزان ماندگاری تورم هسته را دقیق‌تر بسنجند.[2]

نشریه گلوبال بنکینگ اند فایننس ریویو این توقف را ثبت کرده و گزارش داد که بانک‌های مرکزی هم‌زمان با ماندگاری فشارهای تورمی، تغییرات نرخ بهره را موقتاً متوقف کرده‌اند. با این حال، در بازارهای نوظهور این وقفه به‌سرعت به موضعی دفاعی و انقباضی تبدیل شده تا مانع از خروج سرمایه شود و انتظارات تورمی مصرف‌کنندگان را مهار کند.[2]

تاب‌آوری اعتباری زیر فشار هزینه‌های تأمین مالی

پیامد مستقیم هزینه‌های بالای استقراض، فشاری ملموس و فزاینده بر ترازنامه شرکت‌ها و تعهدات دولت‌هاست. اقتصادهای در حال توسعه که در دوران نرخ‌های پایین وام‌های سنگینی دریافت کرده بودند، اکنون با توجه به بازده بالای اوراق و گزینشی‌تر شدن سرمایه‌گذاران بین‌المللی، برای بازتأمین مالی با موانع جدی روبه‌رو هستند.

مؤسسه رتبه‌بندی فیچ در تحلیل اواخر اکتبر خود مستقیماً به این آسیب‌پذیری‌های ساختاری پرداخت. این مؤسسه معتبر هشدار داد که چرخش پولی در سطح جهان، تاب‌آوری اعتباری بازارهای نوظهور را محک خواهد زد؛ به‌ویژه برای منتشرکنندگان دولتی و شرکت‌هایی که سررسید بدهی‌های دلاری سنگین آن‌ها در سال ۲۰۲۷ فرا می‌رسد.[3]

بازده اوراق قرضه دولتی در چندین بازار نوظهور عمده از اوایل سپتامبر ۲۰۲۶ بین ۴۰ تا ۶۵ واحد پایه افزایش یافته است. این انقباض شدید مالی، بودجه‌های عمرانی و مخارج دولتی را تحت فشار قرار داده، پروژه‌های زیرساختی را به تعویق می‌اندازد و رشد تولید ناخالص داخلی را در مناطق آسیب‌پذیر آمریکای لاتین و آسیا کند می‌کند.

استقراض‌کنندگان شرکتی نیز هم‌زمان با افت نقدینگی در شرایط دشوارتری قرار گرفته‌اند. سیگنال روشن بانک‌های مرکزی مبنی بر ماندگاری نرخ‌های بهره بالا برای مدتی طولانی‌تر، شرکت‌های فعال در بخش‌های سرمایه‌بر مانند تولید صنعتی و املاک را ناچار ساخته است تا برآوردهای هزینه سرمایه‌ای خود برای سال ۲۰۲۷ را به شکل محسوسی کاهش دهند.

استاندارد چارترد شرایط اقتصاد کلان فعلی را ورود به پویایی‌های «میانه چرخه» توصیف کرده است. در این مرحله، شتاب اولیه رونق پس از همه‌گیری کاملاً فروکش کرده و اقتصادهای نوظهور ناچارند بدون پشتوانه رشد اقتصادی پرشتاب، بار تورم ساختاری و هزینه‌های سنگین بازپرداخت بدهی را مدیریت کنند.[4]

گذار در میانه چرخه مستلزم توازن ظریفی از سوی نهادهای ناظر محلی است؛ بانک‌های مرکزی از سویی باید اطمینان حاصل کنند که بانک‌های تجاری ذخیره سرمایه کافی برای پوشش نکول‌های احتمالی دارند، و از سوی دیگر مانع از انسداد کامل اعطای تسهیلات شرکتی شوند تا از بروز رکود شدید داخلی جلوگیری کنند.

سازگاری استراتژی‌های سرمایه‌گذاری با بازدهی‌های جدید

سرمایه‌گذاران نهادی با هدف هماهنگی با این چرخش انقباضی و بازده‌های جدید، در حال بازآرایی سریع سبدهای سرمایه‌گذاری خود هستند. جستجوی جهانی برای بازدهی اکنون به سمت ابزارهای تخصصی معطوف شده که بتوانند پوششی قابل اتکا در برابر تورم مداوم اقتصادهای در حال توسعه ایجاد کنند؛ موضوعی که چیدمان سنتی دارایی‌ها را تغییر داده است.

در همین راستا، شرکت ون‌اک در سوم نوامبر ۲۰۲۶ با عرضه صندوق قابل معامله اوراق قرضه متمرکز بر تورم بازارهای نوظهور با نماد EMIL، به این تقاضای نهادی پاسخ داد. طراحی این ابزار نوین به‌گونه‌ای است که برای بازدهی در محیط‌های با نرخ بهره بالا در اقتصادهای در حال توسعه بهینه‌سازی شده است.[6]

در همین راستا، شرکت ون‌اک در سوم نوامبر ۲۰۲۶ با عرضه صندوق قابل معامله اوراق قرضه متمرکز بر تورم بازارهای نوظهور با نماد EMIL، به این تقاضای نهادی پاسخ داد.

مؤسسه مورنینگ‌استار گزارش داد که این ابزار جدید ون‌اک دستیابی به بازده واقعی بالاتر نسبت به اوراق ضدتورمی خزانه‌داری آمریکا (TIPS) را هدف قرار داده و جایگزینی سودآور پیش روی سرمایه‌گذاران می‌گذارد. استراتژی این صندوق بر پایه بهره‌گیری از نرخ‌های اسمی بالایی بنا شده که بانک‌های مرکزی نوظهور برای مهار گرانی حفظ کرده‌اند.[6]

راه‌اندازی چنین صندوق‌های تخصصی نشان‌دهنده شکل‌گیری یک اجماع واقع‌بینانه در بازار است: تورم بازارهای نوظهور پدیده‌ای گذرا نیست. مدیران دارایی موقعیت‌های معاملاتی بلندمدت خود را بر این فرض استوار کرده‌اند که بانک‌های مرکزی محلی ناچارند سیاست‌های انقباضی را تا پایان سال ۲۰۲۷ ادامه دهند.

واحد مدیریت دارایی بی‌ان‌پی پاریبا نیز در یادداشت استراتژی دوم نوامبر خود با عنوان «بخش دوم: توقف موقت بانک‌های مرکزی»، این دیدگاه محتاطانه را تأیید کرد. این نهاد اعلام کرد که برنامه پیش‌بینی‌شده برای کاهش هم‌زمان نرخ بهره در سراسر جهان به دلیل فشارهای تورمی پایدار و تغییر در جریان‌های تجاری به تعویق افتاده است.[5]

مدیران سبدهای سرمایه‌گذاری اکنون اوراق بدهی دولتی کشورهایی را ترجیح می‌دهند که از ذخایر ارزی مستحکم و بانک‌های مرکزی پیش‌دستانه برخوردارند. کشورهایی که زودتر نرخ بهره را افزایش داده و از پول ملی خود دفاع کرده‌اند، علی‌رغم افت کوتاه‌مدت رشد اقتصادی، با جریان ورودی سرمایه پاداش گرفته‌اند.

ریزش بخش فناوری و آزمون سخت بازارهای نوظهور

این موضع انقباضی بانک‌های مرکزی در خلأ رخ نداده، بلکه هم‌زمان با نوسانات پیش‌بینی‌ناپذیر بازارهای جهانی سهام تشدید شده است؛ امری که چالش‌های روزمره مدیریت توازن میان ریسک و بازدهی را در سه‌ماهه پایانی ۲۰۲۶ دوچندان کرده است.

اسکوشیا ولث منیجمنت در گزارش دیده‌بان بازار اخیر خود به این تهدید دوگانه اشاره کرد. این گروه مشاوره هشدار داد که ریزش سهام فناوری و انقباض بانک‌های مرکزی، بازارها را در موقعیت آزمونی دشوار قرار داده و شرایط سختی برای سهام بازارهای نوظهور وابسته به ورود سرمایه خارجی پدید آورده است.[7]

هنگامی که سهام غول‌های فناوری جهان دستخوش افت ناگهانی می‌شود، بازارهای نوظهور به‌دلیل تمایل سرمایه‌گذاران به پناهگاه‌های امن دارایی با آسیب فوری مواجه می‌شوند. ناتوانی بانک‌های مرکزی محلی در کاهش نرخ بهره برای تخفیف این شوک‌ها، بورس‌های منطقه‌ای را در برابر تغییر تمایلات خارجی بی‌دفاع گذاشته است.

بازار ارز به‌عنوان کانال اصلی و بی‌رحم انتقال این فشارهای بین‌المللی عمل می‌کند. هم‌زمان با حفظ قدرت دلار آمریکا، ارزهای بازارهای نوظهور دچار افت مداوم ارزش می‌شوند؛ روندی که خود به واردات تورم دامن می‌زند و بانک‌های مرکزی را به تثبیت نرخ بهره در سطوح بالا ملزم می‌کند.

این دینامیک یک چرخه بازخوردی منفی و خودتقویت‌کننده ایجاد کرده است؛ بانک‌های مرکزی باید برای صیانت از ارزش پول و مهار انتظارات تورمی نرخ‌ها را بالا نگه دارند، اما همین تدبیر مستقیماً فعالیت‌های اقتصادی داخلی را منجمد کرده و ریسک نکول بدهی‌های شرکتی در سال آینده را به‌شدت بالا می‌برد.

طرح: افت ارزش ارزهای ملی در برابر دلار قدرتمند آمریکا موجب ورود تورم شده و سیاست‌گذاران محلی را ناچار به حفظ نرخ بالای بهره کرده است.

این فشارها برای اقتصادهایی که وابستگی شدیدی به واردات انرژی و کالاهای اساسی دارند، سنگین‌تر است. در این کشورها افت ارزش پول بیدرنگ در قالب گرانی کالاهای مصرفی نمود می‌یابد و چاره‌ای جز ترجیح کنترل تورم بر تحریک رشد اقتصادی برای سیاست‌گذاران باقی نمی‌گذارد.

مسیر پیش‌روی سیاست‌گذاران در مهار تورم

در افق سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷، بانک‌های مرکزی بازارهای نوظهور در مسیری باریک و پرمخاطره گام برمی‌دارند. آن‌ها باید میان مهار اضطراری قیمت‌ها و خطر واقعی افتادن به دام رکود سنگین داخلی ناشی از انسداد اعتباری، تعادلی شکننده برقرار سازند.

تحلیل‌گران بازار معتقدند چشم‌انداز اقتصاد کلان دستخوش واگرایی شدیدی خواهد شد؛ در حالی که برخی کشورهای صادرکننده کامودیتی ممکن است از بهای بالای انرژی و مواد اولیه منتفع شوند، کشورهای در حال توسعه واردکننده انرژی بار کامل چرخش انقباضی و تورم پایدار را بر دوش خواهند کشید.

میزان تاب‌آوری شبکه بانکی تعیین‌کننده سرنوشت این سیاست‌ها خواهد بود. چنانچه نسبت مطالبات غیرجاری بانک‌ها بر اثر ماندگاری طولانی‌مدت نرخ‌های بهره از ۵٫۵ درصد فراتر رود، بانک‌های مرکزی ممکن است علی‌رغم ضرورت حفظ نرخ‌های بهره انقباضی، ناچار به تزریق نقدینگی اضطراری شوند.

در تحلیل نهایی، سرنوشت سیاست پولی اقتصادهای نوظهور در پیوند تنگاتنگ با زنجیره‌های تأمین جهانی و بازار بین‌المللی انرژی رقم می‌خورد. تا زمانی که این متغیرهای بنیادین تورم‌زا فروکش نکنند، ابزار چندانی برای مانور سیاست‌گذاران یا ارائه تسهیلات ارزان به اقتصاد داخلی در دست نخواهد بود.

ماه‌های پیش‌رو مشخص خواهد کرد که آیا این چرخش انقباضی شتابان به مهار قطعی انتظارات تورمی می‌انجامد یا صرفاً بحران اعتباری را عمیق‌تر می‌کند. در شرایط کنونی، بانک‌های مرکزی نشان داده‌اند که صرف‌نظر از هزینه‌های اقتصادی تحمیل‌شده، مهار تورم در صدر اولویت‌های آن‌ها قرار دارد.

نکات کلیدی

  • بانک‌های مرکزی اقتصادهای نوظهور در نوامبر ۲۰۲۶ برنامه‌های کاهش نرخ بهره را متوقف کرده‌اند تا با بازگشت فشارهای تورمی مقابله کنند.
  • بازده اوراق قرضه دولتی در کشورهای در حال توسعه از سپتامبر تا ۶۵ واحد پایه رشد کرده و تاب‌آوری بدهی‌های شرکتی را می‌سنجد.
  • مدیران دارایی در حال راه‌اندازی صندوق‌های تخصصی جدید هستند تا از بازدهی واقعی بالای حاصل از سیاست‌های انقباضی منتفع شوند.
  • واگرایی مسیر انقباضی نوظهورها از بانک‌های مرکزی غرب، اقتصادهای محلی را در معرض نوسانات سهام فناوری و افت ارزش پول قرار داده است.

آنچه نمی‌دانیم

  • بانک‌های مرکزی بازارهای نوظهور تا چه مدت می‌توانند نرخ‌های انقباضی را پیش از آغاز رکود شدید داخلی حفظ کنند.
  • آیا تداوم قدرت دلار آمریکا باعث افزایش غافلگیرکننده مجدد نرخ بهره در کشورهای آسیب‌پذیر واردکننده انرژی خواهد شد یا خیر.
سیاست‌گذاران انقباضی 40%تحلیل‌گران ریسک اعتباری 30%سرمایه‌گذاران جویای بازدهی 30%
سیاست‌گذاران انقباضی
مدیران بانک‌های مرکزی که مهار تورم و دفاع از ارزش پول ملی را بر رشد اقتصادی کوتاه‌مدت ارجح می‌دانند.
تحلیل‌گران ریسک اعتباری
ناظران مالی که نسبت به شکنندگی ساختار ترازنامه‌ها در اثر تداوم نرخ‌های بالای وام هشدار می‌دهند.
سرمایه‌گذاران جویای بازدهی
مدیران دارایی که در پی بهره‌گیری از بازده واقعی بالاتر حاصل از اوراق بهادار بازارهای نوظهور هستند.

منابع

پوشش منابع

7 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

سیاست‌گذاران انقباضی 40%تحلیل‌گران ریسک اعتباری 30%سرمایه‌گذاران جویای بازدهی 30%
  1. [1]Investing.comسیاست‌گذاران انقباضی

    Emerging market central banks turn hawkish as inflation pressures mount, Citi says

    مطالعه در Investing.com →
  2. [2]Global Banking & Finance Reviewسیاست‌گذاران انقباضی

    Global Central Banks Pause Rate Hikes in October as Inflation Pressures Linger

    مطالعه در Global Banking & Finance Review →
  3. [3]Fitch Ratingsتحلیل‌گران ریسک اعتباری

    Global Monetary Policy Shift May Test Emerging Market Credit Resilience

    مطالعه در Fitch Ratings →
  4. [4]Standard Charteredتحلیل‌گران ریسک اعتباری

    Transitioning to mid-cycle

    مطالعه در Standard Chartered →
  5. [5]BNP Paribas Asset Managementسرمایه‌گذاران جویای بازدهی

    Take Two: Central banks on hold

    مطالعه در BNP Paribas Asset Management →
  6. [6]Morningstarسرمایه‌گذاران جویای بازدهی

    VanEck Launches EM Focus Inflation Bond ETF (EMIL), Targeting Higher Real Yield Beyond U.S. TIPS

    مطالعه در Morningstar →
  7. [7]Scotia Wealth Managementسرمایه‌گذاران جویای بازدهی

    Tech reversal and hawkish central banks test markets

    مطالعه در Scotia Wealth Management →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار مالی با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.